WET (X360)

Memberrecensie | -

Bij de naam Bethesdadenken gamers aan de ontwikkelaar van games als The Elder Scrolls en Fallout en de uitgever van Quake en Doom. Niet elke game van deze Amerikaanse gigant was echter een succes en geniet de bekendheid van bovenstaande titels. Een perfect voorbeeld hiervan is WET.


Dat een game niet succesvol werd, betekent natuurlijk nietdat die hij niet goed is. Games als Earthbound, Baton Kaitos, Persona 4 en Killer7 werden bij release goed ontvangen door de pers, maar waren geen direct kassasucces, terwijl tal van geweldige games zelfs helemaal geen aandacht kregen bij release. Is WET een slachtoffer geweest van de snel groeiende game-markt? Of is er een goede reden waarom deze game maar weinig belletjes doet rinkelen?



Een chick met ballen

Wanneer WET begint staan we in de laarzen van Rubi Malone,een huurling die op dat moment middenin een missie zit. Haar opdrachtgever heeft haar betaald om een ogenschijnlijke drugsdeal af te handelen, maar toen ze meer mensen zag dan verwacht, besloot ze in de schaduwen te blijven. Een slim idee, want al snel blijkt dat een derde partij zijn zinnen heeft gezet op de mysterieuze koffer die Rubi die avond zou kopen. De jonge vrouw is echter niet van plan die zo maar af te staan.

Bewapend met een katana en twee pistolen werpt Rubi zichzelfin het slagveld en elimineert ze in een mum van tijd alle volgers van de man die haar doelwit stal. Hierbij maakt ze gebruik van haar natuurlijke lenigheid en snelheid om constant in beweging te blijven en vijanden af te schieten terwijl ze tegen muren rent, over de grond glijdt en duiksprongen neemt.



We missen enkel KeanuReeves

Nu klopt het natuurlijk dat een bewegend doelwit moeilijkerte raken is. Datzelfde doelwit gaat echter ook een flinke uitdaging hebben met het zelf raken van vijanden. WET heeft daar een oplossing voor die anno 2009 al passé was: bullet time. Op het moment dat Rubi vuurt tijdens het uithalen van een stunt, vertraagt de tijd, zodat je niet als een kip zonder kop in de rondte schiet. Hierbij kun je zelf één pistool richten, terwijl je andere pistool automatisch een doelwit zoekt, zodat je makkelijk een kamer kunt ontdoen van zijn overbodige gasten.

Het uithalen van stunts is niet enkel belangrijk om kogelsvan vijandelijk gespuis te kunnen ontwijken. In WET wordt moorden in stijl namelijk beloont met stijlpunten, die bijdragen aan je score voor het level en, veel belangrijker, je upgrades laten kopen voor Rubi. En hoewel dat allicht interessant klinkt op papier, betekent dit in de praktijk dat je negentig procent van de game in bullet time speelt omdat je niet ver gaat komen zonder de nodige upgrades. WET geeft daarmee een hele andere betekenis aan de term slow grind.



Mis!

Zoals ik al zei zal je negentig procent van WET doorbrengenin bullet time, en dat komt doordat negentig procent van de game uit shoot-outs bestaat. De overige tien procent kan ruwweg verdeeld worden in drie segmenten: platformen, verhaal en actiescènes.

Platformen komt feitelijk neer op de acrobatische acties vande shoot-outs, maar dan zonder het daadwerkelijk schieten; en is de voornaamste manier waarop Rubi zich van locatie naar locatie begeeft. De pittige jongedame doet niet onder voor de Nathan Drake’s, Styx’s en Lara Croft’s van deze wereld en zwaait, klautert en springt haar weg door levels als een volleerd gymnaste…zolang als dat de game meewerkt. Met enige regelmaat gebeurt het namelijk dat Rubi weigert om zich ergens aan vast te grijpen omdat je net een graden teveel gedraaid bent en daardoor niet exact recht voor het obstakel staat. Behoorlijk frustrerend, vooral in latere levels, waar je tijdens deze acties ook nog beschoten wordt en dus geen tijd hebt om te richten.



B-film?

Het verhaal dat WET ons probeert te vertellen is misschiennog wel het interessantste aan de hele game. In de opening van de game wordt Rubi neergezet als een geharde soldaat die geen twijfel of berouw toont wanneer ze iedereen die haar tegenwerkt naar het hiernamaals stuurt. Later in ditzelfde level zien we zelfs dat ze ook een ware feeks kan zijn, die geen punt maakt van het bewust executeren van iemand die haar niet zint. Maar dan blijkt dat de koffer die we zo fanatiek nagejaagd hebben geen drugs bevat, maar een hart dat bedoeld is om iemands leven te redden, hetgeen in schril contrast staat met de indruk die ontwikkelaar Artificial Mind and Movement in eerste instantie wekte.

Dat Rubi een complexere persoonlijkheid heeft dan eerdergedacht, wordt enkele minuten later nogmaals bevestigd, wanneer we zien dat de vrouw woont op iets wat net geen vuilnisbelt te noemen is. Gezien de diensten die Rubi aanbiedt en haar vaardigheden op dit gebied, kan het niet anders als dat ze voldoende geld heeft om zich een leuk stekkie te kunnen permitteren. Hieruit kunnen we dan ook enkel concluderen dat ze er om wat voor reden dan ook voor gekozen heeft zichzelf dit te ontzeggen. Dit legt de fundamenten voor een intrigerend verhaal met diepgaande karakters, wat mooi aansluit op de presentatie van de game.

WET wordt namelijk neergezet als zijnde een interactieveB-film uit de jaren tachtig. Dit merk je tijdens het spelen aan het filter dat over de game is gelegd, waardoor het lijkt alsof je het door een projector bekijkt, aan de letterlijke commercials die halverwege elk level komen en aan de projectorfilm die scheurt wanneer je sterft. Een karakter als Rubi, een badass actieheldin met enorm slechte oneliners, zou inderdaad helemaal thuis zijn in een film als deze. Neem daarbij de typische soundtrack die B-film schreeuwt en gevuld is met schreeuwerige onbekende bandjes en het lijkt erop dat alle puzzelstukjes netjes om hun plek vallen om een mooi plaatje te vormen. Maar dan schiet de game zichzelf in de voet door elke vorm van subtiliteit en karakterontwikkeling volledig uit het raam te gooien ten faveure van een standaard wraakverhaal dat werkelijk niemand echt zal boeien.



De doodzonde

Het laatste aspect van WET dat we moeten bespreken zijn deactiescènes. Scènes waarin Rubi van auto naar auto springt om een dief in te halen, al skydivend een parachute probeert te grijpen of vijanden martelt voor informatie. En die zijn zonder twijfel nog het slechtste onderdeel van WET.

De eerste keer dat je de actiescenes ziet, zijn ze nog weloké. Deze momenten zijn echter onvergefelijk moeilijk, vooral op de hoge moeilijkheidsgraad, waardoor ze snel aan kracht inboeten. Games als Uncharted trakteren de speler ook op spectaculaire setpieces, maar op de hoogtepunten kun je bijna niet verliezen. Hierdoor blijf je in de flow en ga je mee in het spektakel op je scherm. Wanneer je een dergelijk moment herhaaldelijk moet meemaken omdat je je geen fout kunt permitteren, wordt deze flow echter doorbroken. En dat kan WET zich absoluut niet veroorloven, want in de zes tot acht uur die je nodig hebt om de game uit te spelen zijn er al zo bar weinig noemenswaardige momenten. En tot overmaat van ramp worden dergelijke scenes ook nog meerdere keren tijdens het verhaal herhaald, waardoor je zelfs wanneer je perfect speelt erdoor verveeld raakt. De nagel in de doodskist is echter het feit dat het laatste gevecht, de climax van de game, wordt gereduceerd tot een serie quick time events.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

WET doet er alles aan om een van de B-films te zijn die het wilt imiteren. Maar als puntje bij paaltje komt, heeft het gewoon niet genoeg in huis om een dergelijk niveau te behalen. Het plot is een lachertje, de actie is (letterlijk) traag en eentonig en de actiescenes halen zichzelf onderuit. De Bethesda-familie mag dan wel gevierd worden, maar WET is het zwarte schaap op deze boerderij. Je kunt wel wat plezier hebben met WET, maar dan heb je het ook wel gehad.

6+
  • De actiescènes zijn cool…de eerste keer
  • Rubi is snel en behendig, wat zorgt voor een ander soort shooter
  • De B-film-stijl is erg leuk vormgegeven
  • Je speelt de game nagenoeg enkel in bullet time
  • Het verhaal stelt zwaar teleur
  • De game wordt snel repetitief

Plaats een reactie


Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.