Toppers van 2012: Kid Icarus: Uprising

Kid Icarus was tot voor kort een ondergesneeuwde NES-klassieker uit 1987. Na een tweede spel op de Game Boy in 1991 verdween de serie voor maar liefst twintig jaar uit het zicht. Maar met de aankondiging van een nieuwe titel op de E3 van 2010 – “Sorry to keep you waiting!” aldus hoofdrolspeler Pit – blies Nintendo weer opnieuw leven in deze bijzondere adventure-reeks. Net als in de eerdere delen kruipt de speler in de huid van een jonge held die in een fantasiewereld gebaseerd op de Grieks mythologie de aarde moet redden van de kwaadaardige Medusa. Naast een vette action-adventure bevat het nieuwste deel, dat de ondertitel Uprising meekrijgt, ook flink wat actievolle vliegscènes die meer op een ouderwetse shoot ‘em up lijken. Voor iedereen wat, zullen we maar zeggen.

Opmerkelijk aan de originele Kid Icarus-games is het feit dat ze zo ongelooflijk veel op de vroege Metroid-titels leken. Beide games zijn 2D-adventures die zich afspelen in een grote, moeilijke wereld waarin je alleen verder kan als je ergens anders bepaalde wapens of voorwerpen hebt verzameld. Deze gelijkenis komt niet zomaar uit de lucht vallen. Beide games werden namelijk bedacht door Gunpei Yokoi, onder meer bekend van de D-pad en de Game Boy. Toen de beste man in 1996 bij Nintendo vertrok (en in 1997 overleed bij een tragisch auto-ongeluk) leek het gedaan met beide series. Metroid werd gelukkig vrij snel met groot succes voortgezet door een aantal andere studio’s, zoals Retro Studios (Metroid Prime-trilogie) en Team Ninja (Metroid: Other M). Van Kid Icarus werd echter lange tijd niets vernomen… tot Super Smash Bros. Brawl voor de Wii, waarin tot ieders grote verrassing Pit met een compleet nieuwe look als speelbaar personage aanwezig was. De Kid Icarus-fans gingen door het lint: konden ze na deze redesign ook een nieuwe game verwachten? Het antwoord werd al snel duidelijk. Ja! Masahiro Sakurai, die de ontwikkeling van Brawl overzag, werd namelijk na die game door Nintendo gevraagd om de baas te worden bij Project Sora, een nieuwe studio die zich helemaal zou gaan richten op dat langverwachte Kid Icarus-sequel.

Wij zagen Kid Icarus: Uprising voor het eerst in de zomer van 2010, toen de Nintendo 3DS voor het eerst in Nederland was. Op een persevenement konden we de eerste trailer in 3D aanschouwen. Wat direct opviel was het geweldige gebruik van die extra dimensie. Terwijl games als Nintendogs en Mario Kart toch min of meer beperkte 3D-beelden toonden. leken de laserstralen die op Pit werden afgeschoten bijna uit het scherm te vliegen. Toen Nintendo ons vlak voor de release van de 3DS nogmaals uitnodigde om het apparaatje te komen testen, waren ook een aantal levels van de game speelbaar. We hakten en schoten op bekende en onbekende vijanden en gingen zelfs de strijd aan met één van de vele eindbazen. Tel daar vette orkestmuziek, flink wat gave vijanden, verschillende wapens, nieuwe personages en online gameplay bij op en je hebt weer een gave 3DS-game om naar uit te kijken.

De meest belangrijke component van Uprising is actie, actie en nog eens actie. Elke nieuwe trailer staat bol van de laserstralen, vonken, knallende wapens en aanvallende vijanden. En wat ons betreft is dit een aangename toevoeging. Want hoewel de originele spellen vol zaten met zeer gemene vijandjes, ontbraken de nodige flitsen en knallen om het spel vlot spannend te maken. We gaan ervan uit dat Nintendo nu de juiste personen én hardware in huis heeft om de serie beter dan ooit neer te zetten. Maar niet alleen de actie spreekt ons aan; ook de combinatie van vliegen, adventure en knokken tegen een eindbaas is een zeer aangename bijkomstigheid. Door goed af te wisselen tussen deze elementen probeert men er namelijk voor te zorgen dat het spel niet te eentonig wordt, iets wat bij hack-and-slash games helaas nog wel eens gebeurt.

Het grote gevaar voor Kid Icarus: Uprising is Nintendo zelf. De ervaring leert namelijk dat de nieuwe generatie games ontwikkeld wordt voor een jonger publiek en dus per definitie kinderachtiger is dan we zouden willen. We hopen dat Nintendo dit keer zelf beseft dat ze Kid Icarus juist maken voor de fans van weleer. Zij verwachten dus een veel te moeilijk, uitgebreid en ingewikkeld avontuur dat ons tienjarige buurjongetje alleen met buitengewoon veel moeite uit kan spelen. Maar met Metroid is het Nintendo ook gelukt om de sfeer en moeilijkheid te behouden, dus we gaan er voor nu maar even vanuit dat dit ook met Kid Icarus gaat lukken…