Dance Central 3 Review

Recensie | -

Geheel in de trend van Harmonix’ cv bouwt Dance Central 3 voort op het stevige fundament van zijn voorgangers. De gelaagde moeilijkheidsgraad (zoals in Rock Band) valt uitstekend te combineren met uitdagende danspasjes, terwijl de diverse soundtrack grote groepen gamers en non-gamers aanspreekt. Zelfs de eenzame danser komt aan zijn trekken mede dankzij de terugkerende verhaalmodus, al is het verhaal zelf nog steeds van een bedenkelijk niveau.

Ditmaal heeft de kwaadaardige Dr. Tan een plan gesmeed om wereldwijd al het vrije gedans in te ruilen voor robotachtige moves. Dat heeft de Dance Central Intelligence ertoe gedwongen om verschillende dansers terug de tijd in te sturen op zoek naar de meest karakteristieke pasjes, want schijnbaar vormen de Macarena en Y.M.C.A. de sleutel in het verslaan van Dr. Tan. Tegenover dit flauwe gedoe staat dat het een ideale modus is om je dansavontuur mee te beginnen, niet in de laatste plaats vanwege de authentiek nagebootste decennia. Zo start het avontuur met een gezonde dosis soulmuziek (Disco Inferno!) tijdens een zeventiger rollerdiscoparty, om vervolgens een decennium later schaamteloos New Kids On The Block uit de in-game ghettoblasters te pompen. Dat gezegd hebbende is Dance Central 3 een feest van herkenning voor liefhebbers van wat oudere muziek met maar liefst achttien nummers van vóór de millenniumovergang. De rest van de setlist is netjes opgevuld met moderne tracks, zodat de ruim veertig tracks voor ieder wat wils biedt. En mocht je onverhoopt toch verlangen naar de soundtracks van de eerdere games, dan kun je tegen betaling die nummers importeren in Dance Central 3.

Zoals op MTV

Naast dat de Story Mode de toon zet wat betreft de atmosfeer, is het ook qua gameplay een fijn startpunt voor de nieuwe speler. Waar je voorheen misschien minder geneigd bent om het niveau rustig op te bouwen vanaf easy, laat het verhaal je ditmaal prima wennen aan de flow van de game. Het niveau van de danspasjes benadert namelijk die van professionele dansers en vereisen om die reden enige oefening totdat je de hoogste moeilijkheidsgraad onder de knie hebt. Laat je echter niet afschrikken door de uitdaging, want met vier niveaus biedt Dance Central meer opties dan ooit. En aangezien elke moeilijkheidsgraad zijn eigen choreografie kent, is het eenvoudig om je urenlang te vermaken terwijl je je omhoog werkt. De game tracht jouw route naar de top verder op te leuken door unlockables in de mix te gooien, maar we kunnen alvast verklappen dat de beloningen niet veel boeiender worden dan extra outfits voor de in-game characters.

Het toevoegen van meer opties betekent echter niet per se dat de game toegankelijk is, want er zijn een aantal factoren in het spel die voor verbetering vatbaar zijn. Een voorbeeld daarvan is de notatie van de kaarten, die aangeven wat de volgende move is. Deze wordt niet consistent gehanteerd: regelmatig wordt aangegeven dat je een beweging moet spiegelen (eerst links, dan rechts, etc.), maar minstens zo vaak dien je zelf te raden wat de bedoeling is. Niet dat het lang duurt voordat je door hebt wat er fout gaat, maar dat maakt het niet minder vervelend om om achter de feiten aan te lopen. Daarnaast moet je weten dat de game erg zijn best doet om de fijnste bewegingen van je ledematen te volgen. Aan de ene kant vet omdat je daardoor hoogstaande choreografieën kunt oefenen waardoor je je een professionele danser waant, maar tegelijkertijd vraagt Dance Central 3 daarmee ook om een uiterste krachtsinspanning van Kinect. Dat kan dan soms ten koste gaan van de tracking en het vreemde is dat dat juist plaatsvindt bij de eenvoudigste moves. Het kan dus zomaar voorkomen dat je de show steelt op MJ-achtige wijze om uiteindelijk roemloos je combo te verliezen, omdat je zogenaamd niet goed je armen omhoog steekt.

Leuker in gezelschap

Daar kun je je aan ergeren wanneer je solo danst, maar in gezelschap zie je natuurlijk het een en ander door de vingers. Daar speelt Dance Central 3 slim op in met de introductie van de Crew Throwdown. In deze modus, die speelbaar is met liefst acht personen, strijd je in groepen tegen elkaar in verschillende disciplines. De ene keer dien je een reeks funky houdingen aan te nemen, het volgende moment word je verzocht om te freestylen, waarna je het vervolgens uitvecht in een reguliere dance-off. Er zijn uiteraard de nodige braggin’ rights te verdienen, maar het is boven alles erg tof om te doen met een stel gelijkgestemden. Dans je liever niet voor de ogen van een ander, maar ben je toch op zoek naar een sociale factor? Dan bestaat er de mogelijkheid om specifieke topscores als uitdaging te versturen naar je vrienden en te ontvangen. Helaas kun je nog steeds geen filmopnames maken van je danssessies, maar als doekje voor het bloeden kun je wel Kinect-foto’s delen met je vrienden op Facebook.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Ondanks het slappe verhaal maakt de nieuwe Story Mode het leuker om de game te spelen in je eentje, al zullen gevorderde dansers geen dergelijke modus nodig hebben om zich uit te leven met Dance Central. De formule staat immers als een huis, daar kunnen zelfs de kleine terugkerende irritaties weinig aan veranderen. Tel daar de fantastische Crew Throwdown voor acht spelers bij op en het is duidelijk dat Dance Central de lat wederom iets hoger heeft gelegd.

  • Hoogstaande choreografieën
  • Story Mode geeft singleplayer meer body
  • Crew Throwdown onmisbaar in atletisch gezelschap
  • Gebalanceerde soundtrack die zelfs de ‘70s niet schuwt
  • Saaie unlockables
  • Af en toe onnodig streng

Plaats een reactie


X
Lees meer over Dance Central 3: