1. Vijf memorabele momenten in games

Vijf memorabele momenten in games

Gamen is een manier om te ontspannen en om je even af te sluiten van de realiteit. Je duikt met een personage een virtuele wereld in om aldaar een avontuur te beleven. Sinds ik begonnen ben met gamen zo’n 27 jaar geleden, heb ik misschien wel honderden werelden doorkruist en talloze avonturen beleefd, maar enkele momenten zijn me altijd bijgebleven. Vijf daarvan wil ik in dit artikel met jullie delen en ik ben benieuwd naar jullie momenten.
Let op! Dit artikel bevat spoilers

Metroid Prime – Tallon Overworld

Of het allemaal echt zo bijzonder was, weet ik niet zeker, want om mijn goede herinnering te bewaren, heb ik Tallon Overworld niet opnieuw bezocht voor dit artikel, maar destijds was het echt vet. Op dat moment had ik geen enkele ervaring met Metroid en schoot ik me een weg door het ruimtestation, om vervolgens net op tijd mijn ruimteschip in te stappen, voordat het station vernietigd werd. Vervolgens kwam ik met mijn ruimteschip op Tallon Overworld terecht. Het is er grijs en grauw, het regent en alles wijst op een verlaten planeet. De sfeer op dat moment bleek een goede afspiegeling van de sfeer in de rest van de game en bleek symbool te staan voor de verlaten sfeer in de gehele Metroidreeks.

Resident Evil 4 – De kettingzaagmannen

Zelden heb ik zo erg naar een game uitgekeken als naar Resident Evil 4 en dat kwam door een lang artikel in het tijdschrift NGamer. Mijn ervaring met Resident Evil was op dat moment nul, maar na het lezen van het artikel wist ik één ding zeker: “Dit wordt één van de beste, spannendste games ooit.”

Als Leon S. Kennedy word je aan de rand van het bos, vlakbij een dorpje afgezet door twee agenten. Je besluit als eerste een soort blokhut te onderzoeken en wordt direct geconfronteerd met de eerste geïnfecteerde. Na een gevecht kan je verder naar het dorpje, waar je al vrij snel op een plein aankomt. De klokken van de kerk beginnen te luiden, de geïnfecteerde dorpsbewoners hebben je gespot en zullen er alles aan doen je te vermoorden. De Spaanse kreten vliegen om je oren en je vlucht een gebouw binnen. De kettingzagen beginnen te ratelen. Snel schuif je nog wat kasten voor de deuren en ramen, trek je je wapen en zoek je een gunstige plek. Je bent nergens veilig, de hulpmiddelen zijn beperkt, maar je moet zien te overleven. De toon voor Resident Evil 4 is gezet.

Super Mario Bros. 3 – Meer werelden

Mijn all-time favorite game en tevens allereerste game is Super Mario Bros 3 voor de NES. Deze game zorgt voor het meest bijzondere en misschien wel meest belachelijke moment uit mijn rijtje, maar het is me wel altijd bijgebleven. De NES was voor ons destijds misschien wel het grootste cadeau dat we konden wensen. De console werd vergezeld met Super Mario Bros 3., maar het probleem was dat we niet konden saven. Daarnaast was ik (als zevenjarig jochie) er heilig van overtuigd dat het kasteeltje op de eerste kaart het einde van de game was, dus wilde ik niet alles in één keer uitspelen.
Daar kwam verandering in toen één van mijn klasgenootjes op bezoek kwam. Na bijna drie levels verdween hij door een platform, liep in de achtergrond van het level zo naar een paddenstoelhuisje toe, pakte hij een fluitje en bracht ons zo naar een andere wereld. Ik wist niet wat ik zag! Hij stelde me gerust en zei dat je er ook gewoon kon komen door het kasteeltje uit te spelen en dat er in totaal acht werelden zijn. Maandenlang speelplezier lag aan mijn voeten. Wat was ik blij!

Super Mario Odyssey – Het einde

Nog een Super Mario game zorgt voor mijn meest recente toffe moment. Namelijk het einde van Super Mario Odyssey, waarin je na een gigantisch lang level de top van de wolkenkrabber op de maan bereikt. Compagnon Cappy heeft een afscheidswoordje, de muziek is geweldig, de game die je daarvoor weken of maanden hebt gespeeld flitst weer even in je gedachten voorbij. Een moment van bezinning. Fantastisch!

