Max Payne 3 (PS3)

Het ene merk is nu eenmaal beter dan het andere. Mensen verkiezen bijvoorbeeld Coca-Cola boven een veel goedkopere versie van de Action. Ook al betaal je meer, de kwaliteit is altijd zoals je gewend bent: fantastisch. Zo zijn er ook gamestudio’s waarbij alles wat ze aanraken in goud verandert. Rockstar is één van de helaas zeldzame goede voorbeelden. Want als Rockstar een game maakt, heb je altijd het vertrouwen dat het een bijzondere titel gaat worden. Ook als je weet dat Rockstar een gerespecteerde gameserie als Max Payne over neemt, weet je dat dit niets anders dan een succesverhaal kan worden.

''Sao Paulo is like Bagdad with G-strings''

Dat het Max niet zo mee zit, weten we al van de vorige delen. Na alle ellende die hij heeft meegemaakt, heeft hij een pauze genomen en is hij van verveling aan de bar gaan hangen en verslaafd geraakt aan pijnstillers. Het resultaat hiervan is een oudere, dikkere en een vooral nog meer geïrriteerde Max Payne, voor wie een volgende helse rit niet lang meer kan duren. Samen met zijn oude maatje Passos trek hij z’n Hawaiishirt aan en krijgt hij een baan aan als bodyguard voor de rijke familie van Rodrico Branco in het prachtige Sao Paulo. Natuurlijk gaat dit al snel de verkeerde kant op en moet je de vrouw van Branco, die wordt ontvoerd, heelhuids terug zien te brengen.

Hier begint een actievol en intrigerend verhaal, dat van hoogstaand niveau is. Max komt er al snel achter dat er meer aan de hand is dan hij gezien heeft, en zijn humeur wordt er hierdoor niet beter op. Het verhaal wordt verteld in de bekende Film-Noir stijl, die er veel weg heeft van een interactief stripboek. Wat ook erg gaaf is gedaan, zijn de gedachten van Max zelf. Steeds als er iets drastisch in het verhaal gebeurt, sijpelen er allerlei interessante gedachtes door Max z’n hoofd, die je aan het denken houden en soms doen glimlachen vanwege de sarcastische uitspraken. Ook de rauwe stem van Max en de goede stemmen van de meestal typische personages voegen echt iets toe aan het verhaal.

Gelukkig is Max Payne 3 geen film, maar een verschrikkelijk harde actiegame. De gameplay, die gebruik maakt van het concept uit de eerste twee delen, heeft een flinke boost gekregen door Rockstar’s euphoria engine en voegt een aantal toffe aspecten toe. Bullet time (slow motion) is weer terug, en beter dan ooit. De keuze om kogels als aparte objecten te behandelen in de game, uit zich in het actief kunnen ontwijken van kogels en deze al springend af te kunnen vuren. Wat hierbij erg goed helpt is de soepele besturing. Je kunt met Max namelijk springen, rollen en vooral heel soepel overal om je heen richten, zodat je extra snel in de rondte kunt schieten met twee machinepistolen of één van de andere vele wapens.

Tijdens de game zul je vaak van Bullet time gebruik moeten maken, want moeilijkheidsgraad ligt redelijk hoog. Aan de vijanden is goed te zien dat er veel tijd is besteed aan de kunstmatige intelligentie, omdat ze je constant opjagen en je soms niet weet waar je moet schieten. Gelukkig kun je zoals alle moderne third-person shooters dekking zoeken achter veel objecten, wat soms een hele opluchting is. Als je dan toch doodgaat, kun je jezelf al naar de grond stortende nog redden met nog één goedgeplaatst schot.

Ook voegt de engine prachtige animaties aan de game toe. De natuurlijke bewegingen van Max en de impact van kogels in vijanden zijn nog nooit zo goed geweest in een game. Schedels splijten open, magazijnen blijven liggen en na een tijdje vrolijk rond schieten verandert de omgeving in bloedbad vol met scherven en glas. Vooral de interactie met de omgevingen is goed uitgewerkt. Vijanden rollen bijvoorbeeld realistisch van een trap af als ze worden geraakt en Max maakt echt een flinke klap als hij neerkomt van een wanhopige duik.

Een multiplayer is ook aanwezig in Max Payne 3. Ik moet voorop stellen dat Rockstar prachtig werk heeft afgeleverd als het om het verwerken van de bullettime gaat. Net als in de singleplayer vul je door middel van het maken van kills je meter op en kun je het activeren wanneer je wilt. Op het moment dat je bullettime activeert, heeft het invloed op iedereen in je gezichtsveld, waardoor het heel natuurlijk aanvoelt. Inhoudelijk is de multiplayer goed, maar niet fantastisch. Je kunt je personage customizen met verschillende wapens, beschermende kleding en specialiteiten. De modi variëren van Team Deathmatch tot Capture The Flag-varianten, maar zijn wel erg geschikt voor een game als Max Payne en de mooie maps die gebaseerd zijn op de singleplayer maken het toch wel leuk om te spelen.

Helaas zit er wel een klein minpuntje aan Max Payne 3. Soms is de variatie in de game namelijk ver te zoeken, omdat je eigenlijk niets anders doet dan schieten. Dit hoeft niet erg te zijn, mits je eentonige gameplay niet snel zat bent. Ook de final kill, waarbij je de laatste vijand in bullettime doorzeeft met kogels, en de vele wapens zijn elementen die de game minder laten aanvoelen als één grote shootout. Ook de exotische locaties waar de game je naartoe brengt, veelal in Brazilië gelegen, hebben ervoor gezorgd dat ik deze tien uur durende actiegame een fantastische ervaring vond.