Toppers van 2012: Syndicate

Syndicate is een afstammeling van een oude en illustere serie die voorbestemd is om de serie nieuw leven in te blazen. In tegenstelling tot de voorgaande Syndicate-games, die een top-downperspectief hebben en erg rustig en strategisch van aard zijn, is dit een wat directer schietspel vanuit het eerstepersoonsperspectief. Desalniettemin biedt dit nieuwste deel wel veel speelmogelijkheden, die dan weer de ruimte geven voor verschillende strategieën. Zo kunnen spelers in een vuurgevecht tegenstanders hacken om ze zelfmoord te laten plegen of hun medestanders aan te laten vallen. Ook is het mogelijk een schermutseling simpelweg te vermijden en slinks door vijandige netten te sluipen.

De game speelt zich af in een toekomst waarin grote bedrijven (syndicaten) de wereld beheersen door middel van chips. Ieder mens heeft een chip geïmplanteerd in zijn hersenpan, waarmee hij in contact staat met ‘zijn’ bedrijf. Via die chips worden allerlei dingen geregeld door en voor de mensen, maar feitelijk hebben de syndicaten hierdoor alle touwtjes in handen. In de game vervult de speler de rol van ene Miles Kilo, een Agent: een ongelooflijk geavanceerde machine in de huid van een mens. Ze worden gemaakt door de syndicaten, zodat zij informatie en dergelijke van concurrerende syndicaten kunnen stelen.

Het Zweedse Starbreeze maakt deze nieuwe Syndicate-game. Deze studio heeft onder andere The Darkness en The Chronicles of Riddick: Escape from Butcher Bay gemaakt, twee spellen die spelers een sterk verhaal en interessante gameplay voorschotelen. Starbreeze’s beste werk zit dan ook vooral in hun singleplayeravonturen. De Zweden staan minder goed bekend vanwege de multiplayercomponenten van hun games. Deze voelen dikwijls als verplichte nummertjes aan en stellen simpelweg teleur.

Van Syndicate zijn verschillende trailers en screenshots vrijgegeven en ondergetekende heeft de game zelfs mogen spelen. Uit de beelden en uit onze speelsessie komt duidelijk naar voren dat Syndicate een game is met veel interessante onderdelen. We zagen verschillende singleplayerlevels waarin verschillende speelwijzen getoond werden en een paar multiplayerlevels, waaronder een level dat sprekend op Mirror’s Edge lijkt, waarin vier man het opnamen tegen bots die de leider van een syndicaat beschermden. Tijdens de speelsessie gingen we bijvoorbeeld aan de slag met het infiltreren van een gebouw, om aldaar een zakenman van zijn leven en zijn hersenchip te beroven. Met meer schieten dan nadenken, maar we kwamen er wel.

Syndicate is een interessante game. De setting is stoer en gamers kunnen in het spel met veel speelstijlen uit de voeten. Het spel ziet er daarbij prima uit en komt uit de stal van een studio die fantastische avonturen kan bieden. Wat de singleplayer betreft zal het allemaal wel snor zitten en daar kijken we dan ook reikhalzend naar uit. De multiplayer is op dit moment nog als Nederlands weer; het kan vriezen, dooien, stormen, sneeuwen of zelfs koken. Onvoorspelbaar dus.

Dit spel loopt het gevaar nog in de schaduw te staan van één van de topgames van vorig jaar: Deus Ex: Human Revolution. De settings zijn vergelijkbaar, evenals de gameplaymogelijkheden die bij die settings horen. Het zou best eens kunnen dat gamers dadelijk een keuze maken tussen beide games en dan gaan voor het spel dat al een tijdje uit is en daardoor wat euro’s kunnen besparen. Het is crisis alom natuurlijk. Daarnaast is het goed mogelijk dat Starbreeze opnieuw teleurstelt met de multiplayer van de game. Maar Syndicate wordt gewoon gespeeld voor het verhaal, niet voor gezamenlijke schietpret.