1. Trine 2: Director's Cut Review

Trine 2: Director's Cut Review

Bijna een jaar geleden konden gamers al aan de slag met het betoverende Trine 2, een sidescrolling platformer waarin objecten te verslepen zijn en spelers vormen moeten tekenen. Met die wetenschap in het achterhoofd is het logisch dat we Trine 2: Director’s Cut inmiddels ook in de eShop voor de Wii U vinden.

Al het goede komt in drieën

In Trine 2 zijn de drie helden uit het eerste deel terug voor een nieuw avontuur. De magiër, ridder en dievegge hebben elk hun eigen unieke mogelijkheden. Zo kan de magiër objecten optillen, is de ridder dankzij zijn zwaard en schild geschikter voor directe confrontaties en kan de dievegge met haar pijl en boog vijanden op afstand uitschakelen. Je kunt op ieder moment tussen de drie helden wisselen en dat moet ook om de vele puzzels tot een goed einde te brengen.

Verplaats bijvoorbeeld een holle boom om een waterval om te leiden en zo een kleine bloem te bewateren, zodat deze tot een huizenhoge plant uitgroeit. Of verschuil je achter het schild van de ridder terwijl je door een vlammenzee loopt. Of slinger naar normaal gesproken onbegaanbare plekken met het touw van de dievegge. Iedere puzzel is daardoor net uitdagend genoeg. En als je toch even vast komt te zitten, dan zal de ‘verteller’ van de game een hint geven die je waarschijnlijk wel op weg helpt.

Speelbaar sprookje

De verteller is één van de pluspunten van Trine 2, hoewel het verhaal zelf wat simpeltjes is. Kortweg komt het er op neer dat de wereld weer eens bedreigd wordt en dat alleen deze drie helden het kwaad kunnen afwenden. Niet bijster origineel, maar de sfeervolle verteller met zijn Engelse accent, bijgestaan door de toepasselijke muziek, maakt Trine 2 toch een sprookjesachtige ervaring. Wat daar absoluut ook aan bijdraagt, is de grafische pracht. Dankzij de weelderige bloemen en paddenstoelen, reusachtige slakken en schilderachtige achtergronden, voel je je echt af en toe echt in Wonderland tijdens het spelen van Trine 2.

Co-op

Een coöpmodus is met drie verschillende speelbare personages bijna vanzelfsprekend. Gelukkig is het spel daarom zowel lokaal als online met anderen te spelen. Trine 2 is met de GamePad, maar ook met de Pro Controller, Wiimote met Nunchuk of Classic Controller te besturen. Elk besturingsschema is eigenlijk even logisch. Met zijn tweeën of drieën komt Trine 2 nog meer tot zijn recht, omdat iedereen dan zijn eigen duidelijke taak heeft. Aldoor wisselen tussen de personages is er immers niet meer bij, dus in de coöp-modus is het een kwestie van ieder z’n eigen ding laten doen. Deze modus biedt daardoor een compleet andere ervaring.

Overigens word je ook in je eentje op een leuke manier geconfronteerd met de verschillende besturingsschema’s van Trine 2. De game is volledig op de GamePad te spelen en dan is de touchscreen te gebruiken voor allerlei zaken, zoals pijlen schieten, zwaard vechten en natuurlijk het meest voor de hand liggende: het tekenen van kisten als magiër of het verslepen van objecten. Wie Trine 2 echter liever op een meer traditionele manier beleeft, kan het tweede scherm ook volledig negeren en de aandacht helemaal richten op de tv. De game is sowieso al compleet met de knoppen te spelen, maar wanneer er een hendel of iets dergelijks moet worden geactiveerd, verschijnt op de GamePad de touchbesturing, terwijl op de tv wordt uitgelegd hoe je diezelfde hendel gewoon met een knop overhaalt.

Trine 2 legt je niets op en laat je helemaal vrij om zelf te bepalen hoe je de game bestuurt. En dat is wel zo fijn, want helemaal optimaal is de touchbesturing niet. Even de rechter trigger indrukken en dan met een analoge stick een omgevallen boom door het level zwieren, is in de meeste gevallen een stuk preciezer dan met je vinger op het scherm vegen. Op dat punt schiet Trine 2 onverwachts dus toch een beetje tekort, maar echt afbreuk aan de ervaring doet het niet, omdat je nergens een oncomfortabele besturingsmanier wordt opgelegd.

Conclusie en beoordeling

8
Trine 2 is een sprookjesachtige game met ontzettend fraaie, sfeervolle omgevingen en dito muziek. De puzzels weten uit te dagen en vergen inventief gebruik van drie personages, met elk hun eigen mogelijkheden. Dankzij die verschillende is de coöpmodus zelfs een game op zich. Wie op zoek is naar een spel dat enkel op de GamePad gespeeld kan worden, is bij Trine 2 tot slot ook aan het goede adres, terwijl je nooit geforceerd wordt de soms ongemakkelijke touchbediening te gebruiken.
  • Coöpmodus die compleet andere ervaring biedt
  • Puzzels interessant dankzij drie personages
  • Betoverende graphics en muziek
  • Touchbesturing niet optimaal
  • Simpel verhaal

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Klinkt als Lost Vikings 3 :)
    Hoog cijfer voor een WiiU game btw…

  • hoge cijfer dit is eerste site die onder een 9 heeft gegeven,heb nu 4 sites gezien,waar bij 3 een 9 gescoord en bij 1 een 9.5.



    maar het is ook echt een vet game,ik had het zelf niet zo vet en erg mooi verwacht, cijfers zijn echt terecht. ik vind weinig spellen echt vet, maar deze heeft mij echt zwaar verrast, de wauw effect had ik heel vroeger bij games,dit is weer eens na hele lange tijd een game waar ik vaak waaaauw zeg!!!!

  • Ik zou zo graag een nieuwe Lost vikings willen. Die game zou ideaal zijn voor de smartphones en tablets.

  • en dat voor een multiplatform download titel.

  • ik wou dat alle games waar je 60 euro voor betaald,net zo mooi en leuk waren als deze game!!!!.14,95 kost die,en dan zo een kwaliteit, is echt heel netjes gefixt door de frozenbite ontwikkelaars!!!!!

  • Dit spel komt heel dicht in de buurt bij Lost Vikings van vroeger. Echter wat Lost Vikings vetter maakte is dat je bij het wisselen van personage elders in de map bezig was. Hier transformeer je naar een ander karakter in plaats van daadwerkelijk wisselen.

  • Moet deze game nog steeds voor de ps3 halen. Zal waarschijnlijk nog wel ff duren. Deel 1 vond ik trouwens erg vermakelijk

  • Mooi cijfer, mooie game. :)

  • Heb dit reeds gekocht op de Wii u en moet zeggen dat het wel lekker speelt

  • Laag cijfer en dat verhaal-minpunt vind ik eigenlijk nergens op slaan. Het past net precies in die sprookjesachtige wereld, hoeft niet meer te zijn.

  • Y@nnick zou hem persoonlijk een hoger cijfer geven en kan zich niet voorstellen dat iemand zich stoort aan het verhaal. Zo hoort het niet, aldus Y@nnick: "Het slaat nergens op."



    Ik, The Decider, ben erg benieuwd naar Y@nnicks mening over het spelletje.

  • Kom op zeg, Trine 2 is een vermakelijke game met goede gameplay en mooie visuals, maar het verhaal is echt flinter dun.

  • Maar kun je dat juist niet zien als een plus punt? Geen poets pas en onnodige dingen. Nee gewoon direct rennen en springen.

  • markiewong snapt het. Hier hoeft net geen sterk verhaal in en dat flinterdun maar sprookjesachtig houden, draagt tevens bij aan de sfeer. Het is net als het verhaal in een NSMB beoordelen … alleen heeft het hier nog een beetje nut.

  • Sowieso vind ik Trine de ideale couch coop game en ik heb dan toch vaak dat ik aan het auwehoeren ben met vrienden en dan interesseert het verhaal ons ook niet zoveel. Heb trine 1 & 2 iig met heel veel plezier gespeeld.

  • niets voor mij

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren