Ninja Gaiden 3: Razor's Edge Review

Recensie | -

Nintendo mag dan een kindvriendelijk imago hebben, Ninja Gaiden 3: Razor’s Edge is toch echt niet bedoeld voor tere kinderzieltjes. Ryu Hayabusa staat er sowieso al niet bekend om dat hij een debacle oplost met een goed gesprek, maar in deze heruitgave maakt hij het wel heel bont. In tegenstelling tot de versie die vorig jaar op de PlayStation 3 en Xbox 360 verscheen, vliegen op de Wii U de ledematen veelvuldig over het scherm. Evenals vrouwen met flinke voorgevels, overigens.

Reden om te hakken

Nou amputeert Ryu natuurlijk niet zomaar armen, benen en hoofden. Dat doet hij altijd met een goede reden en in Ninja Gaiden 3 probeert een terroristische organisatie de hele wereld over te nemen. Blijkbaar is er wereldwijd veel bezuinigd op defensie, want alle regeringen rekenen er op dat Ryu hier een katana voor steekt. Dat brengt hem naar onder andere Londen, de Arabische woestijn, maar zorgt er ook voor dat hij terecht komt op grote marineschepen. Reken dus niet op veel authentieke Japanse cultuur in deze game. Oh, en Ryu’s zwaard fuseert door een vloek met zijn arm, waardoor hij niet alleen heel kek littekenweefsel heeft, maar ook nog eens móet doden. Na de vorige twee games zou je denken dat Ryu dan z’n schouders ophaalt, maar in Ninja Gaiden 3 wordt hij ineens menselijk en zit hij hier een beetje mee. Als nu nog niet duidelijk is hoe bespottelijk het verhaal van Ninja Gaiden 3 is, weet ik het ook niet meer.

Gelukkig voor Ryu zijn er genoeg terroristen die zich gewillig voor zijn katana gooien. Binnen de terroristengilde zijn er voetsoldaatjes met machinepistolen en iets meer elitaire vijanden die je te lijf gaan met politie batons of kromzwaarden. Bovendien beschikt elk kliekje over minstens vier raketwerpers, zo lijkt het. De samenstelling van de groepjes vijanden illustreert treffend hoe belachelijk de hele setting van Ninja Gaiden 3 eigenlijk is. En op een eindbaas hier en daar na bestaat de game voornamelijk uit het uitroeien van dit soort groepjes terroristen, naar de volgende kamer of gang te lopen, daar weer zo’n groep in stukken hakken, etc. Acrobatisch langs of tegen muren oprennen is nauwelijks nog onderdeel van Ninja Gaiden 3.

Hersenloos hakken

Overigens is het in Ninja Gaiden 3 ook niet meer nodig om combo’s uit je hoofd te leren en precies te bedenken hoe je vijanden aan gaat pakken. Een beetje als een afgerichte chimpansee op de Y en X-knop rammen, voor respectievelijk een lichte en zware aanval, volstaat in bijna elke situatie en hoewel je misschien niet bewust combo’s maakt, wordt er toch een ongekend spektakel op het scherm getoverd. Ryu hakt zich vol enthousiasme dwars door vijanden heen. Letterlijk, want zelfs als je al een arm en een hoofd hebt afgehakt (en de kans dat de tegenstander nog leeft verdraaid klein is) schroomt Ryu niet om nog even extra bruut de romp in tweeën te klieven. Razor’s Edge verschilt op dat punt dus gigantisch van de PS3- en Xbox 360-versie, waarin vijanden enkel wat bloed lekten maar verder wel heel bleven.

Die simpliciteit, het hersenloze gehak en het achterlijke verhaal zullen dan ook de reden zijn dat menig Ninja Gaiden-fan schande spreekt over dit derde deel. Vergeleken met diens voorgangers schiet deeltje 3 inderdaad overal tekort en is volledig ‘vermainstreamed’; overdreven toegankelijk gemaakt. Jammer voor de fans, maar eerlijk gezegd zal het ons worst wezen hoe Ninja Gaiden 3 zich houdt ten opzichte van de vorige delen.

Online hakken

Ninja Gaiden 3: Razor’s Edge is ook online speelbaar. Met maximaal acht spelers is het competitieve, op teams gebaseerde Clan Battle te spelen. Tevens zijn er coöperatieve Ninja Trials voor twee spelers. Helaas konden we ten tijde van de recensie online nog geen mede- of tegenstanders vinden en hebben we de online modi dus niet kunnen testen.

Diezelfde simpliciteit en het hersenloze gehak zijn namelijk ook juist de sterke punten van Ninja Gaiden 3. Nu kan iedereen op gigantisch brute wijze katanaslag na katanaslag aan elkaar rijgen, aanvallen van vijanden bliksemsnel ontwijken, verticaal tegen een muur oprennen en vervolgens bovenop een tegenstander springen. Je hebt geen idee welke knoppen je precies hebt ingedrukt, maar toch verschijnt er een onnavolgbare dans van lichamen, zwaarden en bloed op het scherm dat door de gore, die zoals gezegd alleen in deze Razor’s Edge-versie op de Wii U zit, extra spectaculair is. Afgehakte ledematen zijn er overigens niet alleen voor het visuele aspect. Een vijand wiens arm net geamputeerd is zal al snel in een wanhoopsdaad zich bovenop jou gooien, soms met een granaat in zijn hand. Als je iemand van zijn arm af hebt geholpen, help ‘m dan ook meteen een handje door ‘m uit zijn lijden te verlossen. Dat is beter voor beiden partijen. Het verhaal blijft ongeacht je standpunt een ophoping van belachelijkheid, maar dat is al snel vergeten als je een groepje vijanden vakkundig aan het slachten bent en tussendoor een helikopter met pijl en boog (een van Ryu’s wapens naast z’n trouwe katana), probeert neer te halen.

Hakkende vrouwen

Bloed en afgehakte ledematen zijn niet de enige toevoeging in Ninja Gaiden 3: Razor’s Edge. Vrouwelijke rondingen horen ook in het lijstje van extra’s. Net als in de Sigma-edities van voorgaande Ninja Gaiden’s, zijn er in de singleplayer extra hoofdstukken met de paarsharige Ayane toegevoegd. Wie meer van rood haar houdt, kan in de Ninja Trials en Chapter Challenges - twee vormen van extra uitdagingen buiten het verhaal om - aan de slag met Dead or Alive’s Kasumi. Ook Momiji uit de vorige game is speelbaar in deze modi. De laatste twee dames moet je wel eerst even (kosteloos) downloaden en dat kan dankzij Nintendo’s beleid wat betreft 18+-content pas laat in de avond. Kom je trouwens een van de dames tegen in de game, schudt dan vooral even met de Gamepad. Net als in Dead or Alive schudt er dan namelijk meer dan alleen je controller...

Hakken met de Gamepad

De Gamepad wordt verder niet bijster briljant gebruikt. Duidelijk is dat Ninja Gaiden 3: Razor’s Edge eigenlijk bedoeld is voor de Pro Controller en dat er enkel iets op de touchscreen verschijnt omdat een zwart scherm ook weer zo kaal staat. Via grote knoppen in de hoeken zijn onder andere je Ninpo-aanval en je Ninja Sense te gebruiken en is het mogelijk om van wapen te wisselen. Dat kan echter ook allemaal sneller en prettiger met een knop, dus waarom je de touchscreen ervoor zou gebruiken is ons een raadsel. De nutteloosheid van de touchscreen wordt onderstreept met het Ninja Skill-menu. Op de Gamepad zijn wel de verschillende skills te zien, maar de beschrijving verschijnt enkel op de televisie. Kun je dit menu dus beter direct op de tv bekijken, waar wél alles te zien is. Overigens is de hele game wel op enkel de Gamepad te spelen, maar deze functie zit een beetje weggemoffeld in het menu en is in de praktijk dus niet zo handig.

Uiteindelijk voegt de Gamepad niet veel toe aan de ervaring, maar dat neemt niet weg dat Razor’s Edge de beste versie van Ninja Gaiden 3 is. De toegevoegde gore maakt de game, hoe sadistisch en psychopathisch het misschien klinkt, tot een veel intensere en sensationelere ervaring. Bovendien zorgen kleinere aanpassingen in deze versie, zoals de speelbare Ayane en vijanden die suïcidaal boven op je duiken, voor een afwisselendere en completere game.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Ninja Gaiden 3 is een absolute guilty pleasure. Er staat je een ongelooflijke en sensationele mix van sierlijke katanagevechten, rondvliegende ledematen en overdreven brute finishing moves te wachten. Al die smerigheid voelt zo bevredigend, dat je af en toe begint te twijfelen of je niet licht psychopathisch bent. Fans van de serie zullen de game echter veel te ordinair vinden vanwege het kansloze verhaal en het, vergeleken met de vorige delen, veel te laagdrempelige vechten. Wil je gewoon ontzettend lekker en onnavolgbaar wil vechten (of de borsten van vrouwen laten schudden met je controller, mag je ook eerlijk toegeven), dan bevredigt Ninja Gaiden 3: Razor’s Edge die behoeften, ordinair of niet.

  • Het betere en brutere hakwerk
  • Toegankelijk voor iedereen
  • Gore is terug
  • Extra content, alleen op de Wii U
  • Bespottelijk verhaal
  • Veel makkelijker dan vorige delen
  • Touchscreen Gamepad volstrekt nutteloos

Plaats een reactie


X
Lees meer over Ninja Gaiden 3: Razor's Edge: