Wonderbook: Book of Spells Review

Recensie | -

Toegegeven, toen ik op elfjarige leeftijd geen brief ontving voor Zweinstein’s Hogeschool voor Hekserij en Hocus-Pocus was ik uiterst teleurgesteld. Ik ben ervan overtuigd dat ik een extreem goede tovenaar zou zijn geweest. Ik zou rokjes spontaan omhoog laten vliegen op een mooie zomerse dag en mocht het weer buiten dramatisch zijn, dan zou ik ervoor zorgen dat het zonnetje snel weer schijnt. Dankzij Wonderbook: Book of Spells heb ik in ieder geval meer inzicht in de tovenaarswereld, al zit het beïnvloeden van het weer er nog niet in.

Een introductieles

Sony wil met Wonderbook het lezen van boeken een magisch sfeertje mee geven en combineert het boek – dat eigenlijk uit gigantische Augmented Reality-kaarten bestaat – met de PlayStation Eye en PlayStation Move. De camera leest het boek waardoor er personages en omgevingen op het scherm getoverd worden en met de Move-controller beïnvloedt de speler de acties op het scherm. Elk boek is zijn eigen game. Zo is er een kindvriendelijke detectivegame (Diggs Nightcrawler), een interactief dinosauriërsverhaal en dus Book of Spells, dat een mooi inzicht geeft in de geschiedenis van de toverkunst.

Harry Potter voor beginners

Sony heeft samen met J.K. Rowling de handen ineengeslagen om Wonderbook tot een groot succes te maken. Book of Spells is de eerste stap in dat proces en moet dreuzels zoals jij en ik de kans geven magische spreuken uit te voeren afkomstig uit het Harry Potter-universum. Met een kleine polsbeweging en het indrukken van de Move-knop is het mogelijk om toverspreuken uit te voeren. De spreuk in kwestie blijft actief totdat er een nieuwe spreuk wordt uitgevoerd.

Albladerend door het boek wordt snel duidelijk dat elk hoofdstuk opgebouwd is volgens een vast stramien. Het begint met de geschiedenis van de spreuk, dan volgt een oefensessie en uiteindelijk het tentamen. De achtergrondinformatie die tijdens het mini-geschiedenislesje wordt verteld door de leraar bevat vooral komische aspecten. Zo dacht de bedenker van Wingardium Leviosa dat hij zichzelf kon laten vliegen, na een korte demonstratie voor publiek bleek dat hij zichzelf alleen kon laten zweven waardoor hij uiteindelijk van grote hoogte naar beneden viel. Om minder snel naar bedeneden te vallen trok de tovenaar zijn kleren uit en belanden hij poedelnaakt met beide beentjes op de vloer. De verhalen worden middels een toneelstukje opgevoerd en bieden naast een dosis humor genoeg triviale informatie voor de doorgewinterde Harry Potter-kenner.

Kattenkwaad

Hoogtepunt tijdens elke les zijn de oefensessies waar jij als leerling kan doen en laten wat je wil. Zo kun je met Wingardium Leviosa oogballen laten zweven of glazenpotten in de lucht hangen. Deze voorwerpen vervolgens door de kamer heen gooien is erg vermakelijk en de leraar kan er gelukkig wel om lachen. Het gebruik maken van Aguamenti zorgt voor een waterstraal uit het tipje van je toverstaf. Het is erg leuk om de kamer nat te spuiten, maar het echte kattenkwaad begint pas als je het boek zelf nat maakt. De interactie met de leraar tijdens deze sessies is niet alleen geestig, maar geeft de speler ook vrijheid om te experimenteren met de spreuken in kwestie, waardoor je al snel het tovenaarsgevoel te pakken hebt.

Waar de oefensessies het absolute hoogtepunt zijn vallen de tentamens wat tegen. Deze voelen mat aan en zijn eigenlijk verkapte minigames die weinig van elkaar verschillen. Als leerling moet je exact uitvoeren wat de leraar van je vraagt en daardoor mis je de creatieve vrijheid die eigenlijk hand in hand hoort te gaan met de toverkunst. Zo gebruik je de Incendio-vuurspreuk om papierinsecten naar de gallemiezen te schieten en moet je met Alohomora deuren open maken. Qua uitvoering zijn beide spreuken exact hetzelfde wat enorm jammer is, want een fantasievollere uitvoering had prima gepast binnen de magische sfeer die Book of Spells over het algemeen neerzet.

In totaal zijn er gelukkig meer dan genoeg spreuken om mee aan te kloten. Elke spreuk volgt helaas hetzelfde stramien, van geschiedenis tot praktijk. Dit stramien zorgt ervoor dat het eenvoudig op te pakken is en men snel van spreuk tot spreuk kan werken. Tegelijkertijd weerhoudt het de game ervan de schoolbanken te verlaten. In alles word je er aan herinnerd dat je iets aan het leren bent en wanneer alles volgens vaste lijnen verloopt word je nooit verrast wanneer je weer een nieuwe pagina omslaat. Dat is spijtig aangezien je zoiets wel verwacht van de magische wereld van Harry Potter.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Net als op school zijn de momenten waar de regels niet zo nauw worden genomen het allerleukste. De achtergrondinformatie rondom de spreuken is interessant en vermakelijk om tot je te nemen. Het uitvoeren van spreuken tijdens de oefensessies en het experimenteren daarmee geeft Wonderbook: Book of Spells een charme zoals alleen het universum van Harry Potter die heeft. Het is dan ook jammer om te zien dat de tentamens in het spel creativiteit missen en het stramien waarmee gewerkt wordt een bepaalde vorm van voorspelbaarheid creëert die afdoet aan de sfeer die anders zo magisch wordt neergezet.

7
  • Groot arsenaal aan spreuken
  • Informatie rondom spreuken is vermakelijk
  • Harry Potter-sfeer is goed neergezet
  • Rondkloten met magie is erg plezierig
  • Creativiteit tijdens de tentamens ontbreekt
  • Stramien zorgt voor mate van voorspelbaarheid

Plaats een reactie


X
Lees meer over Wonderbook: Book of Spells: