Animal Crossing: Wild World

Een aantal jaar terug maakte Nintendo Animal Crossing voor de GameCube. Het spel werd, vooral in Japan, een directe hit. Maar ook in de Verenigde Staten was men er helemaal weg van. Vreemd genoeg moesten wij in Europa bijna twee jaar wachten voordat wij ook eindelijk van deze titel konden genieten. Het wachten op de opvolger, Wild World, was gelukkig iets minder lang. Na bijna vier maanden kunnen we ons ook hier in Nederland weer in de virtuele wereld wagen.

Voor de mensen die het spel nog niet kennen een korte intro. Animal Crossing is geen spel. Een spel heeft als definitie dat er iemand wint en een spel heeft meestal een duidelijk doel, zoals bijvoorbeeld “verover de wereld”. Deze elementen missen bij Animal Crossing, wat het meer een soort speelgoed maakt. Animal Crossing is een ‘spel’ dat zich real-time afspeelt. Dat betekent dat als je midden in de nacht Animal Crossing opstart, het in het spel ook daadwerkelijk midden in de nacht is. Tijdens het spel zul je als bewoner van een klein dorpje door het leven gaan. Het dorpje wordt bewoond door allemaal verschillende dieren. Je kunt zelf bepalen wat je in de stad doet, maar één ding is zeker; er zijn heel veel mogelijkheden.

Ik zal niet proberen om alle mogelijkheden op te noemen, aangezien dat niet de bedoeling is van deze recensie. Om toch kort een idee te krijgen van wat er allemaal te doen valt in zo’n virtuele stad, zal ik een paar belangrijke zaken noemen. Je hebt bijvoorbeeld een museum in de stad. Bij aankomst zijn de kamers in het museum leeg. Aan jou de taak om deze te vullen met vissen, insecten en schilderijen. Klinkt vrij simpel, maar als je bedenkt dat er bijna zestig vissoorten zijn, en dat je sommige vissen alleen op bepaalde momenten in het jaar kunt vangen, wordt de taak alweer een stuk lastiger. Persoonlijk vind ik het leukste element in Animal Crossing dat je jouw eigen huisje helemaal naar je eigen wensen kunt inrichten. Zo zijn er meer dan 500(!) voorwerpen om je huis op te vrolijken. Je kunt bijvoorbeeld een bepaalde set (zoals de royal-set) verzamelen, zodat alle meubelen in jouw huis dezelfde stijl hebben. Maar niet alleen je woning, ook jezelf kun je helemaal pimpen. Honderden shirts, petten en accessoires zijn te koop. Je kunt zelfs naar de kapper voor een nieuw kapsel. En als je in een creatieve bui bent, kun je zelfs je eigen design ontwerpen en deze als shirt dragen.

Een ander element is dat je ‘relaties’ kan opbouwen met andere bewoners van het dorp. Zoals ik al zei, zijn alle bewoners (behalve jij zelf) dieren. In een dorp wonen rond de acht dieren, met elk hun eigen persoonlijkheid. Het kan dus goed voorkomen dat je bepaalde dieren maar niks vindt. Als de relatie hieronder lijdt doordat je niet meer met deze dieren praat, zullen ze naar een tijd gaan verhuizen. In plaats voor dat dier komt dan een ander dier naar je stad. In totaal zijn er meer dan 150 verschillende dieren. In de GameCube-versie was het opbouwen van relaties met anderen vrij saai. Jij moest naar hen toelopen en ze aanspreken. Dan zeiden ze meestal hetzelfde, en veranderde er eigenlijk vrij weinig in de relatie. Dit is op de DS veel leuker gedaan. Hier tonen de diertjes veel meer initiatief. Zij zullen bijvoorbeeld op je afkomen en je dingen vragen. Ook zullen ze hun stopwoordjes soms aanpassen naar jouw wensen. In mijn dorpje vinden ze bijvoorbeeld “Whazzz up?!” helemaal te gek. Bovendien bepalen de conversaties hoe goed een beestje het met je kan vinden. Hoe vaker je dus met hem een (goed) gesprek hebt, hoe leuker hij jou vindt. En daardoor blijft het beestje ook langer in jouw dorpje wonen.

Het bovenstaande is eigenlijk in een notendop wat je allemaal kan doen in Animal Crossing: Wild World. Er zijn nog veel meer dingen. De rode draad is echter in alle activiteiten hetzelfde. Als je er tijd en energie in steekt, krijg je iets heel moois terug. En dat is misschien ook het belangrijkste wat je over het spel kunt zeggen. Je moet er tijd in steken voordat het spel echt leuk wordt. Het is geen spel dat je even vijf minuten speelt. Een speelsessie moet zeker een half uur duren, voordat het voldoening begint te geven. En dit is misschien een reden waarom het spel niet voor iedereen leuk is.

Wat betreft de techniek doet het spel wat het moet doen. Een prachtige 3D-omgeving brengt het spel tot leven. De wat oudere spelers onder ons zullen het met me eens zijn dat de stijl van het spel op “De Fabeltjeskrant” lijkt. Het ziet er allemaal prima uit, hoewel sommige voorwerpen er ietwat pixelig uit zien. De muziek is ook deze keer weer leuk. Uiteraard zijn er een aantal nummers die wat minder zijn, maar er zijn ook nummers bij die gewoon heerlijk vrolijk zijn. Petje af voor Nintendo wat betreft dit onderdeel. De besturing werkt trouwens prima. Je kunt het met het touchscreen of met de d-pad besturen. Ikzelf heb ervoor gekozen om beide te gebruiken. In de menu’s gebruik ik gewoon de stylus om snel dingen te selecteren of te slepen en anders gebruik ik gewoon de d-pad om te lopen.

De belangrijkste toevoeging in Animal Crossing: Wild World ten opzichte van Animal Crossing op de GameCube is dat het spel nu eindelijk online te spelen is. Je kan in de online optie dorpjes van je vrienden bezoeken, met hen voorwerpen ruilen, samen gaan vissen, chatten en alle andere dingen die ook in de singleplayer mogelijk zijn. Ook leuk is dat, zodra je iemand bezoekt, beestjes die bij jou aan het verhuizen zijn, naar je vriend(in) verhuizen. En dat met alle voorwerpen en brieven die zij ook bij jou hadden. Als je ze dan in het dorp van je vriend(in) bezoekt, zullen ze je ook herkennen en een babbeltje met je houden. Er zijn echter ook wat tekortkomingen in het online gedeelte. Ten eerste is het niet mogelijk om een brief vanuit jouw dorp naar iemand anders zijn dorp te sturen. Je moet eerst die persoon bezoeken en dan in zijn postkantoor de brief op de post doen. Dit maakt het idee van post een beetje kapot, aangezien je het dan ook gelijk tegen de vriend kan zeggen, in plaats van het schrijven in een brief. Ten tweede kun je niet zien wanneer iemand online is. Het zou het mooist zijn dat wanneer je online gaat, en iemand uit je vriendenlijst ook online komt, je een soort pop-up krijgt. Een soort MSN-idee dus. Dit is niet het geval. Je zult naar de poort moeten lopen en daar met een personage moeten praten. Deze gaat dan zoeken naar mensen die hun poort open hebben. Als er niemand online is, moet je de connectie verbreken om verder te spelen. Je kunt wel de poort open zetten en gewoon verder spelen. Nadeel hiervan is dat al je diertjes in hun huis zijn. Al met al is de online-optie echter prima geregeld en een hele leuke toevoeging.