The Last of Us – In de nesten

The Last of Us heb ik helemaal grijs gespeeld en in alle standen uitgespeeld, maar wat was het soms moeilijk. Er zijn zoveel indrukwekkende momenten in deze game, maar het meest benauwde moment vond plaats ergens in aan het einde van een gebouw waarvan de uitgang geblokkeerd is, vlak voordat je een sluipschutter tegen het lijf loopt. Je zit vast dus en op zo’n moment komen er altijd Clickers. Je bent in een kleine ruimte en daarvoor is een hal met trappen waar je naar beneden bent gesprongen. Terugkeren en wegrennen zijn geen opties. Je moet de golven aan Clickers zien te verslaan.

Het moment dat ik nu beschrijf maakte vooral indruk toen ik het in de Survivor mode speelde (één na hoogste moeilijkheidsgraad). Ik was op dat moment slecht voorbereid, had weinig hulpmiddelen en het lukte me maar niet om ze allemaal te verslaan, dus deed ik na enkele tientallen keren het domste wat ik kon doen: de moeilijkheidsgraad terugschroeven. Het resultaat: ik unlockte aan het eind van het spel de Grounded mode niet, waardoor ik het nogmaals op Survivor moest uitspelen.

Dit artikel delen

Over de auteur

Luigi1985 Houdt van typische Nintendogames als Super Mario, Metroid en Zelda en speelt ook graag spannende games als Bloodborne, The Last of Us en Resident Evil.

Reacties

  • Leuk dat je dit geschreven hebt @Luigi1985. Meestal is dit toch een artikel waarbij iedereen die dit leest nadenkt over zijn momenten.

    Bij mij zijn die vooral van games die ik een tijdje terug heb gespeeld. Blij zijn om mijn eerste uitgespeelde games (Crash Bandicot en Pokémon Blue). Of opgelucht zijn dat ik toen eindelijk van Red Alert 2 de eindfilmpjes zag.

    Vooral met online gamen heb ik diverse momenten meegemaakt waarbij ik nog steeds om moet lachen of baal dat iets was gebeurd.
  • @okidokie

    Mijn eerste uitgespeelde game is denk ik Felix the Cat voor de NES. Dat weet ik nog wel. Super Mario Bros. 3 had ik pas veel later uitgespeeld.
  • Heel tof artikel, heb het met veel plezier gelezen! Super Mario Bros III heeft me ook echt onwijs veel speelplezier bezorgd als kind.

    Bij The Last of Us heb ik een ander kenmerkend moment: de giraffen. Meer hoef ik denk ik niet te zeggen, wat was dat prachtig.

    Laatst had ik ook zo'n fijn gevoel bij het onderzoeken van Hyrule Castle in Zelda: Breath of the Wild. Wat was het tof om daar terug te keren met de minimale muziek als extra sfeer.
  • @Rickachu

    Thanks!

    Wat je zegt over the Last of Us klopt. Dat kan ik me ook nog herinneren.

    Ik heb het laatste gedeelte van Breath of the Wild een beetje gerusht, omdat ik de Switch met Super Mario Odyssey al klaar had staan. En ik mocht van mezelf pas met de Switch beginnen op het moment dat Zelda uitgespeeld was (Wii U-versie). Heb dat gedeelte dus niet zo intens beleefd, maar ik ga dit spel vast nog een keer spelen.
  • Level 1 van Unreal. Ik had nog nooit zoiets beklemmends meegemaakt, zelf niet in horrorfilms. Vlak daarna (in het volgende level) kom je buiten, hoor je de muziek en zie je een waterval. Oogverblindend mooi destijds; tegenwoordig gewoon een deken met een plaatje van stromend water.

    Zie ook:

    https://www.youtube.com/watch?v=Op-tys_98Ek
  • @Keesje_NLNL

    Die heb ik nooit gespeeld.
  • Knights of The Old Republic, de plotwending die je zag aankomen, maar toch wel ontzettend gaaf was. :-) Dit is waarschijnlijk mijn favoriete game ooit.
  • @CerandoX.nl

    Heb die game nooit gespeeld. Wel leuk om te lezen dat iedereen een ander moment had.
  • Het moment in Final Fantasy Tactics dat Gafgarion je voor het eerst bedriegt…

    Mijn allerbeste game ooit, nog steeds…
  • @morph-owns

    Nooit gespeeld helaas, dus kan er niet over meepraten/

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren