1. Effe over cijfers

Effe over cijfers

“Grrr… hoe kan die game nu een 9 scoren?”, “Vier minpunten en nog altijd een 8,5?” en “Een 8? Budgetbaktitel dus.” – zomaar drie veelvoorkomende uitspraken over reviewcijfers van games. Cijfers worden compleet uit verband getrokken en verliezen zo al hun waarde; maar let wel, niet alleen de lezer is hier schuldig aan.

Ik word bijvoorbeeld altijd een beetje misselijk als ik banners met gamereclames of teksten op de hoesjes van games zie. De negens en tienen met enkele citaten vol superlatieven van gerenommeerde gamesites vliegen je om de oren: dit moet wel een steengoede game zijn. Het is natuurlijk simpele marketing, maar ja, die hoge cijfers zijn wel degelijk door reviewers afgegeven. En dus koop je de game.

“Wist je dat IGN vaak gekscherend I Give Nines wordt genoemd?”


En dan komt dat moment waarop je ziet dat een game waarvan vorig jaar van dezelfde eenheidsworst al een plakje werd geserveerd (bijna) net zo hoog of soms zelfs hoger scoort als een grensverleggende game. Ouch, dat doet pijn… Ik noem als voorbeeld een The Witcher 3 (verschenen in mei 2015) versus een Assassin’s Creed: Odyssey (verschenen in oktober dit jaar). Een oneerlijke vergelijking, zal je denken. Wel, is het niet zo dat Ubisoft voor de laatste twee Assassin’s Creed-delen expliciet heeft aangegeven te hebben gekeken naar hoe CD Projekt Red haar game heeft aangekleed? En zitten beide games niet in hetzelfde genre?

Hoe kan het dat een game die ruim drie jaar geleden al op baanbrekende wijze zijmissies heeft weten te presenteren die niet onderdoen voor hoofdmissies – iets wat tot op heden geen enkele game beter heeft gedaan of zelfs maar heeft geëvenaard – in een gelijke scoreklasse zit als een game die daar voorbeeld aan heeft genomen maar er op vrijwel alle vlakken voor onderdoet? Denk bijvoorbeeld aan voice-acting, script, diepgaande personages, relaties, keuzesysteem, animaties, thema’s en een organisch aanvoelende, levendige wereld. Of nog erger: hoe kan zelfs voorganger Syndicate (verschenen in hetzelfde jaar als The Witcher 3) met verreweg minder klasse toch maar minimaal minder scoren dan The Witcher 3?



Dat komt in mijn optiek doordat reviews onder inconsequente bedingingen worden geschreven (verholen onder het kopje subjectiviteit van de schrijver) en er cijfer-inflatie heeft plaats gevonden. Daarnaast vind ik dat critici wel wat kritischer mogen zijn (it’s already in the name), maar daar zal ik in een tweede artikel over uitweiden.

Uiteraard besef ik dat een recensent ook gewoon een mens van vlees en bloed is, oftewel iemand die niet altijd rationele redenen heeft om een bepaald gevoel bij een product te hebben. En natuurlijk is het ook moeilijk: je kunt geen tekst schrijven en een cijfer scoren waar iedereen per se achter staat – over smaak valt immers niet te twisten. Het is mijns inziens echter de taak van de schrijver een lezer zo veel mogelijk beargumenteerde informatie voor te schotelen. Dit heeft als doel dat de lezer naast de gewogen beslissing van de schrijver ook zelf een oordeel kan vellen over wat voor hem of haar van belang is.

Natuurlijk hoeft een recensie geen droge opsomming te zijn; evenmin is een cijfer per definitie een optel- en aftreksom van plus- en minpunten. Desalniettemin neem ik mezelf altijd voor bij het schrijven van een review in ieder geval alle, dat wat ik graag kernelementen noem te bespreken. Te weten: gameplay, verhaal en dialogen (met andere woorden: het script), personages, visuele aspecten (i.e. animaties, graphics, stijl), audio (i.e. voice-acting, muziek, overige geluiden), technisch functioneren en algehele productiewaarde (i.e. prijs-kwaliteitverhouding, replay value en bestaansrecht/uniciteit binnen het genre).

Beschrijf je namelijk al deze facetten, die op vrijwel elke game van toepassing zijn, dan bespreek je de game mijns inziens zo goed en volledig mogelijk. Daar kan de recensent bovendien een redelijkerwijs onderbouwd cijfer aan koppelen (met als referentiekader andere games uit hetzelfde genre en voorgangers uit dezelfde reeks). En nogmaals, het geeft de lezer ook de kans zo goed mogelijk te besluiten of de game bij hem of haar past. Klinkt logisch toch?

Wel, ik heb ook niet alle wijsheid in pacht en ik laat mij graag op andere ideeën brengen, maar ik vind het vreemd om te zien dat in heel veel recensies bepaalde kernelementen uit games onbesproken blijven. Soms zelfs zoiets belangrijks als het verhaal – en dan bedoel ik niet dat het verhaal niet compleet uit de doeken wordt gedaan inclusief alle spoilers. Nee, dat hoeft niet. Ik bedoel dat het verhaal letterlijk niet wordt genoemd, noch beoordeeld. Als je er vervolgens naar vraagt in de comments, dan beweert de recensent dat dit onderdeel geen invloed had op de beoordeling van de game. Diezelfde recensent vindt het dan weer niet zo prettig dat mensen alleen naar het cijfer kijken dat hij of zij heeft gegeven en geeft aan dat de tekst het belangrijkst is en niet het getal dat daaraan vasthangt. Hmm… volgens mij hoef je geen raketgeleerde te zijn om hier een tegenstrijdigheid te constateren.



Kijk je op dezelfde site bovendien naar een review van een andere game (al dan niet geschreven door dezelfde persoon), dan zie je daar ineens wél een “niet heel bijzonder verhaal” bij de minpunten staan. Tja, make up your minds en wees consequent. Een matig verhaal is of bij elke game een minpunt, of bij geen een. Ik stel voor het eerste.
Dan naar het tweede punt: de cijfer-inflatie. Wat ik hiermee bedoel, is dat zoveel games hoge cijfers mee krijgen, dat hoge cijfers an sich minder waarde hebben gekregen. Ik ga even generaliseren, maar we zijn ze gaan verwachten – we zijn gaan denken dat enkel games met cijfers van rond de negen de verkoopprijs waard zijn. Het cijfer is een soort numeriek koopadvies geworden en de drempel ligt torenhoog. Recensenten smijten met hoge cijfers alsof het niks is. Daardoor is er nauwelijks nog ruimte om games die iets uitzonderlijks doen daarvoor te belonen: immers, als middelmatigheid met een paar sterke punten al een kleine negen waard is, wat moet je een legendarische game met een paar imperfecties dan nog geven?

Gevoel is teveel leidend geworden. “Uhm, dit is dan misschien niet een hele bijzondere game, en het doet eigenlijk op een aantal vlakken onder voor de concurrentie, maar… ik heb er wel heel veel lol aan beleefd, dus ik geef de game een 8,5“. Zelfs bij schilderijen wordt naast gevoelswaarde enigszins objectief naar een werk gekeken: hoeveel productiewaarde en uniciteit heeft dit werk, wat heeft het betekend in de kunstgeschiedenis en hoe is de techniek van de kunstenaar? Recensenten zouden, in plaats van enkel te bepalen hoeveel lol zij aan de game hebben gehad, veel meer structureel kernelementen moeten bespreken en zich wat meer moeten verplaatsen in hun lezers – “wat moet een lezer weten over deze game om te bepalen of deze het geld voor hem of haar waard is?”.

Ik pleit ervoor meer het schoolcijfersysteem te gebruiken. Vanaf een 5,5 scoort een game een voldoende en is deze, voor de juiste persoon met het juiste humeur, de moeite waard. Vanaf een 7 gaan we naar een ruim voldoende, vanaf een 8 wordt goed gescoord – dit zijn de wat meer bijzondere games – en vanaf een 9 heb je het over een exceptionele game. Helaas zal dit niet zomaar gaan gebeuren: cijfer-inflatie zal niet makkelijk terug te draaien zijn. We hebben het hier namelijk over een cultuur bij recensenten van de vele gamesites en over verwachtingen van lezers én uitgevers, die allen het oude systeem gewend zijn.

Je las het goed, ik noemde expliciet ook uitgevers. Ik heb in het verleden vrijwillig als redacteur voor twee verschillende gamewebsites geschreven. Ik kreeg via die sites af en toe reviewexemplaren van games toegestuurd om daar dan uiteraard een recensie over te schrijven. Helaas had ik niet altijd de vrije hand in mijn oordeel: dat wil zeggen, ik heb wel eens te horen gekregen dat ik een game een hoger cijfer moest geven en de recensie wat positiever moest schrijven, omdat de uitgever onze site anders geen reviewexemplaren meer zou sturen. Een kleine ramp voor een gamesite, want mensen komen voor dat soort content en lezen die het liefst nog voor de game uit is. Het is niet mijn plaats om te stellen dat dit op grote schaal plaatsvindt, maar ik heb dit in ieder geval bij twee verschillende uitgevers op twee verschillende – weliswaar vergeleken bij InsideGamer.nl kleinere – sites meegemaakt. Bovendien hoor ik mensen achter bekende YouTube-kanalen ook nog wel eens zeggen dat ze waarschijnlijk een periode geen reviewexemplaren zullen ontvangen, omdat ze te negatief over een game zijn geweest. Het is natuurlijk ook een makkelijk pressiemiddel voor uitgevers: “jij zegt en scoort iets wat ons niet zo goed uitkomt – nou, dan zorgen wij er wel voor dat dat geen tweede keer gebeurt en dan heb jij een probleem”. Een reviewexemplaar niet of heel laat opsturen is uiteraard zo gepiept.

Misschien een wat negatief eindoordeel, maar ik denk niet dat cijfer-inflatie in de nabije toekomst gaat worden gecorrigeerd. En dus zal een zeven in de volksmond een “slechte game” blijven betekenen en zal je in budgetbakken games blijven vinden met achten en negens en citaten vol superlatieven van gerenommeerde gamesites. Mijn advies: scan tot die tijd reviews op de kernelementen die jij belangrijk vindt en voer daar de discussie over.

Dit artikel is onderdeel van een tweeluik over gamerecensies. Het tweede artikel “Kritisch zijn is oké” volgt binnenkort.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Heel goed geschreven artikel Barton! Ben het grotendeels ook met je eens al zou ik zelf een stap verder gaan en cijfers helemaal afschaffen.

    Zoals je zelf al aangeeft in de laatste alinea is het een veel beter om gewoon de belangrijkste dingen uit een review te scannen. Cijfers missen gewoon de nuance die een geschreven tekst je wel geeft. Dit blijft ook zo als de scoring well "kritisch" zou zijn.
  • Thanks.

    Ik heb daar inderdaad ook over na zitten denken. Cijfers zijn wel heel verslavend, maar ik prefereer eigenlijk een "Recommended"-schaal. En misschien nog beter vond ik het "Kopen als… Niet kopen als…"-systeem wat PixelCake gebruikte, aangezien je daar nog eens kort maar krachtig toe kunt lichten wat de speer-/pijnpunten van de game zijn en voor wie het spel het meest (on)geschikt is. Maar dan kom je uiteraard niet zo zichtbaar in metacritic terecht, alwaar gamesites denk ik ook een aantal van hun unieke bezoekers vandaan halen.
  • @barton

    Tegenwoordig kun je ook op Metacritic komen zonder cijfers te geven gelukkig, dus dat zou geen reden moeten zijn om er niet vanaf te stappen.

    Zelf vind ik het maken probleem dat te vaak de discussie over het cijfer zelf gevoerd gaat worden ipv de kritiek die een recensent gaf op een game. Denk hierbij aan Jim sterling die BotW een 7 gaf met best redelijk kritiek punten, maar vervolgens door een grote massa niet serieus werd genomen op het feit dat hij te ver af zat van de 9/10en die de game vooral ontving.

    Zelf vond ik wat Pixelcake deed ook wel goed, al zou je kunnen zeggen dat dit misschien net iets te zwart/wit is.

    Wat Eurogamer nu doet vind ik wel een goeie, een Outstanding geven aan echte uitschieters als The Witcher 3, een reccomennded aan hele goeie games die net niet dat niveau halen, denk bijvoorbeeld aan de nieuwste CoD. En dan nog een avoid voor echte bagger, en de grote massa die hier tussen zit niks geven.

    Uiteindelijk zal je immers zelf reviews moeten lezen en research doen om te kijken of een game je zal liggen.
  • @Shuckles

    "Tegenwoordig kun je ook op Metacritic komen zonder cijfers te geven gelukkig, dus dat zou geen reden moeten zijn om er niet vanaf te stappen."

    Klopt, al komen die helemaal onderaan bij In Progress & Unscored, dus dat valt beduidend minder op.

    "Zelf vind ik het maken probleem dat te vaak de discuse over het cijfer zelf gevoerd gaat worden ipv de kritiek die een recensent gaf op een game."

    Mee eens, en daarom had ik eigenlijk als eerste comment al willen plaatsen dat ik er ook wel wat voor voel om cijfers af te schaffen (en zo niet, dan liever op de manier die ik in de tekst beschrijf). Helaas weet je op de nieuwe site echter niet meer precies wanneer je artikel online komt (omdat deze eerst nog door een redacteur van IG wordt gecontroleerd) en dus was jij mij al voor

    Toen ik eerder de "Recommended"-schaal noemde, bedoelde ik inderdaad zoals Eurogamer dat doet. Voelt meer als een advies zoals je dat ook aan vrienden geeft.
  • @Shuckles Goed idee om cijfers af te schaffen. Ik vind dat mensen over het algemeen te veel waarde hechten aan cijfers of reviews in het algemeen.

    Als ik bv. op metacritic een game zie die een 8 scoort gebaseerd op 50 reviews, dan betekent dat dus dat 50 mensen die game een cijfer hebben gegeven en dat daar dan gemiddeld een 8 uitkomt. Wat zegt dat nou ? Er zijn miljoenen gamers, welke waarde heeft die mening van die 50 mensen dan ?
  • @Cypher

    Tja, de userreviews van die miljoenen gamers zijn vaak helemaal ongenuanceerd.

    Maar goed, de enige mening die er uiteindelijk toe doet over een game is uiteraard die van jezelf. Je zult echter toch ergens je informatie vandaan moeten halen om te bepalen of je een game wilt halen en daar vind ik het lezen van reviews toch nog altijd de beste methode voor, met name als je reviewers een beetje "leert kennen" waardoor je weet of je vaak met ze op een lijn zit. En daarom pleit ik hierboven bovendien ook voor goed beargumenteerde teksten die de kernelementen langs gaan, zodat je zo goed mogelijk bent toegerust om zelf een inschatting te maken of de game bij je past of niet.

    Je kunt natuurlijk ook let's plays en streams kijken, maar dat vind ik met name bij verhalende games een beetje zonde in verband met spoilers.
  • @barton
    "En daarom pleit ik hierboven bovendien ook voor goed beargumenteerde teksten die de kernelementen langs gaan, zodat je zo goed mogelijk bent toegerust om zelf een inschatting te maken of de game bij je past of niet."

    Ben ik met je eens. Zo zou een goede review (waar je wat aan hebt) moeten zijn.

    "Je kunt natuurlijk ook let's plays en streams kijken, maar dat vind ik met name bij verhalende games een beetje zonde in verband met spoilers"

    Voor mij is dat toch wel een goede manier om te zien of een game iets voor mij is of niet. Spoilers zijn niet leuk dat snap ik maar die neem ik dan maar voor lief. Je kunt dan toch wel meer ervaren hoe een game is, de graphics etc. Maar dat is persoonlijk natuurlijk, ik snap dat mensen er problemen mee hebben ivm. spoilers.

    Cijfers mogen ze van mij afschaffen. Ik las laatst iemand die zei nooit een game te kopen die onder de 8 scoort. Dan loop je naar mijn idee zoveel leuke games mis. Het is net alsof je dan anderen laat bepalen welke games je leuk gaat vinden. Vind ik zo vreemd.

    Goed geschreven stuk trouwens. Moet je vaker doen Barton.
  • @Cypher

    Thanks! Will do. Verder helemaal eens met wat je schrijft. Ik heb veredelde bagger gespeeld die hoge achten scoorden en hele leuke games die niet verder kwamen dan een zeven komma iets.
  • Mooi artikel. En inderdaad wel waar wat je aanhaalt. De cijfers worden altijd hoog gegeven. Een 7 is op zich ook een goede game, maar deze goede 7 is te laag voor veel games en wordt daarom dan meestal een 8,5 (zelden 8 en soms een 9) terwijl er altijd wordt gezegd dat men NOOIT 10 zal geven omdat dit utopisch is … Dan is de grens tussen 10 en 9 wel héél groot naar mijn gevoel…

    PS: ik kijk al uit naar het tweede deel!
  • Thanks voor het compliment en je reactie :)

    Overigens worden 10'en door bepaalde sites ook uitgedeeld alsof het niks is, dus het grote gat dat ik vroeger tussen een 9 en 10 ervoer, is nu een simpel spleetje.
  • Erg goed artikel! Ik kan me wel vinden in je gedachtegang. Ik heb zelf ook voor een kleinere gamewebsite geschreven en ik schrijf tegenwoordig af en toe reviews voor een mannenwebsite en ik snap je punt.

