SOCOM: U.S. Navy SEALs Fireteam Bravo

Ik wil bij deze de hoge heren van Sony feliciteren. Zij hebben het namelijk klaargespeeld om de meest geweldige naam voor een PlayStation Portable titel te bedenken. Ik wil bij deze dan ook meteen mededelen dat ik nooit de videorecensie van dit spel wil doen. Nee, ik hou het lekker bij deze gespeeld impressie en stuur daarna lekker alles naar de echte SOCOM-kenner, Remco.

Maar afijn, Fireteam Bravo dus. Een best wel geinig spel, als ik het zo mag zeggen. Centraal staan twee SEALs; de één heet Sandman en de ander Lonestar. Het zouden perfecte namen zijn voor mannelijke acteurs uit een foute seksfilm, maar dat bewaren we voor een andere keer. De speler neemt de rol van Sandman op zich en Lonestar is min of meer zijn hulpje. Je kunt hem opdrachten geven als het onschadelijk maken van een bom of het intrappen van een deur. Bovendien wil hij nog wel eens een terrorist uitschakelen als jij even niet loopt op te letten.

En terroristen zijn er genoeg, zodat er ook flink veel geschoten kan worden. Belangrijk daarvoor is een goede besturing, om goed te richten. In de PlayStation 2 versie werkte dit aardig, omdat je simpelweg twee analoge joysticks tot de beschikking hebt. De PSP heeft er slechts één, waarmee je alleen kunt lopen. Zipper heeft dan ook een oplossing gevonden in de vorm van de rechterschouderknop. Als je die namelijk indrukt, richt Sandman automatisch op de vijand en kun je hem makkelijk om zeep helpen. Overigens kun je daarnaast ook gewoon nog stilstaan, met je geweer inzoomen en hem een lekker headshotje geven. Voor penibele situaties is de auto-aim een geweldige uitkomst om snel iemand om te leggen, zonder dat het echt heel makkelijk wordt.

De missies die ik heb gespeeld waren aardig gevarieerd. De ene keer moest ik een rebellenleider omleggen, de andere keer hoefde ik slechts een paar documenten mee te nemen. Bovendien verdien je bonussen als je op sommige missies zo stil mogelijk te werk gaat, of als je naast de hoofddoelen ook nog even een subdoel succesvol voltooit. Hierdoor bevatten de missies best wel wat replaywaarde en heb ik een paar missies meerdere keren gespeeld, omdat ik een hogere score wilde halen.

Ik heb dan ook een goed gevoel overgehouden aan dit leuke PSP-spel. Want naast het feit dat de gamplay best aardig is, ziet het er ook nog oké uit. Het is geen PlayStation 2 kwaliteit, maar lelijk is het zeker niet. En als klap op de vuurpijl zit er ook nog een multiplayer-modus in die via een draadloos netwerk gespeeld kan worden. Dat betekent dus dat je de hele wereld kunt uitdagen. Helaas heb ik dit nog niet kunnen spelen, maar leuk lijkt het me wel. Het positieve gevoel overheerst dus bij SOCOM: U.S. Navy SEALs Fireteam Bravo. Midden april moet het spel uitkomen en dan zal waarschijnlijk Remco je er in de recensie nog meer over vertellen.