Inazuma Eleven Strikers

Recensie | -

Het concept van Inazuma Eleven leent zich uitstekend voor handheldgames. De kleurrijke omgevingen en sprites zijn ontzettend charmant, de leuke verhalen houden je moeiteloos geboeid tijdens een treinrit en ook het voetballen met een stylus in de hand werkt best goed. Eigenlijk hebben de games maar één echt nadeel: de 3D-animaties komen niet zo mooi uit de verf, een probleem dat we op de Nintendo DS doorgaans door de vingers zien. Dat geldt echter niet voor Inazuma Eleven Strikers, die op de Wii volledig tot bloei komt.

Special Moves

Een niet te onderschatten punt voor een voetbalgame die tot de nok is gevuld met indrukwekkende special moves. Deze zijn dankzij de vele verschillende animaties niet alleen een lust voor het oog, maar vooral heel erg nuttig. Inazuma Eleven Strikers is namelijk geen gewoon voetbalspel. Het is weliswaar elf tegen elf en zelfs de bal is rond, maar zodra mythische wezens en tsunami’s hun entree maken op een voetbalveld mag je concluderen dat het niet in hetzelfde vaarwater zit als FIFA en PES.

Waar in de DS-versies de aanrakingsgevoelige gameplay ruimschoots compenseert voor het ietwat hakkelige spel, krijg je dit keer ‘normale’ voetbalgameplay voorgeschoteld. In balbezit kun je natuurlijk passen en schieten, waarbij je de knoppen iets langer indrukt als een krachtige trap wenselijk is. Met de tegenstander aan de bal behoren het maken van slidings en het zetten van een blok tot de opties, en dat was het wel. Het viervoudige steen-papier-schaarmechanisme van de DS-versies speelt nauwelijks een rol in dit spel; gewoon rammen op de knoppen, succes verzekerd.

Het bovenstaande verhaal is pas van belang wanneer de mana van de bestuurde speler is uitgeput, om de doodeenvoudige reden dat je zonder mana wel een poging moet doen om verzorgd voetbal te spelen. Met een volle tank mana daarentegen barst het spektakel los voor je het weet. Zo roept je spits de hulp in van een draak, krijgen handige dribbelaars de wind mee in hun rug en worden verdedigers bijgestaan door rotsblokken en aardbevingen die plots de revue passeren. Zelfs keepers vinden de vreemdste methoden om hun doel schoon te houden, al blijft het verdedigen en dribbelen het meest essentieel in Inazuma Eleven Strikers. Een shake met de Wiimote voorziet de speler van een onoverwinnelijke actieradius, die een verdediger helpt de bal op afstand te veroveren en een dribbelaar scheidt van zijn achtervolgers.

Cameraproblemen

Omdat ook hier tactiek geen rol speelt, is het resultaat enigszins vermakelijk en enorm chaotisch tegelijk. De bal wisselt immers vrijwel continu van eigenaar, wat telkens gepaard gaat met een passende animatie. De oorzaak van de chaos ligt voornamelijk bij de camera. Deze is zo ver ingezoomd dat je “geactiveerde” spelers moeilijk ziet aankomen, terwijl de radar zo klein is dat je er niets aan af kunt lezen zonder met je smoel op het scherm te gamen. En dan te bedenken dat al deze magische technieken een steeds grotere rol vervullen naarmate je meer progressie boekt in de game.

Wellicht dat je bereid bent om dit euvel te vergeven, maar denk daar nogmaals over na als we je vertellen dat Strikers niet eens een verhaalmodus bevat. De game biedt je de optie om steeds grotere toernooien te spelen terwijl jij je een weg baant richting de schijnwerpers, maar doet verder geen enkele moeite om deze wedstrijden aan elkaar te knopen. Ook het geliefde scouten heeft eraan moeten geloven, nu je verslagen tegenstanders gewoon kunt kopen met je verdiende credits. Daar staan weliswaar nieuwe features tegenover zoals trainingsminigames en multiplayeropties tot vier spelers, maar het lot wil dat zelfs deze initiatieven de plank volledig misslaan. Zo verdien je minstens zoveel ervaringspunten tijdens het spelen van wedstrijden als tijdens de training, terwijl de grootste vernieuwing in de multiplayer is dat je de slagingskans van de acties van je teamgenoten kunt vergroten door te schudden. Had dan liever tijd en moeite gestoken in het creëren van een online modus!

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Inazuma Eleven Strikers is als een puntzak friet zonder saus: het is gewoon niet af. De game mist een groots verhaal om de wedstrijden de broodnodige context te geven, terwijl de gameplay zelf te matig is om het spel overeind te houden. Het ontbreekt Strikers aan al het mooie en goede dat Inazuma Eleven ons tot nu toe geschonken heeft, een triest gegeven. Zelfs de flitsende animaties die de Wii op het scherm tovert kunnen daar niets aan veranderen.

  • Flitsende animaties
  • Gestript van enige tactiek
  • Wedstrijden verlopen enorm chaotisch
  • Gebrek aan context zonder verhaal

Plaats een reactie