1. Ook ik heb een mening over 2019

Ook ik heb een mening over 2019

Ik zie dat het gebruikelijk is om even terug te kijken op het afgelopen jaar, dus ik zal natuurlijk ook mee moeten doen. Het is voor mij een bewogen jaar geweest, een klein beetje meer daarover later. Maar laten we beginnen met mijn top 3 van 2019.

3: Satisfactory (early acces)
Dit spel kreeg voor het eerst mijn aandacht te pakken tijdens E3 van 2018. Een fabriek bouwen in een 3D wereld, waar je ook nog eens doorheen kan lopen. De announcement trailer was toen behoorlijk cinematic, dus ik was wel nog voorzichtig met mijn hype. Maar naarmate de release dichterbij kwam, en er meer informatie kwam, bleek mijn eerste aanname goed te kloppen.

Maart kwam en ik had mijn maatje ook zover gekregen om Satisfactory te kopen. Samen begonnen we te bouwen aan een fabriek in dit prachtig ontworpen level. Het spel speelt heel erg natuurlijk, waar je na een korte instructie vrij bent om te spelen hoe je wilt. Naarmate je verder komt, krijg je ook toegang tot betere en grotere machines, dus aan het begin wordt je niet overrompelt met alle mogelijkheden. Al snel hadden we een speelstijl aangenomen die ons goed ligt. Zo zaten we tot diep in de nacht alle verhoudingen van materialen uit te rekenen zonder dat dit nodig was. Hier haalde we wel het grootste plezier uit, en alle kladblaadjes met berekeningen liggen nog steeds naast mijn computer.

Hoewel ik er heel veel plezier mee heb, zijn er toch wel punten die niet goed zijn bevallen. Er zit geen doel in het spel, behalve dan het persoonlijke doel om je fabriek steeds groter te maken. Dit hoeft helemaal niet erg te zijn. Het is alleen zo dat alles maken met de hand vele malen sneller is. Dus je wordt niet aangespoord om een grote fabriek te maken. Verder is multiplayer niet van het gewenste niveau. Als host van de game heb je nergens last van, maar de tweede speler wordt het toch wel erg lastig gemaakt om te spelen.

2: Borderlands 3

Ik had zelf al voor een lange tijd Borderlands: The handsome Jack collection in mijn steam bibliotheek staan. En hoewel ik het solo best een aangenaam spel vond, hoopte ik dat mijn vriend het ook een keer zou kopen, Co-op is toch wel leuker. Begin dit jaar had ik hem eindelijk zover gekregen om de collectie in een sale te kopen. En we hebben heel veel plezier gehad om alles uit te spelen. Gelukkig was toen die tijd het vervolg al aangekondigd, dus we hebben wat korter te hoeven wachten dan andere fans van de franchise.

Het voor mij enige verbeteringspunt uit Borderlands 2 hadden ze gelukkig meegenomen naar deel 3. Het schieten met de wapen voelde veel beter aan. Wat heb ik me vermaakt met het schieten van al de verschillende wapens. Van de critical hits monsters van Jakobs tot de elemental wapens van Maliwan. De wapens hadden allemaal een eigen ‘feeling’ en daarmee een afwisselende loadout maken was genieten. Verder was ik erg te spreken over de wereld waarin het zich afspeelde. Naar mijn mening hebben ze er goed aangedaan om verschillende planeten aan te doen. Elke planeet was weer uniek en voelde even afwisselend aan als de wapens.

Het verhaal en de slechteriken konden me dit keer helaas wel minder raken dan in deel 2. Maar dat heeft me dus niet tegengehouden om in anderhalve maand al 100 uur erin te stoppen. Lekker wapens ‘farmen’ om telkens maar net wat meer damage te doen. Genieten dus.

1: Modern Warfare 2019

Wat is het lang geleden dat ik een Call of Duty als topgame van een jaar heb gezien. Waar ik me de afgelopen jaren zeker wel heb vermaakt met de multiplayer, kan ik moeilijk ontkennen dat het goede spellen zijn geweest. Dus toen Activision met alle mooie beloftes kwamen voor COD nummer zoveel, was mijn enthousiasme behoorlijk getemperd. Maar wat mij betreft hebben ze (tot nu toe) hun beloftes redelijk waar gemaakt.

Ten eerste draait het spel fantastisch (op mijn pc). De onderdelen van mijn pc zijn inmiddels aan het verouderen, maar ik haal toch nog een stabiele 1080p 60fps. Maar daarbuiten is het voor het eerst sinds Modern warfare 3, dat de campaign mijn aandacht heeft vast kunnen houden. De multiplayer ben ik momenteel zo van aan het genieten, dat zelfs slechte potjes mijn plezier niet kunnen verpesten. En bovenal, door de keuze van crossplay, heb ik voor het eerst sinds Call of Duty Ghost weer potjes kunnen spelen met mijn beste vriend. Misschien dat ik hierdoor een beetje bevooroordeeld ben in mijn keuze voor game of the year.

Special category

2019 in videogames bestond gelukkig niet alleen maar uit nieuwe ervaringen. Soms is het ook lekker om stil te staan bij alle games die elk jaar weer terugkeren in meest gespeelde spellen van het jaar. Zo heb ik na honderden uren eindelijk een glimp opgevangen van Champ 1 in Rocket league. Verspreid over de Xbox One en Steam heb ik daar inmiddels bijna 1000 uur inzitten. Dat gaat voor het drinken van de champagne nog wel gehaald worden. Ook heb ik door het wisselen naar PC bijna 3 jaar terug geweldige games (opnieuw) kunnen spelen. Af en toe een potje spelen in een spel uit de Red Alert serie. Een potje Unreal Tournament 2004 spelen met de big head mutator. Of de eerste zes Star Wars films opnieuw beleven in Lego vorm.

Game of the decade

En dan schakelen we over naar mijn game van de afgelopen 10 jaar. Dit was toch echt een no-brainer. Het spel is officieel nog niet eens uit. (Verdomde Early Acces titels toch ook). Het spel bewijst dat je geen graphics nodig hebt om een geweldig spel te maken. Het heeft niet eens verhaal nodig. Als de gameplay maar staat als een huis. En wat doet Factorio dat toch goed. Zolang je je basis maar beschermt tegen de optionele vijanden, is er eigenlijk geen foute manier om dit spel te spelen. Hoe je vanuit de basis van iron ore en copper ore geleidelijk door bouwt tot fabrieken van ongekende grootte is geniaal. De ontwikkelaar staat erg dicht op de community en ze brengen geregeld updates uit met kleine tweaks en verbeteringen. Daarnaast hebben ze een erg grote mod community, die allemaal erg makkelijk te installeren zijn. Waardoor je erg makkelijk een compleet andere speelervaring kan krijgen. En met hun release date voor komend jaar, mag ik dit spel komend jaar, en over misschien wel 10 jaar, nog een keer op een top lijstje zetten.


Niet alles draait om games

Buiten videogames wil ik toch wel even stilstaan bij het geweldige jaar dat ik heb gehad in mijn persoonlijke groei. Ik heb dit jaar eindelijk rust in mijn hoofd gekregen wat me in staat heeft gesteld om persoonlijke doelen in games te halen. Zo heb ik compleet solo een van de grootste modpacks van Minecraft uitgespeeld, heb ik eindelijk kunnen genieten van het door Europa rijden in Euro Truck Simulator 2, en het heerlijke rondlopen in de maps van theHunter: Call of the wild. Verder ben ik voor het eerst 4 weken alleen van huis geweest. De zomer doorgebracht om alleenstaande ouders en hun kinderen een fantastische week vakantie te bezorgen. Maar ook buiten het klaar staan voor de gasten heb ik zelf ook fantastische dingen gedaan die ik nooit zal vergeten. Voor het eerst gedoken, 30 minuten onderwater tot 10 meter diep in het heldere water rond Elba is nog mooier dan duiken in Subnautica. Geen van die 4 weken heb ik teruggedacht aan die stofhappende computer op mijn kamer. Ook heb ik voor het eerst sinds 7 jaar weer een hengel vast gepakt. Hierdoor ben ik sinds lange tijd niet meer zo vaak buiten geweest als de afgelopen jaren. Dit zijn toch dingen die ik in 2020 wil doorzetten!


Flop

Helaas zal ik eindigen met toch wel de grootste flop voor mij dit jaar. Pokémon Sword & Shield. Het grappige is, dat dit spel bijna in mijn top 3 topgames van dit jaar is gekomen. Ze hebben best wel veel goed gedaan, en het speelde heerlijk weg. Maar door alle commotie is die toch hier gekomen. Veel mensen hebben natuurlijk al wel gelezen wat voor pijnpunten sommige mensen met het spel hebben. Dus daar zal ik niet bij stil staan. Bij mij zat het grootste probleem misschien wel bij mezelf. Ik had beter verwacht! De Nintendo Switch heeft zoveel prachtige titels opgeleverd, dat Pokémon eigenlijk behoorlijk tegenvalt. En dan lees ik in reviews of op andere plekken dat het de mooiste Pokémon game is. En daar zit het probleem. De lat wordt gelegd langs hun oudere titels, terwijl dat niet moeilijk te verbeteren is. Ik zou zo graag willen zien dat het IP wordt afgenomen van Gamefreak. Geef andere ontwikkelaars een keer een kans om een pracht game te maken. Want eerlijk is eerlijk, Gamefreak zit op zo’n grote goudmijn, dat de kans klein is dat er in de nabije toekomst iets zal veranderen.


Als je dit alles hebt gelezen, dan wil ik jullie allen fijne feestdagen wensen. Pas op met vuurwerk van jezelf of juist dat van andere. Gamen in toch fijner met alle vingers. En hopen dat we een geweldig 2020 krijgen!

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Tof om te lezen Thoom!

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren