PoPoLoCrois

Eindelijk weer eens een nieuwe RPG voor de PSP, maar ook deze keer gaat het eigenlijk niet om een nieuwe originele RPG. Nee, deze keer zijn er twee oude PSone-games overgezet naar de PSP. Oké, niet helemaal waar, want de twee games zijn iets aangepast en in elkaar verweven zodat er uiteindelijk één volledig spel overbleef. Daarnaast hebben de twee originele PSone-games ons kikkerlandje nooit bereikt. Sterker nog, PoPoLoCrois is nooit buiten Japan uitgebracht. In Japan is de PoPoLoCrois-reeks al tijden enorm populair. Zo populair zelfs dat er in 1998 een anime onder de naam PoPoLoCrois Story verscheen. Nu bereikt deze warme en sprookjesachtige game eindelijk ook ons land.

Zoals bijna elke RPG begint ook PoPoLoCrois met een erg standaard verhaaltje. In PoPoLoCrois ben je Pietro, een jonge prins uit het koninkrijk PoPoLoCrois. Het knaapje viert aan het begin van het spel zijn tiende verjaardag. Vrienden van hem hebben in het kasteel een leuk feestje opgezet en iedereen is blij. Pietro zelf is wat minder enthousiast. Op de een of andere manier voelt Pietro zich toch eenzaam, hij mist namelijk zijn overleden moeder. Maar op diezelfde verjaardag komt Pietro erachter dat zijn moeder nog leeft, verstopt in een toren naast het kasteel. Zij ligt daar al ruim 10 jaar in een heel diepe slaap, ze blijkt namelijk vervloekt te zijn. Nu is het aan Pietro een middel te vinden om haar uit die diepe slaap te halen en een gemene demon, die van plan is het koninkrijk te vernietigen, te verslaan. Wat volgt is een spannend verhaal waarin Pietro hulp krijgt van een groot aantal vrienden. Ze zeggen altijd dat sprookjes goed eindigen, maar je zult het spel toch echt zelf moeten spelen om te zien hoe dit sprookje eindigt!

PoPoLoCrois is naar mijn mening een standaard RPG. Je herkent het vast wel: eerst een beetje praten in wat pittoreske dorpjes of haventjes, inkopen doen bij de plaatselijke wapen- en levensmiddelenhandelaar. Daarna goed voorbereid en wel een bepaald voorwerp in een gevaarlijke grot of donker dierenbos zoeken en last but not least een eindbaas verslaan. Wel, in PoPoLoCrois is het niet anders. De makers hebben het allemaal erg makkelijk gehouden, en ook het verhaal is eenvoudig bij te benen. Mocht je het een maand niet spelen, dan pak je de draad zo weer op als je de game weer eens in je PSP stopt. Ook handig, de game kun je op elk moment opslaan. Er zit zelfs een auto-save-functie in. Dus mocht je tijdens een intens spelletje het opslaan even vergeten zijn, dan hoef je in ieder geval niet grote gedeeltes opnieuw te doen. Wat je wel moet vrezen zijn de wat lange laadtijden (tijdens het overgangsscherm en zelfs tijdens gevechten) en random gevechten die continu om je oren vliegen. Je zet nog geen stap buiten een dorpje of je wordt alweer in een gevecht gegooid. Je wordt er op een gegeven moment echt een beetje ziek van. Maar hoe zitten die gevechten eigenlijk in elkaar?

Zoals bij elke RPG krijg je hoe dan ook te maken met gevechten, in het geval van PoPoLoCrois héél veel gevechten! Het turn-based gevechtssysteem in deze game is meer richting Final Fantasy Tactics dan Dark Cloud of een Final Fantasy X. Het is allemaal wat strategischer, alleen lang niet zo uitgebreid als eerder genoemde Final Fantasy Tactics. Je kunt je personage over het gevechtsveld laten bewegen en daarnaast aanvallen laten uitvoeren. Hierbij moet je rekening houden vanaf welke kant je een vijand aanvalt. Wanneer je de vijand van achter aanvalt, loopt deze meer schade op dan wanneer je hem van voren aanvalt. Naast de gewone aanvallen kun je ook nog een comboaanval met een teamgenoot uitvoeren of gebruik maken van vele magische aanvallen. Mocht je even geen zin hebben om tijdens de gevechten commando’s door te geven, dan kun je de game ook op de automatische piloot zetten. De computer neemt dan het gevecht van je over. Normaal zou ik zo’n functie nooit gebruiken, maar als je tientallen gevechten achterelkaar krijgt voorgeschoteld is zo’n automatische piloot een verademing.

Tot dusver hebben we eigenlijk nog niets unieks aan PoPoLoCrois kunnen ontdekken. Wat ik wel uniek vind zijn de graphics. Grafisch ziet PoPoLoCrois er erg sprookjesachtig uit, met kleine grappige personages, een kleurrijke 2D-wereld en lichte zoete kleurtjes. Het lijkt net of je door een sprookjesboek wandelt. Daarnaast is de muziek erg passend bij deze beelden. In de dorpjes rustgevend en tijdens gevechten wat meer upbeat. Als laatste is de game ook voorzien van enkele tussenfilmpjes, in dit geval zoetsappige anime-filmpjes die je doen watertanden naar meer.