    Toen ik laatst een game een 6.3 gaf kreeg ik ook het commentaar dat andere sites m hoger dan een acht gaven. Toen heb ik maar het advies gegeven om eerst de review te lezen en daarna was het wel ok.

    Wat de cijferinflatie betreft, begrijp ik je punt ook wel. Een negen is gemakkelijk gegeven. Ik moet ook eerlijk toegeven dat ik afgelopen jaar ook drie extreem hoge cijfers heb gegeven: Super Mario Odyssey 9,7, Hollow Knight 9.1 en Donkey Kong Country Tropical Freeze 8.8. Die eerste is het beste wat ik afgelopen jaren gespeeld heb en nagenoeg perfect. Die andere twee valt over te twisten.

    Daarom is het zo lastig. Zijn er games met betere graphics? Ja. Zijn er games met een beter verhaal? Ja. Is dat belangrijk voor die games? Mwah.. ik vind van niet. Zitten we te wachten op een diepgaand verhaal met tussenfilmpjes en vele dialogen bij Super Mario of Donkey Kong?

    Als je heel zwart-wit kijkt dan zou een game dus aan gigantisch veel voorwaarden moeten voldoen om een hoog cijfer te scoren. Ik vind dat dat per game verschilt. Het belangrijkste is in mijn ogen de gameplay en de originaliteit.

    Wat wel onvergeeflijk is en ik lees dat bijvoorbeeld over Assassins Creed, is dat bijvoorbeeld de lipsync niet goed is of dat er bugs in zitten. Dat is in mijn ogen gewoon luiheid en dat zou afgestraft moeten worden.

    Echter graphics bijvoorbeeld: natuurlijk kan het negen van de tien keer beter, maar moet je een ontwikkelaar daar altijd op afrekenen? Het enige wat ik wel vind is dat een game als Red Dead even duur is als bijvoorbeeld een LEGO DC Super Villians en slechts twee keer zo duur als Megaman, terwijl je weet dat de ontwikkeling vele malen duurder is. Maar dat is ook een lastige discussie.

    Nog een keer terugkomend op de inflatie: ja, ik kijk zelf ook vaak naar de 8,5+ games. Ik koop niet veel meer, maar het meeste dat ik koop is een 8,5 of hoger gemiddeld. Een 7 is inderdaad al weer een twijfelgevalletje. Eigenlijk zou je een soort schaal moeten maken met criteria o.i.d.

    Lastig in ieder geval.
  • @Luigi1985

    Bedankt voor je compliment en je uitvoerige reactie!

    Allereerst, foutje in de tekst: het is natuurlijk "cijferinflatie" niet "cijfer-inflatie". Dat komt omdat ik "'hoge cijfer'-inflatie" last-minute heb gewijzigd in "cijfer-inflatie".

    "Toen ik laatst een game een 6.3 gaf kreeg ik ook het commentaar dat andere tes m hoger dan een acht gaven. Toen heb ik maar het advies gegeven om eerst de review te lezen en daarna was het wel ok."

    Zo makkelijk kwam ik er helaas niet vanaf. Uit de comments op een desbetreffende review bleek wel dat een groot aantal mensen die de game gespeeld hadden achter mijn initiële cijfer en minpunten hadden gestaan.

    "Daarom is het zo lastig. Zijn er games met betere graphics? Ja. Zijn er games met een beter verhaal? Ja. Is dat belangrijk voor die games?"

    Daar heb je natuurlijk een punt, je moet je altijd afvragen hoe relevant iets is. Bij een game die adverteert realisme na te streven, is dat natuurlijk iets waar je op let bij het schrijven van een review. Bij een fantasy-game doe je dat natuurlijk niet.

    Ik opteer echter dat een recensent alle kernelementen in ieder geval voor zichzelf langsgaat. Hoe kun je een verhalende game nu niet beoordelen op het verhaal? Ik heb dat ooit eens aan een recensent voorgelegd en deze kwam met het antwoord dat hij het verhaal van de serie nooit zo sterk vond en dat het daarom voor hem niet zo belangrijk was. Tja, mijns inziens is dat geen argument om het niet in ieder geval te benoemen.

    "Als je heel zwart-wit kijkt dan zou een game dus aan gigantisch veel voorwaarden moeten voldoen om een hoog cijfer te scoren."

    Is dat een probleem? Wel zoals "we" nu naar cijfers kijken - als je een 9 als koopadvies beschouwd. Maar als we cijfers gewoon weer als een glijdende schaal gaan zien, denk ik dat dat alleen maar goed is.

    Ik vind dat je ambitie, uniciteit en passie dient te belonen. Bij simpel copy paste werk mis je uniciteit en passie, en is de ambitie met name om veel geld te verdienen.
  • Hmm, ik bespeur een milde obsessie hier voor een zekere game…

    Wat betreft cijfers, dan kan ik alleen voor mijzelf spreken.

    Ik heb werkelijk nooit gehoord of gemerkt dat ik "verkeerde" cijfers gaf of positiever moest zijn. Ik kan heel eerlijk zeggen dat ik ervan uit ga dat dit op IG zeker niet gebeurt. Laat dat alvast even duidelijk zijn.

    Mijn cijfers bazeer ik op "hoe tof vind ik deze game" en de criteria daarvoor verschillen per genre. Speel ik een RPG of een soort verhalende game, dan is het verhaal heel belangrijk voor me en een groot onderdeel van het cijfer. Wanneer ik een shooter speel, speelt het verhaal minder mee. Het is dan niet onbelangrijk en het moet wel benoemd worden. Maar dat leg ik dan ook wel uit. Soms kunnen andere elementen zo goed zijn dat ze minpunten overschaduwen. What Remains of Edith Finch heeft mij volledig weggeblazen en staat in mijn top 5 beste games ooit. Ik gaf 'm een 9,5:ik vind het nog steeds een meesterwerk. Maar die game had wel flinke framedrops in een bepaald deel van de. Dat zou ik in een andere game, die een minder verhaal kent en minder vernieuwend/tof aanvoelt waarschijnlijk harder bestraffen in het cijfer.

    Ik vind een review altijd subjectief, maar die moet zeker objectieve elementen bevatten: graphics, geluid, etc. Als de lezer bij de conclusie is aanbeland, dan moet 'ie in principe alles informatie hebben die benodigd is om als lezer ook een conclusie te kunnen trekken. Een cijfer kan daar bij helpen.

    Daarnaast denk ik dat je tegenwoordig als gamer zo ontzettend veel bronnen van informatie hebt, dat je ook zelf prima een oordeel kunt vellen voordat je een game koopt. Gaming-sites, Twitch, Youtube, bladen zoals de PU en noem maar op. Dus als je dan gaat hangen aan één cijfer op één site, dan zou ik zeggen: kijk ook even verder en bepaal zelf je cijfer. En stel dat je 100 sites vind die allemaal een 9 geven. Dan pluk je daar toch de info uit die je nodig hebt, check je youtube, twitch of wat dan ook en bepaal je of het terecht is. Al kun je ook denken dat wanneer er 100 sites een game een 9 geven, er toch wel iets van waarheid in moet zitten…

    EDIT: wil nog wel even zeggen: ik blijf het tof vinden dat je dit post. Ook al ben ik het niet altijd met je eens, het is heel cool om te zien dat je verder gaat dan een boze comment en je mening ombouwt tot een zeer vlot lezend artikel.
  • @Bert de Vries

    Al kun je ook denken dat wanneer er 100 tes een game een 9 geven, er toch wel iets van waarheid in moet zitten…


    Dit dus en dat is dus ook gewoon dik het geval bij de game die de aanleiding is voor dit artikel.

    Voor de rest wel een goed artikel overigens.
  • @Meta_coola

    Tuurlijk zal er dan wel een kern van waarheid in zitten, maar games die bijna unaniem met 9/10en beoordeeld worden komen 1 a 2 keer per jaar uit.

    Dit artikel is daar ook niet echt op gericht maar meer op de hele laag games die hieronder zit.

    En ja hierbij hoort ook AC Odessey. Want een 83 op Metacritic noem ik niet bijna unaniem geweldig beordeeld.
  • @Shuckles

    Maar dat AC Odyssey een gemiddelde heeft van 83 is in ieder geval wel meer dan terecht.
  • @Meta_coola

    Je geeft nu juist een voorbeeld van hoe het niet moet, door i.p.v. op inhoud over het cijfer te discussiëren.
  • @Bert de Vries

    Thanks. We hoeven het ook niet altijd eens te zijn, juist een goede discussie levert ook heel veel op.

    Voor die milde obsessie moet je toch echt bij een andere member zijn, haha, hoewel je dat mild dan wel weg kunt laten ;-) Desalniettemin zal de game ook nog ter sprake komen in het tweede deel van dit tweeluik, en daarna is het klaar.

    Ik vind dat je een punt hebt met dat de criteria per genre enigszins verschillen (ook omdat je referentiekader anders wordt), maar ik denk dat mijn kernelementen vrij universeel zijn en eigenlijk vrijwel altijd wel ter sprake moeten kunnen komen. Hoe je ze weegt, verschilt dan wel per genre, maar je kunt niet binnen een genre de ene game wel afrekenen op bijvoorbeeld het verhaal en de ander niet.

    Desalniettemin denk ik dat je als criticus verder moet gaan dan "hoe tof vind ik deze game?" door een game ook echt kritisch te ontleden. Veel reviews - die van jou vallen daar overigens niet onder, hoor - lezen teveel als een schoolreisverslag: "toen deed ik dit, toen ervoer ik dat - geweldig gewoon!". Andersom, zie ik ook heel veel teksten (waaronder bij AC: Odyssey) waarbij ik denk "hmmm, behoorlijk kritisch, klinkt niet alsof de schrijver heel tevreden is over het eindproduct" en dan prijkt er onderaan de tekst ineens een vette 9.

    "Ik vind een review altijd subjectief" strookt natuurlijk niet met " Al kun je ook denken dat wanneer er 100 sites een game een 9 geven, er toch wel iets van waarheid in moet zitten". Bovendien krijgen maar weinig games 100 keer een 9. Veel vaker wegen critici dezelfde zaken anders (of hebben ze toevallig minder last van technisch falen van een game dan een ander) en krijgen games hier een 8 en daar een 10.

    Ik denk dat je framedrops ook moet zien in het kader van hoeveel hinder je ervan ervaart. Bij What Remains of Edith Finch heb je er, doordat de gameplay eigenlijk alleen maar uit lopen bestaat, veel minder last van dan bij een game als Dark Souls, waarbij iedere beweging en actie telt. Neemt niet weg dat het bij beide games een slordigheid is.

    Ik vind walking simulators als The Vanishing of Ethan Carter, What Remains of Edith Finch en Firewatch overigens altijd heel magisch starten, maar vrijwel zonder uitzondering stellen ze me op het eind teleur. Vaak zie ik het plot toch wel een tijdje aankomen of zit het minder bijzonder in elkaar dan ik aan het begin verwachtte.

    Nogmaals bedankt voor je reactie.

    @ Meta_coola

    AC: Odyssey is zeker niet de aanleiding tot dit artikel. Ik broed hier al langer op en dit is gewoon een recent voorbeeld waarvan ik vond dat die goed bij de insteek van dit artikel past.

    Het gaat mij echter, zoals Shuckles zegt, om de laag onder de "unanieme" toppers die m.i. helaas te vaak in dezelfde categorie als de toppers terechtkomen.
  • Geweldig artikel, Barton!

    Interessante inhoud, en zeker wanneer je weet dat je zelf hebt gewerkt als recensent. Toch jammer in welke maatschappij we vertoeven: geld boven alles en de waarheid omgekocht, net zoals in de politiek! We kunnen er bijna een spionnenfilm van maken (of hebben ze dat al gedaan?) Hahaha! :')

    Nee, prima geschreven. Net zoals Shuckles ga ik akkoord met een review zonder score. Dit maakt het alleen maar moeilijker om objectief te blijven. Je merkt ook heel vaak op populaire kanalen zoals IGN dat mensen gewoon skippen naar de score's (ook om spoilers te vermijden natuurlijk), maar dat zegt heel weinig natuurlijk. Na allebei onze gal te spuwen over Assassin's Creed: Odyssey weten we dat deze reviews dus zeker beïnvloedbaar zijn.

    Ik kijk uit naar je volgende topic, deze was zeer informatief en gezond kritisch!
  • @Mister Frowdo

    Hahaha. Thanks :-D

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren