1. Dagboek van een gamer - deel 7

Dagboek van een gamer - deel 7

Beste Inside Gamer lezer, we zijn inmiddels aangekomen bij het alweer zevende deel van een blijkbaar lang lopende serie over het game leven van een inmiddels stokoude 53 jarige man. We schrijven het jaar 2003 waar Pirates of the Caribbean in de bioscoop draait en Marilyn Manson brengt het album The Golden Age of Grotesque uit, een aanrader.
2003
Hallo dagboek, ik ben gedetacheerd bij Justitie landelijk. Best een gedoe want een flinke screening ging vooraf. Wel een leuke baan want ik mag Incident Management doen. Weet je dat een printer hier een Prio 1 is? Gek hé want dan printen ze toch gewoon op een andere netwerkprinter. Maar deze printer zit niet op het netwerk. Hier worden alle vonnissen op uitgeprint en als dat niet gebeurt is het oordeel niet rond. Gelukkig hebben ze altijd wel een reserve printer staan op ieder arrondissement. Ik zit dichter bij huis dus kan meer gamen en daar is de opvolger van Prince of Persia.
Prince of Persia: The Sand of Times is toch wel even wat anders dan de 2D platformer die ik ken maar de game speelt erg lekker en de cell shaded art style ziet er verfrissend uit. Ik geloof dat dit ook de eerste keer is dat ik wall-running echt lekker vind gaan. Het vervolg The Sand of Times is er overigs ook al dit jaar. Nu kan je ook nog de tijd terug draaien zodat je die fatale sprong de volgende keer beter kan uitvoeren. Er zit ook een soort bullet time in, misschien niet allemaal even origineel maar wel goed gedaan.
Bullet time zit natuurlijk ook volop in deel 2 van Max Payne en het speelt nog steeds zo tof als het eerste deel al vind ik het verhaal dit keer toch wel een stuk minder. Grappig hoe dit spel mij doet verlangen naar het tweede deel van de Matrix maar eerlijk gezegd vond ik die film toch wel tegenvallen.

Ik kijk met een schuin oog naar de consoles. Games als Devil May Cry 2 en Silent Hill 3 zien er verdomd goed uit maar komen helaas niet naar mijn inmiddels alweer verouderde PC. Daarom heb ik dit jaar dan ook maar weer een nieuwe gekocht.

2004
'Je kan weer een pittige screening verwachten, ik zou je familie en vrienden even op de hoogte brengen want die kunnen benaderd worden,' zegt mijn manager. Hij legt uit dat ze mij hebben aangeboden voor een opdracht in de VS en ik ben in principe aangenomen behoudens de screening. In Washington gaan ze alle informatie stromen van het leger, douane, FBI, CIA, politie en “overige veiligheidsdiensten” samenbundelen. Dat gaat allemaal gebeuren op een geheime locatie en je verblijf wisselt regelmatig net als de manier waarop je naar het complex word vervoerd. Het klinkt allemaal heel opwindend. Het doet allemaal heet erg X-files aan. Maar helaas kom ik Mulder en Skully niet tegen want de ivoren torens en koninkrijken willen niet samenwerken ondanks dat het een tweede 9-11 kan voorkomen. Nou ja, geen klus in de VS maar wel het tweede deel van een game waar ik al lang naar uit kijk.
Kijk dagboek, ik heb Half Life 2!!!!!! Holly fuck wat is die game goed! Het is net een film maar zonde cut-scene's want alles gebeurt in de game. De personages zijn goed geschreven en de actie is gewoonweg geweldig. Dit is ongetwijfeld de beste game die ik ooit heb gespeeld en steek met kop en schouders boven het origineel uit.
Star Wars: Battlefront is ook al een klapper en ik ben blij dat ik die nieuwe pc heb want grafisch knalt het aan alle kanten. Het haalt het overigens niet bij Half Life 2 maar het is Star Wars. Helaas hebben ze die nieuwe flut films er ook in verwerkt, dat had van mij niet gehoeven.
Geen idee waarom Rollercoaster 3 van die matige cijfers krijgt maar ik vind het gewoon heerlijk om een leuke achtbaan te bouwen om er vervolgens zelf in te kunnen gaan zitten. En natuurlijk die heerlijke crashes maken. Niets leuker om dat van alle kanten te kunnen bekijken. Het mis wel de grote en detail van het vorige deel omdat het 3D is maar het drukt bij mij de pret niet.

2005
Mijn opdracht is momenteel bij een bedrijf in Rotterdam. Daar is al 3 keer eerder de uitrol van een computerprogramma, die de basis is voor hun bedrijfsvoering, uitgesteld. Wij zijn hun laatste hoop. De sfeer is goed in ons kleine team waar ik de database probeer over te zetten in het nieuwe programma maar ik loop tegen nogal wat fouten aan. Tijdens een interview met de heren van sales kom ik erachter dat ze onzin producten mee verkopen om de koper het idee te geven dat ze een leuke deal maken. Die nep producten zijn niet opgevoerd in de nieuwe database waardoor ik de historie niet kan matchen met de nieuwe database. De afstanden zijn nog korter dus ik kan weer lekker thuis gamen.
Call of Cthulhu heeft alles, FPS, stealth, puzzels, een griezelige en bizarre sfeer en een hoop technische bugs. Toch kan dit de pret niet drukken. De personages en monsters zijn zo ontzettend Lovecraft en ik geniet. Na RCT3 lijkt er een trend te zijn van slechte games die ik best leuk vind.

Black and White is een vrij maffe god games die alleen maar door Peter Molyneux kan worden gemaakt. Het concept is bekend van Populus maar de verfijningen in het game genre leveren toch weer een hele fijne game op. Wat nieuw is is hoe de wereld veranderd naarmate de keuzes die je neemt. Dat heb ik nog nooit gezien.


Zojuist een telefoontje gehad van mijn ouders vanuit Florida. Hele bedrijven worden ontslagen om de dag erop weer te mogen solliciteren voor dezelfde baan tegen minder loon. 'Maar het gaat toch weer wat beter met de economie,' meld ik terug en ik vertel erbij dat de aandelen van Walmart gestegen zijn en dat dit volgens de financieel deskundigen van RTLZ een goed teken is. Dat de aandelen gestegen waren hadden ze in Florida ook gehoord maar dat was volgens de krant een teken dat de middenklasse massaal genoodzaakt is om hun boodschappen te doen in een supermarkt die een lagere sociale klasse bedient. Het betekent dus het omgekeerde, het gaat slechter met de economie in de VS en in Nederland blijkt het nieuws verrassend onbetrouwbaar.

Een vette reclame van Advent Rising zag ik toen ik Sin City in de VS zag. De game komt als eerste op de Xbox en dan naar Pc. Ik had er enorm naar uitgekeken maar helaas blijkt de game een enorme teleurstelling te zijn. Het ziet er niet uit en de gameplay is gewoon niet lekker. Wederom blijkt dat wat getoond wordt niet altijd waar hoef te zijn.

2006
Ik ben met mijn opdracht in Rotterdam moeten stoppen. Met uitputtingsverschijnselen naar de huisarts gegaan waar de diagnose ziekte van Pfeiffer word gesteld. Ik ben teleurgesteld dat ik mijn maatjes in Rotterdam moet verlaten maar ik beland thuis. Maanden glijden voorbij dat ik niets kan. Ik raak geen game aan.
Daarna komt het trage herstel. Langzaam maar zeker klim ik op. Ik ga onder begeleiding fysio doen. Omdat ik wat probeer te werken vanuit thuis op mijn pc, game ik er liever niet meer op. Het ding wordt er niet betrouwbaarder op en ik heb 'm nu echt nodig. Dus eind van het jaar heb ik een Playstation 3 gekocht. Ik heb voor die console gekozen omdat ik dan tevens een blu-ray speler heb en ik ben nog steeds gek op films. Er is een hoop gezeik over de prijs maar een beetje blu-ray speler kost al 1000 euro dus ik weet echt niet waar mensen over zeuren.

Ik koop er meteen Resistance: Fall of Men bij en wat een lekkere shooter met de meest fantastische wapens die ik ooit gespeeld heb. Het verhaal, de wereld, alles bevalt mij. Ook vind ik het gamen op een console erg prettig al moet ik enorm wennen aan de controller…waar de fucking shit zit dat driehoekje nu ook al weer?

The Elder Scrolls IV Oblivion is de eerste RPG die ik speel en het is best aardig al was ik van mening dat Patrick Steward er zijn stem aan zou verlenen maar heel veel verder dan een paar zinnen reikte het budget blijkbaar niet. De game is best leuk, nogal groot, nogal veel van hetzelfde maar hoe langer ik er in rondloop hoe leuker ik het gaat vinden. Weet je wat, best dagboek, ik vind het een leuke game.
Ondertussen loop ik al een tijdje met het idee om in de VS te gaan werken en tijdens een interview met de directeur van een detacheringsbedrijf in Tallahassee ben ik aangenomen.
Ik kan gaan beginnen bij Statefarm, de grootste verzekeraar van de VS, voor een vierdaagse werkweek en een salaris van 4 ton per jaar. Met wat lesgeven kan ik zo aan een half miljoen komen. Ik probeer een groene kaart te krijgen maar kom niet verder dan een vergunning voor 1 jaar. Daarna zou er dan weer een review voor een verlenging plaatsvinden van een jaar enz. Ik vind dat niet een basis waarop ik een toekomst wil opbouwen en hoewel ik de schaal grote wel lollig vind en het salaris exorbitant hoog, ben ik niet van plan om de willekeur van een ambtenaar jaarlijks te ondergaan.


Door verschillende bedreigen door de douane zijn mijn ouders het zat in de VS en ik ga erheen om bij de verkoop te helpen. Een week na de verkoop stort de economie in en zijn huizen op slag onverkoopbaar. Wat een mazzel.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • 1 week later en de wereld zag er anders uit. Gelukkig waren je ouders nog op tijd!

    Max Payne 2, Battlefront en Resistance: Fall of Men. Nu komen de games die ik als tiener speelde of wilde spelen. Was er ooit nog een remake van Resistance (bedoel geen vervolgdeel) gemaakt van dit topspel op de ps4?

    Blijf doorgaan met je dagboek. Ik lees het graag!
  • @okidokie Bedankt voor je reactie. Nee, er is nooit een remake geweest van Resistance op PS4. Er zijn 3 games geweest op de PS3, een PSP titel en een Vita titel. ik geloof dat geen van die titels een enorme verkoop hit was.
    Wat mij aantrok was hoe uniek de wapens waren.
    Maar om eerlijk te zijn zie ik liever weer een nieuwe Ratchet & Clank. Humor in games is schaars en daar is Insomniac erg goed in.
  • Wow, je hebt een goede smaak qua games Tielo.

    Black and White 2 vond ik vet, maar lang niet zo tof als het eerste deel. Ik genoot van die serie om je Creature, met name omdat dit beest gewoon leek te leven. Een zelfde soort levendigheid in een virtueel wezem heb ik pas weer ervaren in The Last Guardian, die dit gegeven naar een nieuw niveau wist te trekken. Zo zonde dat de rest van de game zo brak was. Maar Black and White, met name het origineel is een gouden en unieke game die ik met regelmaat terugpak.

    Met CoC had ik een haat/liefde verhouding. Het begin van de game is fantastisch qua sfeer, de hotel-scéne waarbij je achtervolgd wordt door die dorpslieden was pure angst en zal ik nooit vergeten. Vanaf het moment dat je een wapen krijgt kakt de game voor mij in. Het haalt daarna nooit meer het niveau dat het voorheen had, vooral omdat het schieten brak is en het gevoel van hulpeloosheid verwijderd. Zo zonde, want de eerste paar uur zijn echt geweldig.

    PoP had toffe klim sessies, maar de gevechten duurden zo lang, waren zo repetitief en kwamen zo vaak voor dat ik niet veel heb kunnen genieten van de game. Het vecht0-systeem is tof, maar je grijpt als snel terug op de sterkste moves waardoor het al snel rinse and repeat werd. Heb betere herinneringen aan de witte pyjama DOS-versie ;).

    Lekkere tekst weer en leuk om te lezen. Is het lastig om terug te kruipen in je 'vroegere zelf' om dit te kunnen schrijven? Of heb je letterlijk ergens wat neergepend destijds? Ga zo door, geniet van ieder nieuw deel!
  • @benjaminben Bedankt voor je reactie en ik ben het met alle punten met je eens. Witte Pyjama ken ik overigens niet.
    Ik heb een vergelijkbaar document voor mijzelf geschreven nadat ik na 14 maanden met morfine kon stoppen. Ik begon dingen te vergeten en dat maakte mij verdrietig, wat ben ik als mens zonder mijn herinneringen die mij gevormd hebben? Het zijn 200 verhalen over hoogte en dieptepunten in mijn leven van een pagina lang. Games maken daar niet echt deel van uit, het gaat er meer om wat het leven mij bracht en of ik er als mens door gegroeid ben.
    Ik heb een lijst gemaakt van classic games die ik wil bespreken, maar ik weet de jaartallen iet altijd dus die zoek ik op. Daarnaast check ik per jaar alle games die zijn uitgebracht en vaak borrelen er games boven die mij een warm gevoel geven maar die ik vergeten had. Wat volgt is een selectie van de grote games die herkenbaar zijn voor de lezer en hier en daar een obscure game.
    Uiteindelijk combineer ik de 2 zaken met persoonlijk leven en de games die daar op de achtergrond speelde, net als muziek, films of een tv serie om het tijdsbeeld neer te zetten. Super leuk om te doen maar erg veel werk. Wordt vervolgd.
  • @tielo

    Aah de oude PoP uit het DOS tijdperk ken je toch wel? Kan niet missen :

    https://freshgadgets.nl/wp-content/uploads/2015/01/msdos-pop.jpg

    Knap werk hoor, want het lijkt echt letterlijk alsof ik de bladzijden uit een heel oud dagboek lees. Dit heb je ontzettend goed gedaan. Ook voor het delen van je lief en leed heb ik erg veel waardering. Het is dat MCvdM competitie weer vergeten lijkt te zijn (jammer, ze waren hier zo goed bezig), maar anders had je mijn stem gehad.

    Nogmaals, ga zo door! Het is niet alleen een emotionele ervaring, maar ook een feest van herkenning voor mij. Ben gek op alles dat met retro te maken heeft. Wellicht omdat retro-games een deel van mijn jeugdherrinneringen bevatten, iets wat je als volwassene toch blijft koesteren.
  • @benjaminben Nu snap ik die pyjama game lol. Ja natuurlijk, Prince of Persia heb ik helemaal kapot gespeeld. Als je denkt dat Dark Souls frustrerend is dan heb je PoP nooit gespeeld lol. Overigens de eerste game waar ze iemand filmde om de animaties van over te nemen.
  • @tielo

    is dat zo? Dat wist ik niet, toffe info ;) Het was in deze game met name de combinatie van tijdsdruk, en vertraagde animaties die het zo lastig maakte. Het timen voelde vaak wat onnatuurlijk. Het springen over valkuilen deed me denken aan vroeger, wanneer ik moest verspringen met sportdag : Haal ik het of niet? Geen idee :P
  • @benjaminben Dat had ik ook met Pitfall lol. Er is een hoop verbeterd in games.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren