Uncharted: Golden Abyss - Gespeeld

Tijdens de lancering van de PlayStation Vita is Uncharted: Golden Abyss de grote trekpleister. De naam staat gelijk aan kwaliteit, maar deze PlayStation Vita kent wel een addertje onder het gras in de vorm van de ontwikkelaar. Naughty Dog is namelijk niet verantwoordelijk voor deze titel, dit keer gaat Sony Bend aan de slag met Nathan Drake. En dat is niet het enige verschil ten opzichte van de grote PlayStation 3-broers.

Zo is de setting anders. De Golden Abyss speelt zich af voor de allereerste Uncharted (Drake’s Fortune) en zodoende komen we in aanraking met een Drake die net even iets jonger is en op stap gaat met voor de serie onbekende personages. Tijdens een korte demo werd er al snel kennis gemaakt met ene Marisa Chae, die waarschijnlijk de rol van de femme fatale vertolkt. Marisa lijkt onschuldig, maar weet zich prima staande te houden als ze het aan de stok krijgt met huurlingen.

Daarnaast lijkt de game wat weg te bewegen van over the top-momenten die elkaar in rap tempo opvolgen en meer terug te bewegen naar de basis: klimmen en gerichte shoot-outs. Het eerste level van de demo bestond bijna volledig uit heerlijke platformelementen, waarbij Drake uit een brandende gevangenis ontsnapt. Tijdens dit eenzame avontuur wordt hij overigens begeleid door Marisa, die van buiten de gevangenis Drake aanwijzingen probeert te geven. Niet dat je die nodig hebt, want als ervaren klimmer heb je gelijk door hoe je aan de slag moet gaan. Je kijkt naar kratten die op elkaar staan gestapeld, om vervolgens op een buis te klimmen en daarna via een platform terecht te komen in een volgende kamer. Van daar herhaalt hetzelfde trucje zich weer, alleen krijg je nu als extra moeilijkheid dat bepaalde platformen door de brand instorten en je dus snel verder moet springen.

Wie de Golden Abyss speelt voelt zich al snel als een vis in het water. Het klimmen is vertrouwd en er ligt ten opzichte van Drake’s Deception ook meer nadruk op. En daarbij is het opmerkelijk dat je eigenlijk zonder na te denken de Vita vastpakt en Drake moeiteloos door de omgevingen loodst. De game laat echt zien wat twee analoge sticks op een handheld met de game-ervaring doen. De Golden Abyss is de console-ervaring onderweg, wat ons betreft iets heel positiefs.

Dit gevoel komt ook doordat de game er simpelweg super uitziet. Bij de bewegingen die Drake maakt, wordt meteen duidelijk dat er ook voor dit deel gebruik is gemaakt van de motion capturing-techniek waarmee de serie furore heeft gemaakt. Alles wordt op natuurlijke wijze in beeld gebracht. En als je dan kijkt naar de omgevingen of bijvoorbeeld het detail in de gezichten, dan weet de game ook op deze gebieden allemaal te overtuigen. Golden Abyss is een technisch hoogstandje.

Naast het eerste klimgerichte level was er ook een tweede, die meer actiegericht was. Hierin heeft Drake de beschikking over een sluipschuttersgeweer en moet hij vanaf een afstand Marisa beschermen die wordt lastiggevallen door een grote groep huurlingen. Door er telkens eentje af te knallen geeft Drake Marisa de mogelijkheid om een stukje dichterbij hem te komen om er uiteindelijk samen vandoor te gaan. Bij het schieten met het geweer wordt de touchscreen op een goede manier gebruikt. Door het scherm aan te raken en naar boven of beneden te slepen zoom je in of juist uit. Zodoende geef je jezelf alle ruimte om een goedgeplaatst schot te leveren en Marisa snel in veiligheid te brengen.

Alhoewel de speelsessie kort was, heeft Golden Abyss wel een goede indruk achtergelaten. De game weet op technisch gebied absoluut te overtuigen, heeft controls die zeer natuurlijk aanvoelen en biedt bovendien een speelervaring die niet onderdoet voor het grotere tv-scherm. Laat maar komen!