World of Warcraft: Scarlet Monastery

Alvorens ik aan mijn avontuur in Scarlet Monastery begin, wilde ik jullie alvast wat informatie geven. Scarlet Monastery is een instance voor een groep van vijf mensen van circa level 40. Een instance is een soort kerker, waar je geen andere mensen in tegen zal komen, behalve die uit je eigen groep. De vijanden die je in instances vindt zijn ook ongeveer vijf keer zo sterk. Zo slaan iets harder, maar hebben vooral meer HP en houden het daardoor langer vol. Dit soort vijanden noemt men ook wel Elites.

Het is tevens moeilijk in zo’n artikel een tijdsduur te geven. Wat ik jullie kan zeggen is dat als je Scarlet Monastery geheel wilt afronden, en dus alle vier de delen van de instance wilt afwerken, je kunt rekenen op circa 10 uur gameplay. Scarlet Monastery is mijn beste ervaring tot nu toe in World of Warcraft, vandaar dit artikel.

Daarnaast wilde ik uiteraard Colossus, Hanok, Mogrim en Machiavelli bedanken dat ze me hebben geholpen bij dit artikel.

Sinds kort ben ik level 40. Een hele stap, zelfs een grotere stap dan level 20 of 30. Mijn Warlock heeft zojuist zijn mount afgehaald in Ratchet en al snel trok ik de hele wereld van World of Warcraft door. Wat een luxe, je laat alle monsters die je proberen aan te vallen immers snel achter je. Sinds kort ben ik ook van Talent Tree veranderd. Eerst was ik een Destruction Warlock, gericht op het zo snel mogelijk uitdelen van zoveel mogelijk schade. Maar de Affliction Tree heeft toch leukere trucjes. De Dark Pact ability zorgt er bijvoorbeeld voor dat mijn Succubus (mijn eigen huis-, tuin-, en keukenduivel, vrouwelijk uiteraard) naast het doen van redelijke schade ook nog eens een mana-batterij is, zodat ik eigenlijk nooit in mana-nood ben.

Het enige wat echt ontbrak was een mooi zwaard dat ik in melee kon gebruiken. Een Warlock mag misschien niet geweldig zijn in de melee gevechten, een mooi zwaard met een aardige DPS kan geen kwaad. De guild leider, Drenzul, wist nog wel een mooie plek waar een prima zwaard te halen viel. Scarlet Monastery, een instance voor een groep van vijf level 40 personen, herbergde een quest met een prima beloning:

Quest: Into the Scarlet Monastery

Kill High Inquisitor Whitemane, Scarlet Commander Mograine, Herod, the Scarlet Champion and Houndmaster Loksey and then report back to Varimathras in the Undercity.

Whilst the Dark Lady tends to the pressing issue of the Lich King's advance to the north, I am seeing to it that matters closer to home are being taken care of accordingly.

No doubt, the human pests who call themselves the Scarlet Crusade are proving to be the sharpest thorn in our side domestically. Tirisfal Glades is literally crawling with the little red ants.

Travel to the Monastery, warlock, and lay waste to High Inquisitor Whitemane and her top lieutenants.

Beloningen (slechts één te kiezen):

Sword of Omen, een zwaard met een DPS van 29,7, met +9 strenght, +3 agility en +4 stamina.

Prophetic Cane, een off-hand voorwerp die +5 stamina en +12 intellect geeft.

Dragon’s Blood Necklace, een ketting die +12 stamina en +5 spirit geeft.

Dat zwaard was natuurlijk van mij, toen ik de statistieken ervan zag. Handig van een redelijk grote guild is dat er ook altijd wel wat mensen te porren zijn voor enkele uurtjes dwalen in een instance. Mijn maatjes Colossus en Hanok waren al snel van de partij, en ook Mogrim en Machiavelli hadden nog enkele items nodig uit SM. Al snel stonden we voor de instance, die zich ten noordoosten van Undercity bevond. Alleen Mogrim zat nog midden in Stranglethorn Vale, maar dankzij een handige abilty van mijn Warlock kon ik hem naar onze locatie transporteren. Onze groep zag er niet verkeerd uit, met één Warlock, één Shaman, één Warrior en twee Hunters. Hanok kon prima tanken, en de twee dieren die Mogrim en Machiavelli hadden, konden bijspringen. We kwamen wel wat helende handjes tekort, maar Colossus was van mening dat we het wel aan konden. Het was een level 40 instance, maar zowel Mogrim als ik zaten al op level 42, wat de gevechten iets eenvoudiger maakten.

Zoals je al in de questlog kon zien, moesten we vier sleutelfiguren van de Scarlet Crusade, een groep mensen die vecht tegen de Scourge, de Forsaken en zo’n beetje alle andere rassen in Azeroth, vermoorden. Uiteraard kunnen we deze diep in de Scarlet Monastery vinden. Het leuke van een instance is echter dat je verscheidene uren ermee bezig bent. Alvast een tip dus als je op hogere levels een instance gaat doen met een groep, zorg dat iedereen enkele uurtjes de tijd heeft en niet iemand in de groep heb die na dertig minuten weg moet. Dat kan namelijk verwoestend zijn voor de groep.

Library

Afijn. Scarlet Monastery bestaat in feite uit vier instances. In twee van deze instances vinden we Herod en Loksey. High Inquisitor Whitemane en Scarlet Commander Mograine vinden we in de Catheredral, en zijn verreweg de moeilijkste tegenstanders in SM. Maargoed, eerst gingen we de Library instance in. Daar vonden we al snel Houndmaster Loksey, omsingeld door drie honden. Hoewel hij verreweg de makkelijkste baas was, waren de honden een probleem. De Hunters kwamen hier goed van pas, want terwijl de diertjes van de Hunters de honden bezig hielden, konden wij ons vol overgave op Loksey storten. Nog leuker was de loot, namelijk een Dog Whistle, waarmee je een hond kan oproepen die je helpt. Helaas ging dit stukje loot aan me voorbij.

Vervolgens moesten we nog naar het eind van de Library geraken. Om de Armory en de Cathedral in te komen moesten we immers de Scarlet sleutel vinden, die werd bewaakt door een groot aantal Scarlet Crusadors. Opmerkelijk genoeg had ons groepje geen enkel probleem met grote aantallen vijandelijke eenheden, en zelden ging er iemand dood. Toen we eenmaal de sleutel hadden gevonden, konden we weer terugrennen naar het begin om ons vervolgens te wagen aan de moeilijkere delen van de Scarlet Monastery.

Armory

Aan het eind van de Armory vonden we de Scarlet Champion, Herod. De gevechten hier werden steeds zwaarder, en nu eindelijk begonnen we ook tegenstanders van rond de level 38/39 tegen te komen. Leuk was dat er in de Armory aan de weerzijden van de gang Armor Crates, Weapon Crates en bakken vuurpijlen te vinden zijn. Leuk om mee te nemen (en nog leuker om de vuurpijlen af te steken!). Eenmaal voor de kamer van Herod stopten we eventjes. Herod is namelijk behoorlijk sterk, en heeft vooral veel HP. Nog moeilijker wordt het echter na de dood van Herod. Er komen dan namelijk circa 15 van zijn hulpjes (level 30) op ons af rennen om ons een lesje te leren! Echter, ik en de Shaman hadden een plannetje. Gezien ik level 42 had aangeraakt, had ik Hellfire Rank 2 tot mijn beschikking. Dit is een AoE spreuk die mijzelf, maar ook alle vijanden om me heen raakt. Met dat plan gingen we de strijd in, en we waren een behoorlijke tijd bezig om op Herod in te slaan. Hij was inderdaad een goede tegenstander! Maar niet goed genoeg, zo bleek na twee minuten. Vervolgens koos ik, de Warlock en eigenlijk de persoon die achter de linies staat, de plek op waar de 15 hulpjes van Herod zouden verschijnen op. Op het moment dat ze verschenen activeerde ik mijn Hellfire, en wat daarna gebeurde zal nog enkele weken op mijn netvlies staan gebrand. Ik, een simpele Warlock, kreeg in circa zeven á acht seconden 15 Scarlet Cruseders neer, en ik hoefde zelfs niet gehealed te worden door de Shaman! Je zult wel begrijpen dat ik me op dat moment erg goed voelde, maar wederom mochten we rennen om op tijd het begin weer te halen, voordat de reguliere eenheden weer spawnden.

Cathedral

En toen bleef de Cathedral over. Hier vinden we maar liefst twee van de bazen. Naast het feit dat ze allebei level 42 zijn (waardoor de helft van onze groep ze al moeilijk kon raken), werkten ze ook nog eens samen! Afijn, voor de Cathedral lieten we Mogrim samen met z’n hulpje op vier voeten alle normale eenheden uit de Cathedral pullen, zodat we niet in één keer met twee bazen en ook nog eens tientallen normale eenheden hoefden te knokken. Maar toen slechts Scarlet Commander Mograine overbleef vertelde Mogrim dat er ook een geheime baas was. We volgen hem naar achteren, waar hij een geheime schakelaar vond. Op de grond lag een dood lichaam, maar toen we het aanvielen werd het weer levend! Jawel, ook in het midden van Scarlet Monastery vinden we Undeads. Reden dat dit een geheime baas was, zagen we aan de loots. Maar liefst drie stukken bepantsering liet de geheime baas vallen, en ik kreeg een mooi stukje Cloth voor mijn Warlock.

Dus dan nog alleen Mograine. Van High Inquisitor Whitemane was nog geen spoor te bekennen, maar we wisten dat het binnenkort zou veranderen. Eigenlijk was Mograine in eerste instantie redelijk makkelijk. Hij sloeg hard, maar wij sloegen harder en hadden hem al gauw onder de duim. Echter, op het moment dat zijn lichaam op de koude vloer stortte, rende High Inquisitor Whitemane de zaal binnen, en met een mooie toverspreuk valt onze hele groep in slaap! Zo heeft Whitemane alle tijd om Mograine tot leven te wekken, om vervolgens met z’n tweeën ons aan te vallen! Maar ook hier bewijzen onze huisdieren dat ze erg nuttig zijn. Mijn Imp en de twee tijgers van Mogrim en Machiavelli vielen Mograine aan, terwijl de vijf spelers zich op Whitemane concentreerden. Omdat ze een Priest is, heeft ze weinig bepantsering, en konden we haar gelukkig snel uit de weg ruimen. Nadat ze dood was, konden we voorgoed met Mograine afrekenen! En dat hebben we zeker gedaan, niemand van ons sneuvelde bij het moeilijkste gevecht in SM!

En toen bleef er nog maar één opdracht over. We moesten terug naar de Questgiver in Undercity, waar ik mijn Sword of Omen kon claimen. Maar ook de overige groepsleden hebben mooie beloningen aan SM overgehouden. Ieder van ons kon naar huis met circa tien handige items, en omdat ik disenchanter was, kreeg ik het dubbele aantal items. Het gevoel van voldoening, dat ik hierboven probeer te beschrijven, is heel typisch voor World of Warcraft.