Greed Corp (PSS, XBLA, PC)

Xbox Live Arcade | 12 maart 2010 - Van de zeven hoofdzonden zien we gierigheid waarschijnlijk het meeste om ons heen. Neem de redactie van InsideGamer bijvoorbeeld, zodra de dagelijkse lading post binnenkomt, duikt vooral Jelle er als eerste bovenop om alles weg te kapen. Geflipt als hij is kruipt hij daarna weer terug in zijn werkhoekje om al die enveloppen en pakketjes open te maken en de inhoud te claimen.

Als Jelle in de wereld van Greed Corp zou leven, dan was hij waarschijnlijk verantwoordelijk voor de peniebele situatie waar deze plek zich in bevindt. De verschillende corporaties van deze wereld zijn in hun industriële revolutie met niets anders meer bezig dan zoveel mogelijk grondstoffen uit het oppervlak te pompen. Tot op een dag enorme stukken land wegzakken en er kleine eilandjes ontstaan. Genezen van hun hebzucht zijn de bobo’s na deze schokkende gebeurtenissen echter niet, sterker nog, de verschillende facties besluiten om extra hard in de aanval te zetten om koste wat het kost de laatste stukken land te veroveren.


Op het eerste gezicht doen de speelvelden In Greed Corp erg denken aan het bordspel De Kolonisten van Catan. Dat komt vooral door de zeshoekige vakjes die wel wat weg hebben van dit populaire gezelschapspel en het feit dat je in dit spel ook in beurten speelt. De vergelijking gaat niet veel verder dan dat, want in Greed Corp verzamel je geen hout of graan, maar sloop je plateaus om aan je broodnodige grondstoffen te komen. Misschien wel het belangrijkste gebouw uit Greed Corp is dan ook de Harvester, een enorme toren die, iedere keer dat de speler aan de beurt is, grondstoffen zuigt uit de omliggende tegels. Het gevolg hiervan is dat deze tegels een stukje verder wegzakken. Beginnen de tegels scheuren te vertonen, dan verkeren ze in kritieke toestand en vallen ze bij de eerstvolgende schok uit elkaar. Hierdoor raak je alle bijbehorende gebouwen en eenheden die toevallig op die tegel hebt staan, kwijt. De map wordt, naarmate een potje vordert, daarom ook steeds kleiner waarna er uiteindelijk maar een paar kleine eilandjes overblijven.

Het is dit sloopconcept wat Greed Corp zo interessant maakt, omdat je haast verplicht bent om het land om je heen stuk te maken om zo Walkers (de eenheden) barakken, kanonnen en Harvesters te kunnen produceren. Hierdoor komt dezelfde map er iedere speelronde anders uit te zien, want afhankelijk van waar je gebouwen plaatst zullen andere tegels uit elkaar brokkelen, wat natuurlijk ook om andere tactieken vraagt. Het is bijvoorbeeld mogelijk om door Harvesters op slinkse plaatsen neer te zetten en tegenstanders de afgrond in te laten donderen. Of je gaat juist volop in de aanval en je kunt daardoor vijandelijke gebouwen snel overnemen.


Het levert een interessante strategische ervaring op die verder niet bemoeilijk wordt door onnodige steen-papier-schaar-mechanieken. Greed Corp is opvallend eenvoudig, onder andere door niet meer eenheden of opties op je af te vuren dan nodig is. Er zitten wel vier verschillende facties in Greed Corp maar ze verschillen alleen wat betreft uiterlijk. Dit komt vooral goed van pas in de multiplayer waarin de pionnen natuurlijk goed van elkaar te onderscheiden moeten zijn.

De multiplayer is overigens zalig. Iedere zet die je doet is van belang en heeft effect op het uiteindelijke resultaat van een gevecht. Omdat de mogelijkheden tussen eenheden en bouwwerken niet oneindig zijn, is het voor een buitenstaander die bijvoorbeeld niet de campaign heeft doorgespeeld toch nog goed te begrijpen.

Dit alles maakt Greed Corp een hele competente strategiegame die niet overbodig ingewikkeld is, een leuk stijltje kent en bovendien uitdagend genoeg is om je aandacht lang vast te houden. Met de perfecte prijs van 800 Microsoft Points is dit voor iedere gamer met een beetje strategisch inzicht al meteen een verplichting.

Geplaatst op vrijdag 12 maart 2010 om 13:45 door Thijs Barnhard (Volg Thijs op Twitter: @tbarnyard)