The Settlers

Recensie | 20 november 2009 - Steeds meer tijd breng ik door met mijn iPhone. Aan het begin van mijn ‘ iPhone-leven’ waren het vooral simpele, verslavende spellen die ik speelde, maar de laatste maanden komen er steeds meer volwaardige games op de App Store. Games waar je nog geen tien euro voor betaalt, maar wel heel veel voor terug krijgt. The Settlers is een game die perfect aan die beschrijving voldoet en schuldig is voor heel wat lege batterijen.


The Settlers op de iPhone is voor een groot gedeelte gebaseerd op The Settlers 3, wat de laatste echt goede Settlers-game is. In elk level is het de bedoeling dat jij een goedlopend dorp opbouwt. In het begin houdt dat in dat je een houthakker, een zagerij en een steenhouwer inzet. Het voltooien hiervan kost een paar minuten, maar dankzij een ingenieuze fast forward knop kun je het proces versnellen, erg fijn, vooral in de beginnende opbouwfase. Na de eerste paar gebouwen ga je verder met het creëren van gevechtstorens om jouw invloed uit te breiden en vervolgens ga je door met mijnen bouwen, een ijzersmelterij opzetten, boerderijen neerzetten en een militair opleidingsinstituut uit de grond stampen.

Dat laatste heb je uiteindelijk nodig om de tegenstander van de kaart af te vegen. Het RTS-gedeelte van The Settlers is vermakelijk, maar laat qua diepgang wat te wensen over. Zover ik kon zien, was het alleen mogelijk om of jouw complete leger of een enkele militair te selecteren en daarmee aan te vallen. Waarom is het niet mogelijk om een leger in delen te splitsen en zo een gecoördineerde aanval op te zetten. Denk daarbij aan een supersnelle bliksemaanval, waarbij je gelijk drie torens van de vijand verovert en zodoende een haast onoverkomelijke slag toebrengt. Nu is het alleen mogelijk om met een enorm leger toren voor toren te veroveren en zodoende het vijandelijke rijk langzaam in te pikken.


Niet dat ik me door deze milde irritatie uit het veld laat slaan, ik kan mezelf, net als bij de derde Settlers op de PC, echt uren bezig houden met het opbouwen van mijn rijk, het kijken naar al die drukke mannetjes en het herspelen van de vele missies. Bovendien wordt het turen naar je rijk bevorderd door de zeer overtuigende graphics. Na een paar tutoriallevels met de Romeinen, zijn er een stuk of tien missies beschikbaar die met vier verschillende volken kunnen worden gespeeld. Elk volk heeft zijn eigen look en feel met verschillend prachtig uitgedoste gebouwen, maar ze verschillen qua functie geen sikkepit van elkaar. Nergens loop je tegen een oneerlijk voordeel van een ander volk op, een fijne verbetering ten opzichte van de PC-versie, waar de Japanners nog wel eens roet in het eten gooiden.

De goedwerkende autosave-functie wist mij ook te bekoren. Als je gebeld wordt tijdens het spelen, dan slaat de game automatisch de vorderingen op. Zodoende hoef ik Gerard niet de huid vol te schelden als hij mij tijdens een fantastische pot voor iets onbenulligs belt. En zelfs als de batterij het begeeft, kun je later weer verder!

Geplaatst op vrijdag 20 november 2009 om 15:00 door Jelle van Es (Jaylee)