Transformers: Fall of Cybertron Review

Recensie | -

Transformers: Fall of Cybertron biedt een avontuur dat uiteindelijk laat zien hoe de Autobots en Decepticons hun reis naar de aarde maken. Maar voordat het zover is, krijg je een heerlijke singleplayer van een uurtje of acht voor de kiezen. De kracht daarvan is met één simpel woord te omschrijven: variatie.

Variatie

Want waar je in een gemiddelde shooter weinig anders doet dan de hele tijd schieten, daar is elk level dat je in Transformers: Fall of Cybertron speelt een avontuur op zich. Dat komt omdat je in deze actiegame in (bijna) elk level met een nieuwe Transformers aan de slag gaat. En elke Transformer zorgt voor een andere soort gameplay. De ene keer speel je als Optimus Prime op een traditionele shooter-manier, om vervolgens als Jazz met je lasso van het ene platform naar het andere te zwaaien. Het level daarop vlieg je als Starscream rond en tot slot verandert de game in een hack and slash op het moment dat je er met Dinobot Grimlock op los mag slaan. Hierdoor word je continu geprikkeld en verveelt Fall of Cybertron zelden.

De manier waarop het verhaal wordt opgebouwd, is misschien nog wel de grotere prestatie van ontwikkelaar High Moon Studios. De overgang van de ene Transformer naar de andere voelt heel natuurlijk en geeft je niet het gevoel dat het enkel is om je een andere gameplay voor te kunnen schotelen. Zo is het logisch dat je na de Optimus Prime-levels overgaat naar de stukken met Jazz, omdat die laatste bezig is met een missie die Optimus hem heeft gegeven. Deze overgangen worden bovendien alleen maar beter. Zonder te veel te verklappen, spring je vooral in de latere missies van Decepticon naar Autobot, met het allerlaatste level als absoluut hoogtepunt. Het is een level waarbij de complete opbouw van het singleplayeravontuur op geniale wijze tot een uitstekende climax komt. En als je dan ook nog eens getrakteerd wordt op een credits reel die volgestopt zit met Transformers-liefde, dan kijk je met nog meer plezier terug op het avontuur.

Dat plezier is de belangrijkste boodschap van Transformers: Fall of Cybertron. Tegelijkertijd is het zo dat de game je hierin soms tegen lijkt te staan. Zo is het wat raar dat de beginlevels van het spel moeilijker zijn, omdat de tegenstand daar echt een stuk groter is. Ik ben met een Transformer als Optimus Prime in de eerdere missies vaker doodgegaan in een grote shootout, dan met de Dinobot Grimlock in één van de laatste levels. Sterker nog, met Grimlock kon ik mijn verstand echt op nul zetten en zonder een keer in gevaar te komen elke vijand afslachten. Ook valt het op dat de latere levels op visueel gebied minder af ogen. De verschillende Transformers zien er minder scherp uit en de game heeft last van het langzaam inladen van textures.

Lang houdbaar

Transformers: Fall of Cybertron is een game die ook na zijn singleplayer nog content biedt. De singleplayermodus heeft sowieso een New Game Plus-optie, waarbij je bij de tweede speelbeurt direct aan de slag gaat met de wapens die je tijdens je eerste avontuur hebt geüpgraded. De vrijgespeelde Perks blijf je ook houden, die je handige bonussen geven als een grotere healthbar of meer schade laten doen. Het is alleen wel doodzonde dat de fantastische coöperatieve modus uit het origineel War of Cybertron gesneuveld is. Dit ten behoeve van een cinematischer en beter verhaal, maar daardoor is dat avontuur, ondanks de New Game Plus-optie, net iets minder interessant om een tweede keer te spelen.

De multiplayermodus uit het eerste deel keert wel terug.. In die modus kiest je uit één van de vier beschikbare classes. Elke class heeft zijn eigen voor en nadelen op het gebied van snelheid, kracht en flexibiliteit en is op zijn eigen manier uniek. Zo is de Infiltrator een snelle flexibele class die in zijn voertuigvorm als snelle auto over het strijdtoneel scheurt en in robotvorm met kleinere wapens snel achter elkaar kan schieten. Heel anders dan de veel loggere, maar sterkere Destroyer. Mijn persoonlijke favoriet is de Scientist. Deze heeft een straaljager in voertuigvorm om heel snel over het slagveld te vliegen en in robotvorm naast zijn kleinere wapens de optie om zijn teamgenoten te healen. De vier totaal verschillende klassen en het feit dat spelers zowel in robot- als in voertuigvorm over het slagveld denderen zorgt voor een aardig unieke multiplayer. Deze wordt echter nog net wat leuker door de noodzaak om samen te werken.

Want waar je in veel andere shooters met individuele skills en reactiesnelheid een heel eind komt, daar moet je in Transformers: Fall of Cybertron vooral in de buurt blijven van je medespelers. De game dwingt je min of meer om samen te werken.. Wanneer je met zijn tweeën een enkele tegenstander tegenkomt, dan kom je negen van de tien keer samen als winnaar uit de strijd, terwijl je bij een game als Call of Duty vaak nog het risico loopt dat één van de twee het loodje legt. Hierdoor zie je dat teamgenoten elkaar beter in de gaten houden en zodoende kom je in fantastische grote shoot-outs terecht tussen twee grote teams.

Maar net als bij de singleplayermodus, zijn er ook binnen de multiplayermodus wat tekortkomingen. Zo is de aankleding enorm mager. Het duurt behoorlijk lang voordat een game uiteindelijk start, de tussenschermen zijn lelijk en ook de menu’s waarin je terecht komt terwijl je op het volgende potje wacht, ogen saai. Bovendien kun je maar weinig aan jouw personages veranderen. In veel andere shooters krijg je als speler constant het gevoel dat je gewaardeerd wordt, omdat je voortdurend kleine upgrades ontvangt. In Transformers: Fall of Cybertron krijg je slechts na het stijgen van een X-aantal levels een nieuw wapen, dat lang niet altijd ook gelijk interessanter is. Hierdoor is de constante drang om jezelf te verbeteren niet zo aanwezig als je zou willen, en is het dus maar de vraag of je de multiplayermodus wil blijven spelen.

Escalation

De game heeft nog wel één kleine troef in handen, in de vorm van Escalation. Escalation is een Horde-modus waarbij je het samen met drie vrienden opneemt tegen een groot aantal vijanden, die per wave steeds sterker worden. Per kill verdien je geld en daarmee is het mogelijk nieuwe wapens, ammo en upgrades te kopen. Ook is het te gebruiken om nieuwe kamers te openen om daar weer in aanraking te komen met nog betere wapens. Het is een behoorlijk traditionele Horde-modus, maar het zorgt er wel voor dat Fall of Cybertron compleet aanvoelt.

Deze game is getest op de Xbox 360

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Transformers: Fall of Cybertron biedt veel plezier, maar kent wel een paar kleine minpuntjes. Het singleplayeravontuur is gevarieerd en meeslepend, maar kent ruwe randjes en mist een coöperatieve modus. De mulitplayer is uniek en vermakelijk, maar mist de aankleding en verdieping om je langdurig te betoveren. De Horde-modus Escalation zorgt tot slot voor een compleet pakket, maar het doet verder absoluut niets nieuws. Plezier blijft echter de boventoon voeren, samen met een overduidelijke liefde van High Moon Studios voor de Transformers-serie.

8+
  • Variatie
  • Goede overgangen
  • Multiplayer
  • Escalation
  • Ruwe randjes
  • Multiplayer verpakking

Plaats een reactie


X
Lees meer over Transformers: Fall of Cybertron: