50 Cent: Blood on the Sand (X360, PS3)

Recensie | 7 maart 2009 - Rapper 50 Cent maakte ooit het nummer “Hate it or Love it” met The Game. De titel van dat nummer is een klein beetje typerend voor de carrière van 50 Cent: óf je vindt zijn muziek helemaal niets, óf je kan geen genoeg van de man krijgen. Voor die laatste groep kan 2009 nu al niet meer stuk. 50 Cent komt binnenkort namelijk niet alleen met een nieuwe cd, maar heeft sinds kort ook een tweede game.

Een tweede ja, want je zou bijna vergeten dat het verschrikkelijk slechte 50 Cent: Bulletproof uit 2005 ook daadwerkelijk ‘een game’ moest voorstellen. De grote vraag is meteen dan ook: is 50 Cent: Blood on the Sand beter? Gelukkig is het antwoord daarop een overtuigende ‘ja’. Blood on the Sand doet namelijk niet onder voor games als Army of Two of The Club. Het is geen ‘Gears of 50’ geworden (zoals de rapper vorig jaar zelf nog durfde te beweren), maar het is in ieder geval wel een speelbare schietgame geworden.

Toch valt er altijd nog wel iets te ‘bitchen’ over deze 50 Cent-game. Zo speelt de game qua gameplay wel heel erg op safe. De diepgang in Blood on the Sand is ver te zoeken, waardoor de game niet meer en minder is dan een ren-, schuil- en schietspel. Alles in Blood on the Sand is zo generiek, dat weinig van de actie je achteraf zal bij blijven. Blood on the Sand heeft een dekkingsysteem dat je drie jaar geleden ook al in andere games zag, wapens die je kunt dromen, inspiratieloze racelevels die voor afwisseling moeten zorgen en natuurlijk de bekende Quick Time Events. Deze laatste kun je ook kopen (bij iedere telefooncel in de game), waardoor je vijanden op verschillende wijzen kunt afmaken door getimede knoppencombinaties uit te voeren. Niet bijzonder allemaal dus, maar dat het werkt is in het geval van 50 Cent alleen al een verademing.



Ondanks de weinig verrassende gameplay, zorgt de ‘vibe’ van 50 Cent ervoor dat Blood on the Sand toch best leuk blijft om te spelen. En met die ‘vibe’ bedoel ik vooral de lading muziek van 50 Cent die in de game is gestopt. Bijna alle klassiekers (bijvoorbeeld In Da Club, Wanksta, P.I.M.P.) van de rapper zijn vrij te spelen en kunnen opgezet worden tijdens het neerknallen van terroristische bad-guys. Mijn tip is dan ook om de muziek van 50 Cent in het Instellingen-menu wat harder te zetten dan de geluidseffecten.

Grafisch ziet Blood on the Sand er redelijk goed uit. Zo ziet Mr. Cent er lekker opgepompt uit (al kijkt hij in de dekking toch wat vreemd uit z’n ogen) en lijken de andere leden van G-Unit ook erg goed op hun evenbeeld. De shoot-outs en explosies zijn ook prima vormgegeven, wat helaas niet van alle omgevingen gezegd kan worden. 50 Cent mag zich in deze game dan weliswaar in het Midden-Oosten bevinden, dat is nog geen reden om alle levels maar op elkaar te laten lijken.


Hoewel Blood on the Sand over het algemeen dus een aardige game voor de fans is geworden, is er toch één punt waarop 50’s nieuwe game de plank volledig misslaat: het verhaal. 50 Cent die na een concert in het Midden-Oosten op zoek moet gaan naar een gestolen diamanten schedel klinkt op papier niet alleen belachelijk, maar is in de praktijk ook heel erg lachwekkend. Hoe je het ook wendt of keert, 50 Cent’s verschijning hoort stoer te zijn en niet op de lachspieren te werken. Mocht er dus ooit nog een derde 50 Cent-game komen, dan zou ik graag een meer serieuze, GTA-achtige setting willen zien waarin 50 Cent ook echt goed uit de verf komt.

Tenslotte is het leuk om te vermelden dat Blood on the Sand ook coöperatief gespeeld kan worden. Hierdoor kan een vriend van je de gedaante aannemen van één van de andere G-Unit-leden. Het enige nadeel is dat dit alleen online kan of via een System Link. Wil je dus echt samen op de bank de gangsterrapper uithangen, dan zul je een tweede console moeten regelen. Maar hé, een echte ‘G’ heeft die natuurlijk altijd in huis.

Geplaatst op zaterdag 7 maart 2009 om 00:00 door Jeffrey van Maurik (JeFFire)