1. Review: GreedFall - Passieproject zonder panache

Review: GreedFall - Passieproject zonder panache

Hello, I'm De Sardet, Legate of the Merchant Congregation.

Wat doe je als je een eiland ontdekt waar mensen al ontzettend lang hun eigen leven leiden? Dat kan maar één ding zijn natuurlijk: je koloniseert de boel als een malle, noemt de oorspronkelijke bewoners ‘wilden’ en drukt je eigen cultuur en gebruiken door. Want wat weten die inboorlingen nou? Dat is onderdeel van de opzet in GreedFall, waarin jij als vertegenwoordiger bruggen slaat tussen de kolonisten en de inheemse bevolking.
Greedfall

Beste game van Spiders

GreedFall is een actie-rpg van de capabele ontwikkelaar Spiders. Ondanks het feit dat de spellen van deze ontwikkelaar het nét niet zijn, heeft de studio wel een duidelijke visie. De werelden in Spiders-games ogen meestal prachtig en gedetailleerd, en ook aan de verhaalvertelling ligt het niet. De games worden vaak geteisterd door ondermaatse voice acting, technische oneffenheden en gameplaysystemen die niet helemaal tot hun recht komen.

Hoe zit dat met GreedFall? We kunnen nu al zeggen dat dit de beste game is die Spiders tot op heden gemaakt heeft. Het eiland dat je bezoekt in het spel, Tir Fradee, is schilderachtig mooi en doet sterk denken aan de omgevingen in The Witcher 3: Wild Hunt. Tir Fradee is opgedeeld in verschillende, kleine regio’s, waardoor je constant met genoeg overzicht de omgeving kunt verkennen en vrijwel zonder moeite je missies voltooit.

Echter, de weelderige omgevingen kunnen helaas niet verhullen dat er bar weinig te doen is in de verschillende regio’s. Naast een kampvuur, het zoveelste dorp, een groot monster of een altaar voor een extra skill point (want waarom zou je de bron van je inspiratie ook onder stoelen of banken steken) kom je vrij weinig andere dingen tegen. En dat is jammer, want zo voelen regio’s al gauw leeg aan en lijkt het wegwerken van vraagtekens op de kaart een vermoeiende bezigheid. Bovendien heb je al gauw door wat je waar tegenkomt in de omgeving, en dat maakt het verkennen van het eiland meer een klusje dan iets plezierigs.

GreedFall

Fijne verhaalvertelling

Waar de omgevingen wel prima toe in staat zijn, is fijne verhaalvertelling. Tijdens je reis kom je op intrigerende locaties terecht die een verhaal vertellen. Ook de dorpen en steden zien er prachtig en sfeervol uit en zouden zo, met kleine aanpassingen, in een moderne Fable-game passen. Die locaties geven gewicht aan het verhaal dat ondertussen verteld wordt via missies en personages - na uren spelen komen er opmerkelijke ontdekkingen langs. Hiermee houdt Greedfall je aandacht vast en wordt het gebrek aan activiteiten behoorlijk gecompenseerd. Je heb minder activiteiten die je kunt doen, maar kunt ondertussen wel genieten van gebouwen, personages, flora en fauna.

We willen niet te veel over het verhaal vertellen, want daarmee zouden we de wind uit de zeilen nemen van GreedFall. Het spel is namelijk heel goed in ontdekkingen persoonlijk laten aanvoelen. Tijdens het spelen heb je het idee dat jij degene bent die een locatie of gebeurtenis ontdekt. In dat opzicht leunt de actie-rpg op een ontzettend plausibele wereld en vullen het narratief en de omgevingen elkaar perfect aan. Het één is niet compleet zonder het ander.

Vanzelfsprekend heeft GreedFall ook een scala aan interessante personages waar je mee te maken krijgt. De sterke, maar vaak kwetsbare inheemse bevolking heeft zijn eigen gebruiken en geloof; aspecten die goed naar voren komen wanneer je met hen in gesprek gaat. Aan de andere kant heb je te maken met veel arrogante kolonisten die je maar wat graag voor hun karretje spannen (dit kan andersom ook kan– geloof niet zomaar iedereen!).

Relaties op scherp zetten

De wisselwerking tussen inboorlingen en mensen van het vaste land zorgen ervoor dat jouw relaties, als bemiddelaar en fulltime bemoeial De Sardet, op scherp worden gezet. Beide groepen mensen leven nou eenmaal op het eiland, dus aan de onderlinge relaties moet gewerkt worden. Vaak loop je op eieren, maar heb je genoeg ruimte om je eigen stempel te drukken op conflicten. Echter, het politiek correcte karakter van De Sardet maakt van hem of haar bij vlagen een saai personage.

Je kunt op verschillende manieren gelukkig wel invloed uitoefenen op het verloop van een gesprek. Zo kun je mensen bijvoorbeeld overhalen met je charisma, wat één van de talenten in de game is. Maar je kunt hiervoor ook je portemonnee trekken of leunen op je intuïtie, nog zo’n talent waar je punten in kunt stoppen. Met de zes verschillende talenten bouw je dus je eigen De Sardet.

Naast talenten zijn er ook attributen en vaardigheden. Met je vaardigheden bepaal je welke skills je hebt en wat voor extra mogelijkheden je hebt met betrekking tot je wapens, terwijl attributen en talenten invloed hebben op hoe je de wereld verkent, hoe je met mensen omgaat, wat je kunt dragen en of je kisten of deuren kunt opmaken waar je de sleutel niet van hebt. Ook bepaalt dit of je door smalle ingangen kunt of over balken kunt balanceren.

Je leert heel vroeg in de game dat één specifiek onderdeel niet per se belangrijker is dan het andere: wil je dat je mensen kunt ompraten, dan heb je charisma en intuïtie nodig. Wil je sneller en meer je omgevingen verkennen, dan heb je kracht of behendigheid nodig. Aan het begin van de game bepaal je ook wat voor type speler je bent: iemand die fysiek geweld gebruikt, iemand die beschikt over magische krachten of iemand die wat technischer speelt en gebruikmaakt van vallen en dergelijke. Je zit echter niet aan de keuze vast, want gedurende de game breid je je personage op alle mogelijke manieren uit. Je bepaalt zelf wat je belangrijk vindt, en die vrijheid is ontzettend prettig.

GreedFall

Samen met je team

GreedFall lijkt in een opzicht op de eerste Mass Effect-game, namelijk de manier waarop je als De Sardet omgaat met je teamgenoten. Niet alleen lopen er altijd twee achter je aan, ook kun je gesprekken met hen aangaan en rekenen op missies die verbonden zijn aan de personages. En dat is tof, want zo bouw je een band op die voordelen heeft: elk personage heeft een eigen talent waar De Sardet toegang tot krijgt, waardoor je daar geen kostbare punten aan hoeft te besteden.

Helaas is het zo dat de overige mogelijkheden weinig uitgebreid zijn. De teamgenoten levelen zelf omhoog en volgen een vaststaand pad wat nieuwe vaardigheden, attributen en talenten betreft. Je hebt dus geen invloed op de manier waarop ze groeien, waar je dat in Mass Effect wel had. Desondanks zijn ze strategisch inzetbaar in specifieke situaties; hoe en wanneer, dat bepaal je gelukkig zelf.

Samen met je team neem je ook deel aan gevechten. GreedFall is een actie-rpg, met een vechtsysteem dat – nadat je je personage flink uitgebreid hebt met skills – eveneens doet denken aan The Witcher 3. Ergens heeft het systeem ook wel iets weg van Dark Souls, aangezien je echt moet wachten totdat animaties voltooid zijn voordat je de volgende knal kunt uitdelen. Je kunt dus niet gedachteloos op knoppen rammen.

Verschillende potions helpen je hierbij. Denk aan harder of sneller kunnen slaan of sneller toegang krijgen tot magie of fury (waarmee je weer harder kunt meppen). Niet iedereen kan elk wapen of pantser dragen: vaardigheden en attributen zijn hierin de bepalende factor. Wil je dus specifieke wapens of uitrusting, dan zul je je personage in een bepaalde richting moeten duwen.

Het is overigens niet zo dat je per level punten in alle drie de skill trees kunt stoppen. Dit houd je als speler redelijk in bedwang, waardoor je niet gauw als een god rondloopt over dat eiland – maar aan de andere kant vinden we het ook jammer dat bepaalde punten binnendruppelen. Voor het gevoel duurt het soms lang voordat je weer een punt in een talent of attribuut kunt stoppen en dat maakt de ervaring toch iets minder plezierig.

GreedFall

Mankementen en oneffenheden

Helaas heeft GreedFall ook last van een aantal technische mankementen en oneffenheden. Zo zijn de animaties van de personages erbarmelijk te noemen. Gezichten lijken soms op kleipoppetjes en in het ergste geval op siliconen maskers: de kaken bewegen dan, terwijl de rest van het gezicht amper tot niet beweegt. Ook is de loopanimatie vreselijk wanneer je op een trap loopt. Je personage hopt op en neer, terwijl het lijkt alsof de benen uitgestrekt worden.

Daarnaast hebben we wat framedrops ontdekt. Niet vaak en alleen in specifieke situaties of scènes, maar ze komen vaak genoeg voor om ze hier op te noemen. Verder zijn we niet heel erg te spreken over de voice acting. Het lijkt er namelijk op dat de stemacteurs weinig zin hadden om al die regels tekst in te spreken, terwijl er vaak toch echt interessante dingen worden gemeld. Het overtuigt in elk geval niet.

En hoe tof we het verhaal vinden, soms springt GreedFall van hot naar her. Sommige gebeurtenissen en reacties lijken soms uit het niets te komen, alsof Spiders een deel uit de game gesneden heeft. Ook is het jammer dat GreedFall geen grote open wereld heeft of eenzelfde structuur aan The Witcher 3 aanbiedt. Nu kan het best vermoeiend zijn om wederom aan een nieuw gebied te beginnen, terwijl je net in andere regio’s de vraagtekens weggewerkt hebt.

Conclusie en beoordeling

GreedFall

GreedFall is duidelijk een role playing game voor de liefhebber. Er is minder te doen dan in andere grote rpg’s, het gebrek aan opties met teamgenoten is spijtig en we hadden graag het verhaal iets gestructureerder verteld zien worden, maar daar tegenover staat een intrigerende spelwereld Als je door de lage kwaliteit van de animaties kunt kijken, dan wacht je in elk geval een spannend spel met genoeg diepgang, personalisatie en verrassingen. Dit is duidelijk een passieproject van Spiders, maar wel eentje zonder panache.
7,5
Score
75
Score: 75
  • Pluspunten
  • Plausibele wereld en dito inwoners
  • Je eigen personage kun je vormgeven zoals je wil
  • Weelderige en interessante omgevingen
  • Minpunten
  • Teamgenoten levelen zelf
  • Weinig activiteiten op het eiland
  • Wereld is opgedeeld in regio’s
  • Animaties van personages

Dit artikel delen

Over de auteur

Wesley Akkerman Freelance tech- en gamejournalist. Heeft Persona 5 hoog in het vaandel staan. Speelt voornamelijk (J)RPG's, maar kan ook genieten van LEGO- en puzzelgames.

Reacties

  • Ik vond er echt geen bal aan.. Deed me teveel aan DA Origins denken, de enige dragon age waar ik gewoon écht niet in kon komen.
    Jammer - hopelijk geeft Game Mania er nog een goed bedrag voor terug
  • Voor mij ook de grootste miskoop in tijden. De dialogen en missies zijn best interessant maar de wereld een straf om doorheen te lopen.
    Jammer want had echt gehoopt dat deze game me wel pakken kon.
  • Ik vermaak me er anders uitstekend mee. Toegegeven het is geen AAA game, maar dat pretenderen ze ook niet. De sfeer van het spel zit goed in elkaar en over het algemeen ziet het er ook goed uit. de combat is een beetje eentonig, maar als je verder komt in het spel en meer vrijspeelt lost dit zich al grotendeels op.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren