1. Bravo Team review – Teleurstelling voor twee

Bravo Team review – Teleurstelling voor twee

Schieten, dekking zoeken, schieten, stukje verplaatsen, dekking zoeken, schieten… Daar is op zich best een spectaculaire shooter van te maken, zeker in vr. Bravo Team is dat helaas niet.

Het is dan ook onbegrijpelijk hoe ontwikkelaar Supermassive Games de plank zo misslaat met hun nieuwe – en alweer derde – game voor PlayStation VR. De gelauwerde ontwikkelaar van Until Dawn heeft met het uitstekende Until Dawn: Rush of Blood nota bene al aantoonbare ervaring met vr-shooters. Bovendien is het een studio van verhaalvertellers, dat blijkt uit hun andere games. Toch is van al die ervaring geen spat terug te zien bij Bravo Team.

Eentonige verveling

Bravo Team is generiek, flets en saai. Covershooters zoals deze bestaan natuurlijk in essentie uit niets anders dan vanachter hekjes en muurtjes de vijand onder vuur nemen, maar zelden zagen we dat zo ongeïnspireerd uitgewerkt als in Bravo Team. Vanaf het moment dat je in een fictieve Oostblokstaat uit je Hummer rolt terwijl boze mannen met bivakmutsen je bestormen en jij je standaard automatische geweer begint leeg te schieten, druipt de verveling ervan af.

Wat volgt zijn een handvol missies waarin je voortdurend in eentonige stedelijke omgevingen met hetzelfde wapen dezelfde militanten over de klink jaagt. De ondermaatse graphics en met name de animaties van de ter aarde stortende vijanden geven geen enkel gevoel van sensatie of beleving. Schieten voelt ongeveer net zo spectaculair als een lichtknopje bedienen.

Zittend spelen

Opvallend is dat er totaal geen gebruik wordt gemaakt van de ‘box’ waarin je je met een PlayStation VR-bril op je hoofd kunt bewegen. Of althans, niet bedoeld. Je kúnt als speler opstaan om de vijand onder vuur te nemen, maar dan treed je letterlijk uit je eigen virtuele lichaam, waaruit blijkt dat dat niet de bedoeling is. Dat terwijl je prima ‘in het echie’ zou kunnen bukken en staan – dat was immers ook mogelijk bij PS VR-shooter Farpoint. In Bravo Team gebruik je daar echter een knopje voor en speel je gewoon zittend. Door je hoofd te bewegen kun je hooguit een klein beetje om of over een muurtje gluren, maar daar is alles wel mee gezegd.

Door de game zittend te spelen en omdat het spel overschakelt naar een derdepersoonsperspectief wanneer je van positie wisselt, is het onmogelijk om misselijk te worden van Bravo Team. Dat is echter wat anders dan niet gedesoriënteerd raken. Juist door die wisselingen in perspectief verlies je soms nog weleens uit het oog waar het noorden is.

Daarnaast komen vijanden soms van alle kanten (of rennen blind door je vuurlinie om daarna doodleuk achter je te gaan zitten). Naar achteren schieten lukt daarbij in de praktijk maar moeizaam, omdat de PlayStation Eye de lampen van je bril en VR Aim Controller moet blijven zien en je zittende houding nou ook niet bepaald de meest wendbare is. De onmenselijke animaties verraden overigens ook dat achterstevoren zitten, net als overeind staan, eigenlijk niet de bedoeling is. Nee, het is dus echt het idee dat je in zo’n geval een punt zoekt zodat je de andere kant op kan schieten… vooropgesteld dat de militant in kwestie niet inmiddels weer als een kip zonder kop verder is gerend.

Partner gezocht

Behalve een vr-shooter belooft Bravo Team ook een coöperatief avontuur te zijn, maar ook dat komt niet goed uit de verf. De schietgalerijen zijn wel zo opgezet dat er verschillende routes te belopen zijn en dat je elkaar dekking kan geven, maar de domheid en onvoorspelbaarheid van de vijand maakt tactisch samenspel nagenoeg onmogelijk. Vijanden trekken zich weinig aan van dekkingsvuur, waardoor je Full Spectrum Warrior-achtige situaties wel kan vergeten. Zie bovendien maar eens een medespeler vinden die exact dezelfde missie op dezelfde moeilijkheidsgraad wil spelen én de hele missie wil uitspelen én ook nog eens zo sociaal ontwikkeld is dat hij of zij de microfoon van zijn vr-bril gebruikt. Ons is dat nog niet gelukt. Tenzij je dus een vaste co-op-partner hebt, kun je net zo goed met een computergestuurde wapenbroeder spelen. Die doet overigens best aardig zijn werk en is met een handvol bevelen aan te sturen.

Daarmee hebben we gelijk het enige lichtpuntje wel weer gehad. Wie had gehoopt op een spannende, sensationele shooter die je virtueel én in het echt ineen laat duiken als de kogels inranselen op een muurtje waarachter je schuilt, komt bedrogen uit. Bravo Team is niets meer dan een veredelde light gun shooter en dan nog niet eens de beste in zijn klasse. Kortom, eentje om snel weer te vergeten.

Bravo Team is beschikbaar voor PlayStation VR. Voor deze review is de game gespeeld op een PlayStation 4 Pro.

Conclusie en beoordeling

3
Bravo Team is een eindeloze herhalingsoefening van oersaaie handelingen, afgewisseld met momenten waarop je je doodergert aan de desoriënterende besturing. De game oogt en klinkt bovendien even mat als dat-ie speelt. Bravo Team is daarmee het schoolvoorbeeld van hoe het dus niet moet.
  • Teamgenoot best makkelijk aan te sturen
  • Saai, ongeïnspireerd, lelijk, desoriënterend

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Doodzonde dit. Ik zie VR nog sneller doodgaan dan 3D.
  • Holy shit, die grafische krachten op 46sec in de trailer, neemt je echt mee naar de next level van een PS2 game.
  • Jammer maar gelukkig hebben we iniedergeval Moss! <3

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren