Mega Man: Powered Up

Kun je het je nog herinneren? Levels vol met afgronden waarmee je op de precisie van een pixel goed moest springen om je laatste leven te behouden? Niet te vergeten de eindbazen die veel te sterk waren in vergelijking met jou, waarbij je in feite een oneerlijke strijd vocht. Nu doet Capcom het weer… op de PSP. Althans, dat is de bedoeling. Maar is het ze ook gelukt om de klassieke Mega Man-gameplay te behouden?

Mega Man: Powered Up is in feite een reïncarnatie van de allereerste Mega Man-game die in 1987 op het Nintendo Entertainment System (NES) verscheen. Het verhaal is nagenoeg hetzelfde gebleven, maar voor degenen die hier niet bekend mee zijn toch een kleine uitleg: In de toekomst zijn robots gebouwd om de mensheid te helpen. Eén van deze robots heet Mega Man en word eigenlijk nergens voor gebruikt. Als de kwaadaardige Dr. Wily op een dag de robots van de meest beroemde robotuitvinder steelt (Dr. Light) blijft alleen Mega Man nog over om de robots terug te vinden en uit te schakelen. Dr. Light heeft Mega Man de mogelijkheid gegeven om de vaardigheden van de eindbazen te gebruiken zodra hij ze heeft verslagen. Zo kun je met de vaardigheden van Iceman bijvoorbeeld objecten bevriezen wanneer je hem verslagen hebt.

In Mega Man: Powered Up is het de bedoeling om vanuit een zijperspectief (side-scrolling] door verschillende spelomgevingen te lopen, springen en schieten om het aan het einde van het level op te nemen tegen een eindbaas-robot. Capcom heeft volledig nieuwe spelomgevingen gebouwd, waar Mega Man doorheen kan lopen op het brede beeldscherm van de PSP. Dit werkt allemaal erg soepel. Mega Man’s animaties steken goed in elkaar, net als de bewegingen van de tegenstanders. Met de uiterlijke vormgeving zit het ook prima: Capcom heeft voor Mega Man: Powered Up gekozen voor een aparte, doch stijlvolle animéstijl die ook wel ‘Chibi’ of ‘Super Deformed’ heet. Hierbij worden de personages met extreem grote hoofden en kinderlijk kleine lichaampjes afgebeeld. Capcom heeft kosten nog moeite gespaard om alle personages ook hun eigen verhaal, stem en persoonlijkheid te geven. Elecman klinkt bijvoorbeeld als een bekakte Engelsman en Gutsman als een echte bouwvakker. Mijn persoonlijke favoriet is dan weer Fireman, die klinkt als een opgefokte pyromaan.

Ondanks haar kinderlijke uiterlijk is Mega Man: Powered Up alles behalve kinderlijk simpel. Het is Capcom zelfs gelukt om het spel moeilijker te maken dan het origineel, en dat was al flink pittig. Denk bijvoorbeeld aan bewegende platformen waarbij je, zoals al eerder genoemd, met de precisie van een pixel moet springen. Tijdens deze sprongen is uiterste concentratie gevergd, en het is dan ook erg lastig dat tegenstanders het je extra moeilijk maken door je constant te belagen met projectielen. Je zult dus vaak sneuvelen bij dit spel, om vervolgens het hele level weer opnieuw te spelen. Je gaat bij Mega Man: Powered Up gewoon zó vaak dood vanwege de moeilijkheidsgraad, dat dit spel je gewoon sloopt op mentaal gebied. Ik hoef je denk ik dan ook niet te vertellen hoe veel voldoening het geeft als je een eindbaas verslaat na al je enorme inspanning. Een aardige toevoeging is dat je ook met de eindbazen zèlf kunt spelen als je ze verslagen hebt. Met de replaywaarde zit het dus prima.

Door de hoop nieuwe content is Mega Man: Powered Up een spel dat je niet snel neerlegt om met een ander spel door te gaan. Zo heeft Capcom ook nog een Old Style-modus toegevoegd. Deze modus bevat precies dezelfde levels, muziek en geluiden als in het origineel, inclusief 4:3 beelfdformaat (dus geen breedbeeld). Ondertussen voelt dit een beetje gedateerd aan, zeker als je de New Style-modus hebt gespeeld. De Old Style voelt daarom meer aan als een extraatje dan als een volwaardige toevoeging. Veel vermakelijker is de Challenge Mode. Hier moet je honderd korte spelomgevingen, die eigenlijk een soort van puzzels zijn, met Mega Man en alle andere eindbazen doorkruizen. Deze spelomgevingen zijn soms zo verschrikkelijk moeilijk dat je, zoals ik heb gedaan, het liefst je PSP snoeihard door de woonkamer wilt smijten.

Maar wacht daar nog maar even mee, want Mega Man heeft gelukkig ook nog een modus die minder van je uithoudingsvermogen vraagt. De Construction-modus biedt je de mogelijkheid om je eigen levels te ontwikkelen. Hierin kun je echt je vrijheid en creativiteit kwijt, en je kunt je er zeker goed mee vermaken. Men heeft alle bouwfuncties onder één knop gezet zodat je simpel en snel je level kunt vormgeven, zonder de details te vergeten. Als je je PSP met het internet verbindt kun je jouw level uploaden en kun je andere levels (van andere Mega Man: Powered Up-spelers) downloaden. Hierdoor blijft Mega Man: Powered Up in theorie eeuwig lang houdbaar. In de praktijk valt dat echter mee. Het opvragen van statistieken en speelmappen van Mega Man: Powered Up-spelers is door Capcom zeer slecht uitgewerkt. Dat zit hem niet zozeer in de menu’s, maar in het feit dat het allemaal enorm traag gaat. Waaròm weet ik niet, maar ik heb zo het vermoeden dat het komt omdat Sony zelf geen online service voor de PSP heeft gebouwd waardoor ontwikkelaars gedwongen worden dit zelf te implementeren.