1. Recensie: Saint Seiya: Sanctuary Battle

Recensie: Saint Seiya: Sanctuary Battle

Als we het hebben over de shounen anime van weleer, is het niet moeilijk om op titels te komen. Fist of the North Star, Dragon Ball en diens vervolgen, Rurouni Kenshi en One Piece schieten mij bijvoorbeeld direct te binnen. Een andere anime die volgens velen als een klassieker moet worden beschouwd, is Saint Seiya. Daarom pikte ik een exemplaar van Sanctuary Battle op, welke ik direct na het kijken van de anime ben gaan spelen.

Dat Sanctuary Battle hoogstwaarschijnlijk geen goede game zou gaan zijn, had ik al bijzonder snel door. Niet op het moment dat de eerste cutscene speelde met graphics die deden denken aan de muziekvideo’s van Toy-Box, maar zelfs al voor ik het spel had opgestart. De anime waar ik het over had, een serie die je gezien moet hebben om de game te kunnen volgen, was namelijk…matig op de beste momenten.

Midden erin

Sanctuary Battle doet in ieder geval een ding goed: het verhaal dat het vertelt. De oorspronkelijke Saint Seiya-anime is in meerdere saga’s op te delen, waarvan de Sanctuary arc met kop en schouders boven de rest uitsteekt. Sanctuary Battle, zoals de naam al verraadt, volgt dit deel van de serie nauwgezet, al heeft ontwikkelaar Dimps enkele creatieve keuzes gemaakt die de game ten goede zouden moeten komen. Zo zijn de paden tussen de Twelve Houses die Seiya en zijn vrienden moeten overwinnen ditmaal bezaaid met bewakers, zodat je niet een verhaallijn hebt met letterlijk slechts elf hordes om te overwinnen.

Als zijnde een shounen-serie kon je erop tellen dat Saint Seiya zou draaien om gevechten. En in Sanctuary Battle uit zich dit in de vorm van een 3D beat ‘em up. Seiya en zijn vrienden Hyoga, Ikki, Shun en Shiryuu tackelen in vier tot zes uur om beurten ruim 25 levels, welke in twee categorieën kunnen worden verdeeld.

De eerste categorie stipten we zojuist al even aan: de gevechten met bewakers. Hierin ren je over een vast pad heen welke voortdurend wordt afgebakend tot je alle vijanden in een bepaald gebied hebt verslagen. Deze vijanden zijn allen varianten op soldaat, maar dan in verschillende maten en met verschillende wapens. Hun gevaar ligt in hun nummers, niet kun kracht, en ze dienen vooral als een manier om makkelijk XP en CP (waarover later meer) te verzamelen om je sterker te maken voor de tweede categorie: Gold Saints.

Heb ik dit al gedaan?

Gold Saints zijn degene die wonen in de huizen die je moet doorkruisen om je uiterlijke doel te verwezenlijken: de Godin Athena redden. Zij zijn de sterkste krijgers in hun soort en zijn mijlenver verwijderd van de Bronze Saint-klasse waar onze vijf helden toe behoren. Een belangrijk onderwerp in deze arc in de anime is daarom het ontgrendelen van Seventh Sense, een boost van een Saint zijn kracht, waarmee zelfs de Bronze Saints het op kunnen nemen tegen de Golds. Iets wat natuurlijk niet zonder slag of stoot ging, hetgeen Dimps heeft proberen te vertalen naar Sanctuary Battle.

Wanneer je in deze game oog in oog staat met een Gold Saint, heeft het geen zin om direct de aanval in te zetten. Normale slagen en schoppen hebben nauwelijks effect op een Gold Saint en brengen vooral jezelf in gevaar. De kunst is daarom om te wachten tot zij een opening laten zien en dan Seventh Sense te activeren. De tijd vertraagt dan en met een druk op de rechtertrigger gebruik je jouw interne Cosmo-kracht om je een extra krachtige speciale aanval te lanceren. Vervolgens herhaal je dit proces minimaal twintig keer om de HP-balk van je vijand te legen. Bij. Elk. Van. De. Gold. Saints! En alsof dat nog niet erg genoeg is, moet je sommige van deze Saints meerdere keren bevechten omdat ze na een cutscene midden in het gevecht al hun leven terugkrijgen. *kuch* vier keer Deathmask *kuch*. Zeggen dat dit eentonig is, is daarmee een understatement. Sanctuary Battle’s eerste Story Mode is een ongeïnspireerde zooi die enkel gemaakt is om te kapitaliseren op de naam van de licentie.

Eerste story mode?

Je zou denken dat men na het playtesten van de game ook wel begrepen had dat de content die ze hadden niet bijster imposant was en allicht nodig een oppoetsbeurt kon gebruiken. Maar dat was niet wat het team achter deze game als conclusie trok. In plaats van de bestaande game oppoetsen, besloten zij namelijk hun tijd te besteden aan het maken van nog meer van diezelfde content met maar liefst vijf (!) extra story modes van een kwartier tot een uur per stuk én een challenge mode die je zowel offline als online kunt spelen en vooral dient als een goede manier om CP te farmen. Je gaat namelijk bergen van deze valuta nodig hebben om je stats te boosten, aanvallen te versterken en uitrusting te kopen. Of je stopt gewoon met spelen…

Conclusie en beoordeling

Saint Seiya: Sanctuary Battle

Saint Seiya: Sanctuary Battle is een uiterst matige en repetitieve game met graphics die doen denken aan de slechtere PlayStation 2-titels. Op dat laatste na valt het Dimps echter niet eens kwalijk te nemen. Immers was het bronmateriaal, waar de ontwikkelaar tot lovenswaardige hoogtes trouw aan is gebleven, ook al matig. Maar laten we eerlijk zijn: als je de anime reeds gezien hebt en het goed genoeg vond om deze game te willen kopen, dan ga je deze game ook prima kunnen slikken.
6,2
Score
62
Score: 60
  • Pluspunten
  • Trouw aan bronmateriaal
  • Veel content
  • Minpunten
  • Erg eentonig
  • Grafisch enorm achterhaald

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren