PlayStation All Stars: Battle Royale Review

Recensie | -

Volgens velen behoeft PlayStation All-Stars Battle Royale geen recensie. De game wordt gezien als kloon van Super Smash Bros. en is een creatief dieptepunt voor Sony. Helaas of gelukkig – ligt eraan hoe je tegen de situatie aankijkt – probeert All-Stars de handleiding voor de vier speler brawlers te herschrijven en daarin is Sony goed geslaagd.

Aande oppervlakte lijkt All-Stars inderdaad veel op Smash. Op het beeld staan vier iconische Sony videogamepersonages die elkaar tot moes slaan in een arena die als eerbetoon fungeert naar een PlayStation-titel. Toch zijn er kleine verschillen die beide games anders maken. Als eerste bestaan de omgevingen niet uit één PlayStation-titel, maar zijn het mash-ups van twee PlayStation-titels. Zo is Sly Cooper gemasht met LittleBigPlanet en LocoRoco met Metal Gear Solid. Ten tweede – en dit verschil maakt Battle Royale essentieel anders – verschilt de game op de manier waarop je punten scoort.

PlayStation Smash Bros.

Dit werkt niet door middel van ring-outs of het verminderen van een levensbalk, maar met super aanvallen. Deze aanvallen zijn de enige manier om punten te scoren en elke vechter beschikt over drie niveaus aan super aanvallen. Alles draait om het verkrijgen van All-Star punten (AP) waarmee de super balk gevuld wordt en dit doe je dan door met elkaar op de vuist te gaan. Heeft een speler een bepaald level bereikt, dan kan hij niet meer het voorgaande level gebruiken en is verplicht door te sparen of de huidige aanval in te zetten. Op deze wijze kun je op level 2 niet tweemaal een level 1 super uitvoeren en ben je verplicht een level 2 aanval uit de mouw te schudden. Dit lijkt wellicht oneerlijk, maar het geeft een vorm van strategie aan de game. Voor zowel jezelf als de tegenstander is het duidelijk welke aanval jij kunt uitvoeren. Dit creëert en klein schaakspel waarbij jij probeert de tegenstander zo te positioneren dat hij uit te schakelen is.

Verschillende modi

Er is meer dan genoeg variatie te vinden in All-Stars. De arcademodus bestaat uit verschillende gevechten. Er zijn één tegen één gevechten, twee tegen twee gevechten, één tegen drie gevechten en de klassieke free for all gevechten. Deze knokpartijen lopen ten einde als alle levens van de vechters op zijn, wanneer een tijdlimiet is verlopen of wanneer een bepaalde speler de op voorhand bepaalde punten heeft behaald. Al deze type gevechten kunnen vervolgens gekozen worden in online en offline modi, waarbij spelers zelfs de keuze hebben om voorwerpen en de interactie met de omgevingen uit te zetten.

Het beheren van de supers is aan de speler. Hij bepaalt welke super aanval het beste werkt per situatie. Zo hebben level 1 supers meestal een kort bereik en schakelen ze waarschijnlijk één andere vechter uit. Level 2 aanvallen hebben een groter bereik en hebben een verhoogde kans op het uitschakelen van meerdere spelers. Level 3 supers zijn desastreus en vernietigen waarschijnlijk alle spelers, waarbij de kans zelfs bestaat dat elke speler tweemaal het loodje legt. In zowel offensief als defensief aspect is het dus belangrijk om te weten wat welke super precies doet. Anders is het scoren van punten haast onmogelijk en geeft het de verdedigende partij des te meer kans deze aanvallen te vermijden.

Iedereen speelt anders

Over het algemeen heeft het fighter-genre een steile leercurve.All-Stars is absoluut geen BlazBlue of Virtua Fighter, maar het vereist wel degelijk wat kennis van de twintig vechters die aanwezig zijn in Battle Royale. Elk personage speelt anders en kent een andere manier van vechten. Ieder heeft meer dan een dubbel dozijn aan aanvallen waardoor elke vechter tijd kost om te beheersen. Natuurlijk is het zoals in elke fighter mogelijk om willekeurig op knopjes te drukken, maar dat gaat je, zeker als je niet weet wat jouw super aanval precies doet, niet altijd de overwinning opleveren.

Net als de leercurve valt en staat een fighter dankzij het rooster aan vechters. Ontwikkelaar SuperBot heeft puik werk verricht door elk personage dicht bij zijn oorsprong te houden. Spelers die bekend zijn met Kratos trekken direct wat aanvallen uit de hoge hoed op basis van hun God of War-ervaringen. Het ziet er misschien wat vreemd uit om Big Daddy en Fat Princess samen te zien en op het gebied van stijl mist het wat saamhorigheid, maar met Sly Cooper, Nathan Drake, Jak & Daxter en Sackboy is er voor elke speler wat wils. Voordeel daarbij is dat de vechtstijlen zeer divers aanvoelen. Zo is PaRappa the Rapper een meester in Kungfu, Colonel Mael Radec een beest van verre afstand en focust Ratchet zich vooral op zijn knotsgekke wapens. De diversiteit qua speelstijlen in het rooster zorgen er echter wel voor dat de balans niet perfect is. Dit valt in eerste instantie niet zo op als je met vier spelers tegelijk op het scherm bezig bent, maar vecht je tegen één tegenstander komen een aantal personages iets minder goed uit de verf. Zo hebben Sir Daniel Fortesque, Jak & Daxter, Nariko en Big Daddy lastige level 1 supers om te raken. Bij de eerste twee zijn er dan nog combo’s om de tegenstander goed te positioneren, maar voor Nariko en Big Daddy is dat niet het geval. Hierdoor zijn hun level 1 supers in één tegen één gevechten eigenlijk nutteloos en is de speler verplicht door te sparen voor level 2.

Ode aan de PlayStation-historie

Net als in Super Smash is er ook in All-Stars een flink arsenaal aan voorwerpen te vinden. Deze verwijzen naar titels uit de PlayStation-historie. Zo is er een Nanotech kist uit Ratchet & Clank die de speler meer AP geeft en biedt de Gravity Shield uit WipEout verdediging tegen inkomende aanvallen. Er is zelfs één voorwerp waarmee spelers andere kunnen vernietigen, zonder het gebruik van een super aanval.

Zoals gezegd zijn niet alleen de personages en voorwerpen een ode aan de PlayStation-historie, ook de omgevingen refereren naar het verleden van PlayStation. Elke omgeving bestaat uit een mash-up van twee series, zo is er Metropolis van Ratchet & Clank waar spelers worden aangevallen door de Hydra’s uit God of War en is er de onderwereld van Hades waar de Patapon een invasie uitvoeren. Mijn favoriet is echter het level uit LittleBigPlanet dat terwijl jij aan het vechten bent gebouwd wordt. Gaandeweg het level komt quizmaster Buzz voorbij en stelt de “kandidaten” een vraag. Beantwoord je die goed, dan krijg je AP. Lukt dit echter niet dan vliegt er een taart in je gezicht en verlies je AP die vervolgens op te rapen is door de andere spelers. Ook de andere omgevingen zijn zeer noemenswaardig en komen dankzij de mash-ups echt tot leven.

Niet alleen wat betreft voorwerpen, vechters en omgevingen zit All-Stars vol, er is ook genoeg content vrij te spelen. Denk hierbij aan iconen, achtergronden en titels voor je profielkaart. Daarnaast zijn er nog minions – die dienen als cheerleader tijdens de gevechten – en alternatieve kostuums om vrij te spelen. Het zijn kleine dingetjes, maar juist deze kleine zaken geven de PlayStation-fan dat beetje extra en maken Battle Royale ook dat beetje leuker. Het is dan ook jammer om te zien dat sommige stukjes informatie afwezig zijn die je in een game als deze zou verwachten. Zo is het compleet onduidelijk wie de eindbaas is in de arcademodus. Na een googletocht blijkt het Polygonman te zijn die in de begindagen van de PlayStation gebruikt is in marketingcampagnes. Ook voor de voorwerpen, omgevingen en minions mist er achtergrondinformatie en dat is toch jammer. Het zijn kleine dingen, maar voor een game als deze die gericht is op de PlayStation-fan voelt het aan als een gemis. Een soort semi-encyclopedie functie had niet misstaan.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Het is Sony goed gelukt om de handleiding voor party brawlers te herschrijven en het heeft ondanks de kleine minpunten een puike fighter afgeleverd. Het super systeem werkt en voelt fris genoeg aan om Battle Royale lang te blijven spelen en dat wordt alleen maar verder gecomplimenteerd door de sterke omgevingen en de unieke speelstijlen die te vinden zijn in de twintig aanwezige vechters.

  • Elke vechter heeft een unieke speelstijl
  • Super systeem werkt
  • Sterke omgevingen dankzij mash-up concept
  • Goede balans in verschillende speelmodi
  • Enorm veel vrij te spelen content
  • Balans mist absolute perfectie
  • Achtergrond informatie slecht uitgewerkt

Plaats een reactie


X
Lees meer over PlayStation All Stars: Battle Royale: