187: Ride or Die

Eind augustus ligt 187: Ride or Die in de Nederlandse winkelschappen. InsideGamer bekeek onlangs het spel in Londen, zoals je vandaag al in onze (video)reportage hebt kunnen zien. In die reportage gaan we vooral in op wat we daar meemaakten en wat voor personen we hebben gesproken. Veel interessanter is wellicht wat voor spel 187: Ride or Die nou eigenlijk is. Bij de reacties van eerdere berichten die we hebben geplaatst, zagen we opmerkingen over een GTA-kloon. Laten we even voorop stellen dat dit helemaal niet het geval is. Vergelijk 187 maar met een volwassen Mario Kart, maar dan nog met een verhaallijn.

Je rijdt in het spel in diverse auto’s en zaak is om niet alleen simpelweg de snelste te zijn, maar ook de gemeenste. Met de bijrijder gebruik je namelijk diverse wapens om de tegenstanders uit te schakelen. 187 staat voor een politiecode die ‘moord’ betekent. Het wordt ook vaak door diverse bendes gebruikt, voornamelijk in Californië. In hun taal betekent het dan dat er iemand vermoord moet worden. 187: Ride or Die is dan ook gehuld in een urban jasje, vol gangstertaal en de zogenaamde homies. De muziek wordt verzorgd door ‘de nieuwe Notorious BIG’ en heet Guerilla Black. Verwacht dus veel hiphop, wat uiteraard prima bij het thema past.

Het singleplayer-gedeelte van 187: Ride or Die past binnen een verhaallijn en leidt de speler door een grote stad waarin hij 56 missies moet spelen. In de eerste race is het gelijk zaak de politie te slim af te zijn en ze af te schudden voor ze je insluiten. Daarna krijg je onder andere te maken met de Whip Race, waarin je eerste moet worden. Dat doe je niet alleen door sneller te zijn, maar ook door vijanden uit te schakelen. Verder is er een mogelijkheid om Deathmatch te spelen. De naam zegt het al: hierin moet je de meeste tegenstanders uitschakelen en is het raceaspect op de achtergrond komen te liggen. Tijdens onze uitgebreide speelsessie met de previewcode kwamen we ook bij een optie die als doel heeft een bepaalde auto uit te schakelen. Voor je dat doet, moet je de handlangers elimineren en bovendien de rocket launcher van de voorste auto ontwijken. Elke missie is drie keer te spelen, omdat het de bedoeling is een bronzen, zilveren en uiteraard uiteindelijk de gouden medaille te veroveren.

Wat opvalt, is dat elke modus even leuk om te spelen is. Onze vraag was namelijk hoe de makers de balans hadden gelegd. Hebben ze de focus op het racen gezet? Of juist of het schieten? Gelukkig is die vraag dus overbodig; de beide delen zijn even belangrijk. Daarom is het ook zo leuk om de Co-Op uit te proberen. Hierin bestuurt één speler de auto en de andere is de bijrijder die het knalwerk verzorgt. Bovendien moet de bijrijder de boost hanteren en zal de bestuurder zijn auto over de diverse power-ups moeten sturen. Communicatie is hier dus erg belangrijk en dat maakt het alleen maar leuker, zeker als je bedenkt dat het spel via de online modi ook de headset ondersteunt.

De besturing is overigens het vermelden waard. Er zijn twee besturingsinstellingen: Classic of Direct. Met de Classic-stand kun je met de knoppen schieten en met de triggers rijden. Die triggers gebruik je ook om te rijden in de Direct-stand, maar dan kun je schieten met de rechter analoge stick. Hierdoor heb je meer vrijheid: trek het knuppeltje naar achter en je schiet naar achter. Duw hem naar voren en je schiet naar voren, enzovoorts. In combinatie met het vloeiende racen moeten we zeggen dat dit erg rustig en overzichtelijk werkte. Daardoor ben je meer bezig met de daadwerkelijke actie dan met de houterige controle, zoals we dat vaker in de zogenaamde car combat games hebben gezien.