1. RAD review – Radioactieve middelmatigheid

RAD review – Radioactieve middelmatigheid

Ik ben dol op een beetje willekeur in games. Steeds weer doodgaan en steeds een beetje meer van een spel begrijpen vind ik vandaag de dag leuker dan een lineair verhaal. In een roguelike weet ik nooit helemaal wat ik tijdens iedere nieuwe ‘run’ kan verwachten, en dat maakt het juist zo leuk. Niet iedere game in dit subgenre is een Spelunky of Binding of Isaac, maar er zijn er genoeg die in de buurt komen.

RAD van Double Fine is helaas een ander verhaal. Technisch gezien is dit spel misschien wel net zo oneindig herspeelbaar als zijn genregenoten, maar het is allemaal net niet zo gelikt als een goede roguelike moet zijn. Dat is extra jammer omdat het idee achter RAD ijzersterk is.

RAD

Alledaagse mutaties

In RAD is er weinig over van de wereld na een dubbele Apocalyps. Alleen door een willekeurig gekozen tiener een levensgevaarlijke reis door de radioactieve vlaktes te laten maken kan de volgende generatie mensen nog iets van deze ellende maken. Dat de wereld al twee keer is vergaan heeft als gevolg dat de straling zo extreem is dat mutaties een alledaags iets zijn geworden. Knuppel genoeg monsters dood en je groeit er zomaar een derde arm bij.

Mutaties in RAD zijn hard nodig om te overleven in deze steeds wilder wordende wildernis. Met ieder nieuw aanhangsel verkrijgt je personage een nieuwe kracht. Een boomerangarm die weggegooid kan worden, een gifbestendige huid waarmee je in plassen radioactief water kunt zwemmen en een paar vleugels behoren tot de mogelijkheden. Iedere keer dat je genoeg vijanden hebt verslagen ondergaat je lichaam een nieuwe transformaties. Het duurt niet lang meer voordat je personage zo goed als onherkenbaar rondloopt.

RAD

Te weinig mutaties

Het idee van deze mutaties is erg leuk en het is vooral in het begin tof om te zien wat voor gekke combinaties er allemaal te maken zijn. Na een paar runs begint het alleen wel op te vallen dat veel van dezelfde krachten terugkomen. Om de zoveel tijd speel je nieuwe vaardigheden vrij, maar die maken die poel van mutaties nog niet groot genoeg. Op die manier beginnen de verschillende pogingen om levend door de woestenijen te komen wel heel snel op elkaar te lijken.

Het helpt daarbij niet dat het spel met iedere nieuwe poging nogal traag op gang komt. De eerste mutatie dient zich meestal vrij snel aan, maar die is niet altijd even nuttig. Het is daarom noodzakelijk om vooral de eerste paar levels heel erg zorgvuldig uit te pluizen en iedere mogelijke vijand te verslaan. Dat wordt al snel eentonig omdat er simpelweg niet genoeg afwisseling is te ontdekken in de opbouw van de wereld. Het steekt iedere keer misschien net even anders in elkaar, maar grote delen zoals ravijnen en plassen lijken allemaal verdacht veel op elkaar. Als roguelike weet RAD gewoon niet te overtuigen.

RAD

RAD'eloos

Dat zou nog wat minder erg zijn als de gevechten of de vijanden voor de nodige variatie zouden zorgen, maar helaas is dat ook niet het geval. De knuppel waarmee je iedere ronde begint is niet bepaald leuk om te gebruiken en het kan wel even duren voordat je een nuttige mutatie krijgt. Onder de vijanden is ook weinig variatie te ontdekken. Tegen ze vechten wordt je bovendien lastig gemaakt door het onhandig camerastandpunt, waardoor je niet altijd kan zien of je in de gevarenlinie staat of niet.

Misschien is het nog mogelijk om RAD met wat patches beter te balanceren en vooral ook leuker te maken. De technische problemen mogen dan ook meteen aangepakt worden. Rond het einde van de game begint de actie wel heel erg te haperen en kostbare items willen nog weleens onder de grond verdwijnen. Een eerste patch heeft het spel ook merkbaar verbeterd door onder andere meer ervaringspunten uit te delen, maar het is nog niet genoeg om het spel echt goed of leuk te maken.

RAD

Goede sound-a-likes

Ik hoop ook oprecht dat RAD niet in zijn huidige staat aan zijn lot wordt overgelaten. Er is namelijk zelfs nu al wat leuks te vinden aan dit spel. De post-80’s setting voelt misschien lichtelijk cliché, maar RAD weet als geen ander de diversiteit van de muziek uit die tijd te bevatten met een paar uitstekende sound-a-likes van onder andere The Touch en Take On Me. Ook de geestige voice-over over en de stukjes verhaal hier en daar smaken naar meer. Er kan veel gemopperd worden over RAD, maar een duidelijke eigen smoel heeft het spel wel.

RAD is voor 19,99 verkrijgbaar op pc, Switch Xbox One en PlayStation 4

Conclusie en beoordeling

RAD

RAD heeft stijl en humor, maar schiet als roguelike ernstig tekort. De gameplay is daarvoor niet gelikt genoeg, de variatie te beperkt en de verschillende runs beginnen veel te snel op elkaar te lijken. Het maakt het moeilijk om ook maar iets om deze wereld te geven, laat staan te redden.
5
Score
50
Score: 50
  • Pluspunten
  • goed gevoel van stijl
  • Uitstekende 80’s soundtrack
  • Minpunten
  • weinig variatie
  • komt traag op gang
  • Onoverzichtelijke gameplay

Dit artikel delen

Over de auteur

Thijs Barnhard Redacteur bij InsideGamer en Gamer.nl. Laat mij je uitleggen waarom Spelunky, Overwatch, Hollow Knight, Super Mario World en Burnout Paradise de beste games ooit zijn.

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren