1. The Cave Review

The Cave Review

Wanneer een laffe ridder of schijnheilige monnik speleologie gaat beoefenen, kun je er vergif op innemen dat ze eindigen als onfortuinlijk skelet onder de stalactieten en de aandacht van toeristen. Maar onder de supervisie van een alwetende, pratende grot die de donkerste geheimen in ze naar boven brengt wil het in The Cave wel eens anders lopen.

Voordat je in de diepste krochten van de grot afdaalt, kies je uit de zeven verschillende personages een drietal dat hun egoïstische doel mag nastreven. De hillbilly wil bijvoorbeeld op de kermis (je leest het goed: een ondergrondse kermis) genoeg tickets verzamelen om een prijs voor zijn geliefde te winnen. De luie ridder wil daarentegen met zo min mogelijk moeite een legendarisch zwaard bemachtigen en de prinses voor zich winnen. Deze niet-zo-nobele verrichtingen worden ondertussen van komisch commentaar voorzien door de grot zelf, die in de rol van verhaalverteller laat zien waartoe de grotverkenners in staat zijn om hun doel te bereiken.

Dat doel bereik je op manieren die niet altijd logisch zijn, maar wel leuk bedacht en daarmee typerend voor adventuregames van Ron Gilbert. De essentie is het vinden en toepassen van voorwerpen, al hoef je ditmaal geen inventaris te gebruiken. Zo gaat het er op de kermis bij geen enkele attractie eerlijk aan toe, waardoor je een manier moet vinden om de boel te saboteren. Een attractie die altijd het juiste gewicht voorspelt houd je alleen met het meedragen van een weggetoverd object voor de gek. Ontsnappen uit het ouderlijk huis kan alleen als je het avondmaal vergiftigd – want zo misdadig is de tweeling – maar om bij het rattengif in de kelder te komen moet je eerst de schoorsteen doven, de sleutel vinden en de waakhond afleiden. Het kan even duren voordat het ‘klikt’, maar bij het oplossen van zo’n puzzelketting merk je hoe slim het in elkaar steekt.

Had ik gekozen voor de wetenschapper of de monnik, dan was ik bovenstaande puzzels volledig misgelopen. Elk karakter heeft namelijk zijn of haar eigen thema met specifieke locaties. Het loont dus om na afloop met een ander drietal op avontuur te gaan. Daarnaast zorgen de speciale krachten van karakters ervoor dat terugkerende puzzels net wat anders aanvoelen. Zo kom je met de hillbilly op plaatsen waar je normaal gesproken niet kunt komen omdat hij als enige voor lange tijd onder water kan blijven. De tijdreiziger kan daarentegen van de een naar de andere plek teleporteren en de ridder is op zijn beurt tijdelijk onsterfelijk.

Het gebruik van drie verschillende karakters en hun krachten klinkt complex, maar is in feite kinderlijk eenvoudig. Je hoeft er immers maar één tegelijkertijd te besturen en wisselen doe je met een druk op de knop. Dat wil niet zeggen dat de platformactie zonder frustratie blijft. Bij het op- en afspringen van richels en ladders reageert de besturing afwisselend te sterk of te zwak. En bij grote omgevingen kan het gebrek aan een simpel volg-order vervelend worden, aangezien backtracken een veelvoorkomende zaak is.

Deze minpunten halen ook de offline co-op onderuit. Het is leuk om samen op de bank de oplossing voor een puzzel te bedenken, maar daarbuiten heeft de andere speler geen enkele meerwaarde. Zoals gezegd kan maar één van de drie karakters tegelijkertijd worden bestuurd en de camera blijft daarop gericht. Zodra je van karakter wisselt blijft de ander roerloos staan, waardoor je in feite om beurten aan het spelen bent. Dat is echt een gemiste kans en niet bepaald het idee dat wij van een coöperatief avontuur voor ogen hadden.

In je eentje ben je echter sneller geneigd stil te staan en te genieten van de game. De charme spat namelijk van de stijlvol vormgegeven gewelven en personages af. Het gevoel voor detail is vertederend, zoals het sullige loopje van de hillbilly of de manier waarop de tweeling elkaars hand vasthoudt. Wie goed oplet komt ook een aantal verwijzingen tegen, zoals een automaat waar grog uitkomt in plaats van frisdrank en een gestrande kluizenaar op een onbewoond tropisch eiland. De subtiele hand van Gilbert is duidelijk aanwezig, al had het niet misstaan als The Cave wat beter uitgebeiteld was.

Deze game is getest op de Xbox 360

Conclusie en beoordeling

7
The Cave is een interessante mix tussen platform- en adventuregame met de typische charme en humor die we van Double Fine gewend zijn. De combinatie laat een aantal flinke steken vallen, maar de eigenaardige personages, ludieke puzzels en de cartoony wereld uit de onmiskenbare geest van Ron Gilbert zijn het waard om in te duiken.
  • Vernuftige, donkere humor
  • Eigenaardige puzzels en personages
  • Inadequate besturing
  • Gemankeerde co-op

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Het is jammer dat het niet helemaal geworden is wat ik er van verwacht had. Toch nog best een leuke game met hier en daar inderdaad wat mankementjes, wat heel soms wat frustratie kan opleveren.

  • De demo is best leuk.



    Doet me een beetje denken aan Trine.

  • Valt er iets te vertellen over de duur van het spel, want ik zie dat dit niet is meegenomen in de Review maar kan wel een belangrijk onderdeel zijn in de overweging om het te kopen?
    Ik ga dit spel vanavond aanschaffen, hier hou ik wel van

  • Ah, jammer, had toch een hoger cijfer verwacht (niet dat een 7 laag is…)
    De cijfers lijken online wel sterk verdeeld, van een 4 tot een 9.1…

  • Ja dat viel mij ookal op dat het erg verdeeld is die cijfers, maar goed het zal wel ong een middenweg wezen en een 7 is zeker niet slecht.

  • Korte review, maar wel uitstekend geschreven.

  • Heb het spel nu direct voor Wii U gedownload,..
    omdat er bij Insidegamer geen precieze datum voor de release op de Wii U stond was ik bang dat ik zou moeten wachten,..maar gelukkig is dat niet zo..



    de prijs valt me enorm mee 12,99 vind ik niet zoveel geld eerlijk gezegd..



    en dan gaan we het zo maar eens spelen denk ik..!!

  • Pure fun dit, zeker een keer in huis halen.

  • Pure fun dit, zeker een keer in huis halen.

  • even de demo proberen en anders ga ik denk ik toch echt voor trine 2 directors cut want ik lees daar betere reviews van op verschillende site

  • Hoelang is de speelduur gemiddeld van 1 sessie?

  • Reken gemiddeld maar op een uur of 4/5.

  • 4 a 5 uurtje.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord