1. Soulcalibur VI review - Fighters zijn ook solo leuk

Soulcalibur VI review - Fighters zijn ook solo leuk

Een vechtspel voor de grote massa

Zes jaar na de vorige Soulcalibur-game verscheen dit jaar eindelijk een vervolg. En dat in een spannende tijd, want games zoals Dragon Ball FighterZ hebben het vechtgamegenre dit jaar naar een nieuw niveau getild. Weet deze langverwachte sequel dit niveau te halen, of komt Soulcalibur VI te laat?

Er is een reden waarom het zo lang stil was rond Soulcalibur. Het vijfde deel, dat in 2012 verscheen voor de PlayStation 3 en Xbox 360, probeerde een frisse start te maken voor de franchise. Veel oude favorieten werden uit het vechtersrooster geschrapt, om plek te maken voor een nieuwe generatie vechters. Daarnaast ging alle aandacht naar de multiplayer, waardoor er voor einzelgängers weinig te doen was naast het herspelen van simpele spelmodi met eindeloze gevechten.

Bandai Namco heeft van deze fout geleerd en probeert met Soulcalibur VI meer op eenzame, nostalgische gamers in te spelen. Het vechtersrooster is vooralsnog niet gigantisch (je hebt ditmaal slechts 21 vechters in plaats van de eerdere 28), maar het zijn wel voornamelijk de populairste personages uit de vroegere games op de PlayStation 2, Xbox en GameCube. Daarmee lijkt de eerdere kern hersteld, hoewel Namco Bandai verder geen spannende stappen durft te maken.

Soulcalibur 6

Alleen spelen

De traditionele opties om offline en online tegen vrienden te spelen zijn aanwezig, maar misschien wel interessanter zijn de solo-opties. Er zijn maar liefst twee nieuwe multiplayeropties, die beide flink wat meer uren speelplezier bieden dan het gemiddelde vechtspel, en in een traditionele verhaalmodus kun je het hoofdverhaal van de game spelen. Dat doe je in eerste instantie door een rode draad te volgen met tussendoor gevechten, maar naarmate je verder komt kun je ook de afwijkende perspectieven van verschillende personages onderzoeken.

De verhaalstukjes hierbij zijn simpel: je hebt stemacteurs die dialoog inspreken, die onder handgetekende afbeeldingen is geplaatst. Er zijn games die het creatiever aanpakken, zoals Mortal Kombat, waarbij 3D-filmpjes naadloos overlopen in gevechten, maar Soulcalibur biedt alsnog bovengemiddeld veel uitwerking van zijn plot. Er wordt een wereld neergezet waarbij je duidelijk weet wat bepaalde personages motiveert, iets dat je zelden kunt zeggen over genregenoten.

Dit is een rpg

Een stuk leuker is de tweede verhaalmodus, waarin je een zelfgemaakt personage speelt. Het maken van je vechter is wederom buitengewoon uitgebreid, met tientallen kledingstukken en andere variabelen om te tweaken. Nieuw is de mogelijkheid om een ras te kiezen, waardoor je ineens een elf of een demoon kan spelen. Je hebt bij veel objecten de mogelijkheden om ze waar dan ook op je held te plaatsen, wat soms tot, eh, interessante creaties kan leiden.

Je beweegt over een grote landkaart van Europa en Azië, waar je missies aanvaardt en tegen vijanden vecht om nieuwe wapens te verzamelen en in level te groeien. Dat maakt Soulcalibur VI een simpele variant van een rollenspel, waarin je zelfs keuzes tussen goed en slecht moet maken om je personage vorm te geven en bepaalde upgrades te ontgrendelen.

Geralt

Een van die nieuwere personages is Geralt uit The Witcher. Al sinds een paar van de vroegste Soulcalibur-games zitten er gastpersonages in de spellen en deel zes is geen uitzondering. Qua ontwerp past Geralt prima in de gamewereld – een stuk beter dan bijvoorbeeld de Star Wars-personages uit deel 4. Hij speelt echter iets anders, omdat hij zijn superbalk kan inzetten om magie te gebruiken. Het maakt hem een gevarieerde vechter, maar hij voelt wel minder uniek dan voorgaande gasten.

Deze rpg-elementen van Soulcalibur VI meten zich niet snel met een Mass Effect of Dragon Age, maar dat hoeft ook niet. De game biedt vooral een leuke, prikkelende reden om tientallen uren in de game te stoppen, zonder dat je het ooit tegen een ander mens hoeft op te nemen. Een verademing in een genre dat zijn games normaal alleen bouwt rond het multiplayersegment.

Met dit alles zou je dit zesde deel een reboot kunnen noemen. De game grijpt terug naar het begin van de tijdlijn, met jongere versies van bijvoorbeeld Mitsurugi en Sophitia, maar tegelijkertijd zijn nieuwere personages nu ook onderdeel van de wereld. Het maakt Soulcalibur VI een uitstekend instappunt, zonder dat je vijf games aan lore hoeft te bestuderen om alles te begrijpen.

Steen-papier-schaar

Het voornoemde multiplayersegment staat overigens aardig op eigen benen. De absolute kern van Soulcalibur is in de laatste games slechts op kleine fronten veranderd, en dat is bij deel zes wederom het geval. Je hebt nog steeds een steen-papier-schaar-principe dat bepaalt welke aanvallen sterk zijn tegen anderen, maar het pareren van een aanval met een Guard Impact kost bijvoorbeeld niet langer een deel van je superbalk – een onpopulaire wijziging in de vijfde game.

Het nieuwe Reversal Edge-systeem moet een nieuwe laag diepgang aan de game toevoegen. Met een druk op de trekker van je controller start je een slowmotionmoment met je tegenstander, waarbij jullie allebei een knop kunnen indrukken. Hierbij gaat hetzelfde prioriteitensysteem als bij gevechten op, waardoor er een kans van 33 procent is dat je klap zijn doelwit vindt. Wij weten nog niet wat we er van moeten vinden. In de praktijk voelt het als dom gokken, maar op competitief niveau weten mensen wellicht te voorspellen wat een tegenstander doet. Dat blijkt hopelijk tegen de tijd dat de game over een jaar op een toernooi wordt gespeeld.

Soulcalibur 6

Een prima sologame

Het is echter nog de vraag of de game daar meer ogen zal trekken dan bijvoorbeeld Dragon Ball FighterZ of Street Fighter. Gevechten voelen in Soulcalibur nog steeds leuk, maar de kernmechanieken weten eigenlijk nooit het niveau van de huidige grote titels te bereiken.

Dat is voor een competitieve game killing, maar gelukkig is Soulcalibur VI meer dan dat. Dit is immers een vechtspel met verrassend leuk uitgewerkte solo-opties, die ervoor zorgden dat we tientallen uren aan lol hebben beleefd. Sterker nog: we durven te wedden dat er meer mensen zitten te wachten op een leuk, toegankelijk vechtspel dan eentje waarin je weer moet leren om frames te tellen en te zonen.

Soulcalibur 6

Conclusie en beoordeling

8
Soulcalibur VI is een vechtspel voor de grote massa: de gamers die niet per se esporters willen zijn, maar gewoon wat leuke uurtjes willen vullen. Helemaal perfect is de game nog niet, maar we hopen wel dat de reeks hiermee weer voldoende op de radar staat zodat een deel zeven goede, grote stappen kan maken. En tot dan vermaken we ons prima.
  • Terug naar de basis
  • Goed uitgewerkte singleplayer
  • Competitief niet de top
  • Minder groot vechtersrooster

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Goede review. Ik heb het spel van het weekend enkele potjes gespeeld. Zeer vermakelijk.

    Deel twee vond ik destijds echt cool om te spelen en ook deel vier heb ik vaak gespeeld. Echter heb ik de personages bij Soul Calibur altijd een beetje anoniem gevonden in vergelijking met bijvoorbeeld Mortal Kombat. De personages daar zijn veel meer 'uitgesproken'. Bij SC vind ik het slechts poppetjes met een zwaard of een stok. (even kort door de bocht).
  • @Luigi1985 Personages in Soul Calibur anoniem? Serieus? Soul Calibur heeft naar mijn mening juist de meest orginele personages van alle fighting games! Kijk hoe orgineel de design is van Ivy, Voldo, Nightmare en Tira hoe tof de moves zijn van Taki en Mitsurugi of Kilik, Asteroth en Maxi! Mortal Kombat heeft juist saaie disigns vooral de oude versies deel 1 en 2 hadden Sub-Zero, Scorpion, Reptile, Rain enz precies dezelfde designs alleen hadden ze een andere kleur..
  • @Slash64x

    Misschien leg ik mijn mening niet goed uit dan en had ik beter kunnen zeggen dat ze me niet veel doen. Dat komt misschien mede vanwege het feit Mortal Kombat de vechtgame was waar ik mee opgroeide.

    Ik ben het met je eens dat de Sub-Zero's etc. allemaal hetzelfde eruit zagen, maar ze hadden toch ook allemaal iets herkenbaars. Daarnaast heb je bijvoorbeeld Raiden, Lui Kang, Cyrax, Johnny Cage, Stryker enzovoort die in mijn ogen allemaal iets unieks hadden.

    Ik vind dat Soul Calibur qua moves wel degelijk vet is en ik heb wel mijn favoriete personages etc., maar er zijn geen personages die ik 'cool' vind ofzo.
  • @Luigi1985
    ik kan me wel vinden in beiden. Ik vind de personages van MK ook meer alure hebben omdat ik er mee opgegroeid ben al vond ik soul blade/caliber op de psx destijd wel erg vet. En ja ook die hebben uitgesproken personages maar de binding met hen was voor mij veel kleiner dan bij MK.

    Wat betreft de ninjapakjes in verschillende kleuren was dat nou juist iets wat het zo cool maakte. Je had er van origine 2 (sub en scorp) en er liep een vage mysterieuze groene (reptile uiteraard) af en toe rond met een corrupte nametag wanneer je het gevecht vrijspeelde. Dat de underground, nog niet door internet gevoerde, geruchtenmolen hard ging op ook nog een rode variant die uiteindelijk helemaal niet in de game zat, was extra cool. Er ontstond een hele hype om juist die characters.
    Vergelijk het ook met diverse series films waarin je een held of voertuig had en juist wanneer er een soortgelijke tegenhanger als tegenstander kwam vonden velen dat altijd bij uitstek vermakelijk. Ik denk dus dat ze dat superslim hebben gedaan.
  • @Luigi1985

    100% mee eens. Vaak genoeg SC games gespeeld, maar er zitten geen Ryu's, Kens, Blanka's, Jins, Yoshimitsu's, Sub-Zero's, Jago's, Fulgores, SabreWulfs etc. in. :-)
  • @Piet S.

    Yoshimitsu zit er wel in.. haha
  • @Luigi1985

    Dat snap ik, maar die komt natuurlijk origineel uit de Tekken franchise en het zegt (in mijn ogen) al genoeg dat er characters van andere franchises "geleend" worden. :-)
  • @Piet S. Alsof Jago, Fulgores en Sabrewulf nou zulke memorabele personages zijn.. je noemt nou echt een van de saaiste fighting game personages/ series op, Nightmare, Ivy en Mitsurugi zijn dan echt wel een stukje toffer maarja smaken verschillen dat is duidelijk ;-)
  • @Slash64x

    Voor de Killer Instinct serie zijn dat zeker goede voorbeelden van memorabele karakters ja. KI > SC, maar dat zal wel met smaak te maken hebben inderdaad. ;-)
  • @Luigi1985 @XEVULUTIONX Ik denk dat het te maken hebt waar je mee opgegroeid bent, Ik speel Soul Calibur vanaf deel 1 (1999) dus voor mijn zijn alle personages episch! andere mensen hebben dat met Mortal Kombat omdat ze die speelden toen ze jong waren, zelfs zoiets kleins als een andere kleur maakt het dan een totaal andere ervaring als je jong bent en dat neem je allemaal mee.

    Ik heb Mortal Kombat vroeger ook kapot gespeeld, vooral deel 3 en 4 en het is ook een leuke fighter vooral die oude delen maar Soul Calibur blijft voor mij toch uniek vooral juist door de toffe japanse character design, Mortal Kombat is voor mij te Amerikaans en in your face maarja dat is Mortal Kombat.
  • @Slash64x

    Haha dan heb ik het precies andersom. Ik vind die Japanse characters meestal niet zo veel aan.
  • @Luigi1985

    Ik meestal ook niet. Ze voelen over het algemeen zo generiek aan, imo. :-)
  • Wederom een terecht cijfer voor een game @insidegamer.nl
  • Zesje voor deel 6..

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren