Mirror's Edge

Recensie | 13 januari 2009 - Eerlijk is eerlijk, de 9 van Mirror’s Edge voor de spelcomputer vond ik in eerste instantie wat aan de hoge kant. Helemaal anders werd dat toen ik in de afgelopen kerstvakantie eindelijk de game kon uitspelen. Mirror’s Edge is echt een fantastische game, waarin actie en een interessant verhaal centraal staan.

PC-bezitters hebben iets langer op de game moeten wachten, maar mogen nu ook proeven aan het bijzondere avontuur dat Mirror’s Edge heet. In de game kruipt de speler in de huid van Faith, een runner. Zij leeft in een stad waarin alles door de autoriteiten geregistreerd wordt. Criminaliteit is er niet, maar daar tegenover staat dat er geen enkele persvrijheid aanwezig is, waardoor de waarheid over bepaalde gebeurtenissen vaak niet boven water komt. De runners brengen informatie over van de ene persoon naar de andere. Zij rennen via de daken van de stad en springen van hot naar her. De politie laat de runners over het algemeen ongemoeid, totdat Faiths zus onterecht van moord wordt beschuldigd en Faith in de zaak duikt. Vanaf dat moment wordt Faith neergezet als een grote vijand van de maatschappij en wordt ze achterna gezeten terwijl zij achter de waarheid probeert te komen.

Alles wat goed is aan Mirror’s Edge op de spelcomputer, is ook goed op de PC. In de game krijg je een indrukwekkend gevoel van snelheid, zijn de sprongen die je maakt adembenemend en zorgt het feit dat Faith wordt opgejaagd voor een constante adrenaline rush. De besturing werkt daarbij zeer goed, iets wat ik na mijn eerste speelsessie op de E3 nooit meer had verwacht. Nimmer ontstaat het gevoel dat je door de first-person view het overzicht kwijt raakt. En als je dan een keer de weg kwijt bent, dan kun je om een hint vragen en wordt je blik in de juiste richting gestuurd.

Toch verschilt de PC-versie op twee punten van de spelcomputer. Ten eerste heb je de keuze om met de muis en toetsenbord te spelen, mocht een controller niet jouw ding zijn. Ik had het niet verwacht, maar met deze besturing speelt Mirror’s Edge echt heel lekker. Dankzij de muis heb je misschien zelfs meer controle omdat je iets sneller om je heen kijkt. Ook geeft de muis bij sprongen tussen twee flats en waarbij er een regenpijp moet worden gepakt meer zekerheid dan de controller.



De tweede verandering heeft te maken met het uiterlijk van de game. Op een aantal punten heeft de PC-versie meer details qua graphics en physics dan de console-versie. Dit zien we terug in wapperende doeken waar een helikopter doorheen schiet of plastic omheiningen van een steiger waar je een vijand doorheen slaat. Beide elementen waren op de spelcomputer gewoon afwezig en in plaats van een doek zat er simpelweg niks. Daarnaast ziet de game er met een dikke videokaart beter uit dan de consoleversie, dankzij bijvoorbeeld de verschillende shaders in de game, die meer detail geven. Let echter wel dat dit hele kleine verbeteringen zijn en ik wil dan ook absoluut niet stellen dat de PC-versie superieur is. Zie het meer dat als de PC-versie staat voor 100 procent, dan komt de console-versie neer op 96 procent qua uiterlijk.

Naast de positieve dingen kent ook de PC-versie van Mirror’s Edge een groot nadeel. Het verhaal is en blijft aan de korte kant en de time trials voegen daar niet echt veel replaywaarde aan toe. Het zou echter zonde zijn om je daardoor te laten afschrikken. Mirror’s Edge is een unieke, vermakelijke en vernieuwende game die ook op de PC zijn mannetje staat.

Geplaatst op dinsdag 13 januari 2009 om 12:00 door Jelle van Es (Volg Jelle op Twitter: @jellevanes)