1. Review: Mugen Souls DLC

Review: Mugen Souls DLC

Toen ik zes jaar geleden Mugen Souls recenseerde, prees ik diens rare stijl en gevatte humor, terwijl ik de vele verschillende mechanics hekelde die samen regelmatig voor pure chaos zorgden. Het was vanwege het tweede dat ik na het voltooien van het hoofdverhaal de game in de kast zette om nooit meer aangeraakt te worden. Maar zo nu en dan kwam het spel toch weer op in mijn gedachte, omdat ik nooit uitvoerig aan de slag ben gegaan met de post-game. Daarom bracht ik daar recentelijk toch maar verandering in.

Natuurlijk ga ik geen nieuwe review pennen op basis van optionele content. Niet enkel zal slechts een enkeling dit daadwerkelijk gaan verkennen, maar de impact ervan is weinig meer dan een voetnoot bij mijn originele artikel. Een overigens wel negatieve voetnoot, daar de endgame een waar grindfest is die de complexe levelingsmechanics van Disgaea combineert met de toch al chaotische aard van Mugen Souls. Alles zien wat de game te bieden heeft kost je daarom al gauw een kleine vijfhonderd uur, tenzij…

DLC

Daar je de titel van dit artikel had gezien, wist je dat dit zou gaan komen. Dat je er desondanks even op moest wachten heeft te maken met het de aard van Mugen Souls’ DLC. De ruim zestig uitbreidingen voegen namelijk geen nieuwe story content toe, maar bieden vooral oplossingen voor problemen die het zelf gecreëerd heeft. Problemen die allen terug te leiden zijn naar eerdergenoemde grind.

Concreet komt DLC voor Mugen Souls in acht smaakjes: Redux Battles, Avatar Sets, Weapon Packs, Unlock Packs, valuta packs, Equipment Packs, Prudence Packs en recepten. Al met al een hele mond vol dus. En om onze smaakpupillen te doen tintelen, proeven we ze allen.

The good

Omdat de toon van dit stuk tot nu toe overwegend negatief is geweest, beginnen we met de DLC die prima te pruimen zijn gebleken. De Redux Battles bijvoorbeeld, zijn niet enkel gratis, maar geven ook nieuwe uitdagingen voor zij die gek genoeg zijn om te gaan grinden voor de Platinum Trophy. Ze zijn volledig optioneel en voegen niets toe, behalve een extra horde voor zij die er behoefte aan hebben. Prima!

Avatar Sets zijn net zomin voor- of nadelig voor de gameplay, daar ze je enkel voorzien van nieuwe opties voor je eigengemaakte karakters. Deze zijn gebaseerd op verzoeken van fans, zoals karakters van de Hyperdimension Neptunia-serie, en bevatten dus feitelijk compleet nieuwe 3D-models waar daadwerkelijk tijd in gestoken is, maar daar ze geen nieuwe animaties of iets dergelijks bevatten, vind ik de prijs van € 2,99 per set wat aan de hoge kant.

De hekkensluiters zijn de Prudence Packs, die net als de Redux Battles volledig gratis zijn. Deze bundels zijn bedoeld voor de spelers die zich niet zo thuis voelen in dit type game of simpelweg een helpende hand nodig hebben bij een moeilijk gevecht en zijn daarom gevuld met consumable items die je net dat beetje extra kunnen geven. Wederom fijn voor zij die het nodig hebben en op geen enkele manier nadelig voor de rest.

The bad

Aan de slechte zijde vinden we de Weapon Packs, Equipment Packs en recepten; allen voor dezelfde reden. Ze geven je krachtige wapens, uitrusting of de plannen om ze te maken, zodat je makkelijk door de game heen komt en veel minder hoeft te grinden. Je hebt ze absoluut niet nodig om de game te kunnen voltooien en kunt de inhoud ook via reguliere gameplay krijgen, maar het feit dat de game je feitelijk een shortcut verkoopt riekt naar hedendaagse microtransactiepraktijken. Immers hadden ze dit net zo goed kunnen oplossen met gratis optionele DLC voor zij die het willen (hetgeen een klein deel ook is) of nog makkelijker: een easy moeilijkheidsgraad. Dat je voor een aanzienlijk deel moet dokken is dan ook niet te verdedigen, daar de content niet speciaal voor de DLC gemaakt is.

The spoiled

De smerigste DLC vind je echter in de vorm van de Unlock Packs en verschillende soorten valuta packs, die je letterlijk de oplossing voor een probleem verkopen dat bewust in de game is gebouwd. De grind van Mugen Souls wordt zelfs met aankoop van alle deze DLC niet weggenomen, maar spelers rapporteren massaal dat die minimaal gehalveerd wordt. Compile Heart moet zich dus zelf ook beseft hebben dat hun opzet eigenlijk niet zo leuk was voor de meeste spelers, maar besloot het dragelijk maken ervan achter een betaalmuur te stoppen in de hoop dat de nare nasmaak ons spontaan aan de geldschijterij zou brengen. Vermoedelijk staan ze al klaar met de poepschep.

Conclusie:

Net als Mugen Souls zelf is diens DLC een nogal wisselvallig verhaal. Er zijn daadwerkelijk goede DLC die je extra content of een helpende hand geven, maar het merendeel bied je in principe de optie om honderden uren grind weg te nemen. En als je als ontwikkelaar merkt dat daar behoefte aan is, maar je laat de klant ervoor betalen, dan moet je je toch echt af gaan vragen of dit nog wel werk is dat je met plezier aan het doen bent.

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren