The Unfinished Swan Review

Recensie | -

In het land der blinden is eenoog koning, maar in The Unfinished Swan ben je dat al als je een verfgeweer op zak hebt. De game begint namelijk met een compleet wit scherm en de Move- of Dualshock-controller in je hand voelt aan als een blindenstok. Maar in plaats van ermee op de grond te tikken, vuur je er klodders verf mee af om een beeld te krijgen van de wereld om je heen. Zwarte verfspetters geven de contouren vrij van alles wat zich in de nabije omgeving bevindt. Aanvankelijk schiet je de verfklodders nog voorzichtig af, maar al snel merk je dat je niet zonder de verf kan en voor je het weet ben je al schietend “Paint it Black” van The Rolling Stones aan het neuriën.

Spetter, Pieter, Pater

The Unfinished Swan is als een sprookjesboek en het verhaal wordt dan ook in een dergelijke stijl verteld. In het eerste hoofdstuk zien we hoe weeskind Monroe een zwaan uit een schilderij, dat zijn moeder ooit schilderde maar nooit afmaakte, achterna gaat. Hierdoor belandt hij in het schilderij zelf. Alles is wit en je zal zelf de omgeving zichtbaar moeten maken met verf. Het moeten vertrouwen op de verfkogels om te zien wat er vlak voor je zit, voelt aan als het tasten in het duister en dichter bij een bijna blind-ervaring zul je in een game niet snel komen. De speler moet zich helemaal zelf zien te redden in deze witte wereld, want het spel kent geen tutorial, maar geeft de speler nét genoeg hints mee om zich te kunnen oriënteren. Het basismechanisme van The Unfinished Swan is uniek en het brengt een gevoel van machteloosheid met zich mee zoals we dat nog niet eerder in games zijn tegengekomen. Toch zijn we stiekem blij dat er na het eerste gedeelte van de game wat meer kleur in het spel komt. Het spel verrast je namelijk steeds door op de juiste momenten nieuwe gameplay-elementen te introduceren.

Deze elementen zorgen ook keer op keer voor een nieuwe visuele stijl. Zo zorgt de eerste grote verandering ervoor dat je naast een compleet wit geverfde omgeving ook met schaduwen te maken krijgt. De schaduwen zijn volgens het sprookje namelijk geschilderd met de magische kwast van de koning, die al dat wit op den duur toch wat saai vond worden. De toevoeging van schaduwen lijkt misschien een subtiele verandering, maar zowel grafisch als gameplay-technisch zorgt het voor een wereld van verschil. Doordat gebouwen en objecten nu schaduwen kennen, kan je namelijk zien hoe de prachtige wereld er uitziet zonder je verfgeweer continu leeg te schieten. Het machteloze gevoel van het eerste hoofdstuk wordt ingeruild voor een gevoel van vrijheid en je onderkaak valt gegarandeerd op de grond als je het panorama-uitzicht op het enorme kasteel van de koning tegenkomt. De verf gebruik je vanaf dan voornamelijk nog om puzzels mee op te lossen. In dit gebied schiet je namelijk blauwe verfbollen die je gebruikt om planten te laten groeien. Wilde klimop groeit een bepaalde richting op door een reeks blauwe verfbollen af te schieten, waarmee nieuwe paden ontstaan om te beklimmen.

Duisternis

Na dit hoofdstuk zal het sprookje weer een compleet nieuwe wending aannemen, met weer een geheel nieuw kleurenschema en nieuwe, unieke manieren om je verf te benutten. Keer op keer zal de game je verrassen, zonder los te laten van het prachtige sfeertje. We willen niet te veel verklappen, maar we kunnen in ieder geval zeggen dat elk sprookje een duister gedeelte kent en dat The Unfinished Swan daar geen uitzondering op is. De puzzels die je door de hoofdstukken heen tegenkomt worden trouwens nooit tergend moeilijk, maar dat is ook helemaal niet erg. The Unfinished Swan moet het namelijk hebben van zijn unieke sfeer en storytelling en moeilijke puzzels zouden daar alleen maar afbreuk aan doen.

Het gevolg hiervan is helaas wel dat je redelijk snel door het sprookje heen bent. Gelukkig is er na afloop nog aardig wat te verzamelen. Als je namelijk verdwaalde pagina’s uit het sprookjesboek in de omgeving vindt, wordt de achtergrondinformatie van het sprookje voorgelezen door een vrolijke voice-over. Bovendien zitten in elk hoofdstuk ballonnen verstopt die je kunt gebruiken om nieuwe items en concept art mee vrij te spelen. En als je ze allemaal hebt verzameld, wacht er nog een grotere beloning op je. Genoeg motivatie om the Unfinished Swan nog eens te spelen dus, maar eigenlijk is het sprookje opnieuw beleven al een reden op zich.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

De wat korte speelduur van The Unfinished Swan vergeet je al snel door het prachtige stijltje dat de game kent en de glimlach die op je smoelwerk verschijnt als je door de levels loopt. Het sprookje is fantasievol, het rondknallen met verfkogels wordt een tweede natuur en de levels verrassen keer op keer. Dit keer geen ontroerende, zware levensthema’s in een PSN-spel zoals bij Journey, maar juist een prachtig fantasierijk kindersprookje voor bij het slapen gaan. Het PlayStation Network is weer een klassieker rijker.

9-
  • Unieke gameplay
  • Sprookjes-achtig verhaal
  • Variatie in gameplay en vormgeving
  • Niet al te lang

Plaats een reactie


X
Lees meer over The Unfinished Swan: