Lezerscolumn: Ze flikken het elke keer weer!

Opmerking vooraf: We vinden dat InsideGamer een platform is en moet blijven waar volop gediscussieerd kan worden over games. Dat hier animo voor is, blijkt wel uit de discussies die onder de columns ontstaan. Daarom geven we lezers de mogelijkheid om een lezerscolumn in te sturen, waarbij de kans bestaat dat wij deze op de frontpage plaatsen.

Hierbij dus een oproep: denk jij een interessante column of weblog te hebben geschreven? Stuur deze dan naar Jelle (jelle.vanes@insidegamer.nl) en wie weet pikken we jouw artikel eruit om als lezerscolumn op InsideGamer te verschijnen!

Hieronder de column van Bart Vermeulen, die we op InsideGamer kennen als barton

.

Je weet dat je bij de derde Gears of War nooit het gevoel meer terugkrijgt uit de eerste. Je weet dat het verhaal van Desmond Miles in Assassin’s Creed maar vager en vager wordt. Je weet dat Modern Warfare 3 er uitziet als een bord met kots en qua gameplay identiek is aan zijn voorganger(s). Je weet dat het verschil tussen Fifa 11 en 12 niet bijster groot zal zijn. En toch blijven we ze kopen. Ze flikken het elke keer weer.

Je weet dat de PSP qua games niet altijd een topper was en je weet dat je de PS Vita te duur vindt en hetzelfde lot als de PSP zou kunnen begaan. Je weet dat als je nu een Xbox 360 koopt je over 2 jaar een nieuwe moet kopen omdat Sauron je Xbox heeft overgenomen en de Ring of Death laat zien. Je weet dat toen je in de begindagen van de PS3 het apparaat kocht, het onvermijdelijk was dat er binnen afzienbare tijd een prijsdaling kwam. En toch blijven we ze kopen. Ze flikken het elke keer weer.

Wat is dat toch met ons gamers? Massaal staan we het ene moment te verkondigen hoe slecht het wel niet is dat er wéér een Call of Duty uit komt, om het andere moment struikelend en hordelopend naar de winkel te sjezen en de game te kopen. Massaal verklaren we dat we de PS Vita te duur vinden en dat we bang zijn dat het apparaat ondergaat in een teloorgang van slechte games, en toch rennen we op de launchdag naar de winkel om er flink armer, maar een stukje hardware rijker, weg te gaan. Ze flikken het elke keer weer.

Iedereen is bang voor de nieuwe generatie hardware. Zal de Xbox 720 wel sterk genoeg zijn en zal het apparaat nog wel voldoende op games zijn gericht? En wat doet Sony met zijn Playstation? En what the hell gaat Nintendo doen met die rare Wii U? En eigenlijk is niemand nog echt uitgekeken op zijn huidige stukje hardware. Toch gaan ze, de nieuwe stukjes hardware, er komen en hoewel we creatief moeten boekhouden om ze te kunnen betalen, en we eigenlijk vinden dat we nog wel even door kunnen met de oude hardware, en een prijsdaling onvermijdelijk is (“alleen wanneer? Goeie God vertel me wanneer, dan kan ik ‘em later kopen”), rennen we straks, als vertegenwoordigers van de groep mensen die niet met geld om kunnen gaan, naar de dichtstbijzijnde winkel om de nieuwe consoles te kopen. Mét een aantal games die jammer genoeg ook nog voor je oude hardware uitkomen en helemaal niet zo heel veel mooier zijn dan op je oude hardware. Alwaar het weer een goed jaar (of twee) duurt voordat er überhaupt enig verschil merkbaar is tussen de games voor je 360/3/Wii en 720/4/Wii U. En inderdaad, juist in die periode heeft de eerste prijsdaling plaats gevonden. Ze flikken het elke keer weer.

Grote gameontwikkelaars roepen dat tweedehands games geen geld in het laatje brengen en deze op de nieuwe consoles niet gespeeld zouden moeten kunnen worden. Massaal spreken we onze verontwaardiging uit en verklaren we niet meer te gaan gamen. Maar ik voorspel: we gaan gewoon door (met onze geldverslindende hobby)! Want ze flikken het toch elke keer maar weer. We klagen steen en been, maar als het puntje bij paaltje komt gaan we met bloed doorlopen ogen, stijf van de adrenaline bij de gedachte aan het bezit van weer een nieuw spel of een nieuw stukje hardware, op de dag van release (en liefst nog even daarvoor) naar de winkel. Als illegaal vuurwerk halen we ook games soms over de grens omdat ze daar eerder worden verkocht. Dat ze dan in het Duits, Frans of zelfs Japans zijn nemen we gek genoeg maar voor lief. Die game industrie met haar aanhangers: Ze flikken het elke keer weer!

Dit artikel delen

Over de auteur

Crew De redactie van InsideGamer.nl

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord