1. Dead Space 3 Review

Dead Space 3 Review

Deze Dead Space 3 review is alleen gebaseerd op de singleplayer. Door omstandigheden (gestolen post) hebben we de coöpmodus van Dead Space 3 niet kunnen spelen.

Aan de nachtmerrie van Isaac Clark komt maar geen einde. In twee eerdere games nam hij het al op tegen de monsterlijke Necromorph en dat moet nu maar eens afgelopen zijn. Dead Space 3 brengt je namelijk naar de plek waar het allemaal is begonnen.

Het laat zich raden dat deze plek overloopt van de rochelende en strompelende Necromorph en er is nog steeds maar één manier om met ze af te rekenen. Deze opnieuw tot leven gekomen wezens leggen pas definitief het loodje wanneer je ze ontdoet van hun ledenmaten. Met veel precisie de armen, benen en andere tentakels van deze monsters eraf schieten is van groot belang om zelf te overleven.

Headshots en ledenmaten

Nieuwe vijanden zijn deze keer leden van de Unitology-kerk, die Isaac in al hun religieus fanatisme willen tegenhouden. Deze lui zijn er heilig van overtuigd dat de Necromorph de logische volgende stap in de menselijke evolutie is. Voor het eerst in de serie wordt er ook terug op je geschoten en dat is eigenlijk niet iets om enthousiast van te worden. De soldaten zijn dikwijls behoorlijk dom en tegen ze vechten is simpelweg niet leuk.

Het zijn nog steeds de Necromorph die het meeste van Isaac’s aandacht vragen. Er valt helaas ook genoeg aan te merken over de gevechten met deze ondode mutanten. Dead Space 3 heeft nogal vaak de neiging om dezelfde situatie tot in het oneindige te recreëren. Isaac loopt een ruimte binnen, na een paar stappen springen er Necromorph uit ieder rooster en ventilatieschacht en heb je ze eindelijk allemaal ontleed, mag je door naar de volgende ruimte. Daar is het weer precies hetzelfde riedeltje.

Als je heel kritisch naar de vorige delen kijkt, zou je die games op dezelfde manier kunnen omschrijven. Maar de vijanden in Dead Space 3 zijn stukken agressiever. Ze komen constant op je afgerend en zitten vrijwel meteen bovenop je. Dit zorgt ervoor dat ieder wezen, hoe verschillend ze er ook uitzien, eigenlijk hetzelfde voelt om tegen te vechten.

Werkbank

Het is jammer dat de gevechten niet even spannend zijn als in de eerdere delen, want het wapenarsenaal is deze keer groter dan ooit. Wapens koop je niet meer in een kiosk, maar stel je zelf samen uit allerlei onderdelen die je tijdens het spelen bij elkaar sprokkelt. Een vlammenwerper die ook als shotgun functioneert en een machinegeweer met aan de onderkant een sniper bevestigd, het kan allemaal en nog een stuk gekker dan dat.

Een kleine smet op dit verder leuke systeem is de iets te nadrukkelijke aanwezigheid van microtransacties. ‘Net niet genoeg grondstoffen om een nieuw onderdeel te maken? Koop gewoon complete wapens door een paar euro extra uit te geven!’ Op deze manieren bedelen voor geld is misschien nog acceptabel voor een game van 89 cent, maar Dead Space 3 ligt toch echt voor 50 euro in de winkels. Het is niet eens nodig om je in deze vieze handel te dompelen; je vindt genoeg grondstoffen en onderdelen en de kans is klein dat twee spelers dus met exact hetzelfde wapen eindigen.

Wie is Carver?

Ook nieuw zijn een boel nieuwe personages en vertakkingen van het verhaal. Het hoofdverhaal is goed te volgen, maar niet iedere toevoeging is even goed geslaagd. De liefdesdriehoek komt bijvoorbeeld nauwelijks uit de verf en het ‘gezicht’ van de Unitology-kerk, Jacob Danik, voelt als een wel heel erg clichématige Britssprekende schurk. De moeilijkst te verhappen toevoeging is de aanwezigheid van de soldaat John Carver, het personage die de tweede speler in de coöp onder de knoppen neemt.

Wanneer je Dead Space 3 alleen doorloopt, speelt Carver een kleine rol en wordt zijn personage nauwelijks uitgewerkt. Het verhaal kent hierdoor wat rare gaten. Carver duikt bijvoorbeeld op in tussenfilmpjes en hij bemoeit zich met allerlei zaken terwijl je nauwelijks een idee hebt wie hij precies is. Zonder enige redenen duikt hij bovendien op de meest onbereikbare plekken op, terwijl jij als Isaac je met pijn en moeite hiernaartoe hebt weten te vechten. Kon je je door simpele toevoegingen, zoals het menu dat als hologram uit Isaac’s pak komt, nog helemaal verliezen in de wereld van Dead Space? Deze keer word je er door onlogische momenten, zoals Carver’s plotselinge verschijningen, compleet uitgetrokken.

(Anti)-sfeer

Er zijn gelukkig nog wel een aantal dingen die Dead Space wel goed blijft doen. Met name de eerste paar uur, die zich grotendeels afspelen in verlaten ruimteschepen, zijn minstens zo sterk en sfeervol als de vorige delen. De besturing is daarnaast soepeler dan voorheen en kleine toevoegingen, zoals de mogelijkheid om te rollen en te bukken, maken de vele gevechten ietsje dragelijker. De momenten waarop je gewichtloos door de ruimte zweeft en gigantische machines uit elkaar trekt of in elkaar zet, zijn bovendien weer even indrukwekkend.

Ze zijn wel duidelijk minder aanwezig in dit deel, en de bombastische muziek en het spektakel voelen op sommige momenten eigenlijk een beetje ongepast. Echt eng wil de game overigens nooit worden. Zodra je een rooster of opening ziet, weet je eigenlijk al dat er Necromorph uit komen duikelen en is enige vorm van spanning ver te zoeken.

Dat gebrek aan angst wordt op normal een dikke 12 uur voortgezet. Op bepaalde momenten voelt de game dan ook behoorlijk opgerekt aan. Was het spel een stukje korter dan was Dead Space 3 misschien constanter leuk om te spelen geweest. Zo zijn er zijmissies die in het begin van de game met korte verhalen komen, maar halverwege veranderen in inspiratieloze herhalingen van dezelfde gangen volgepropt met vijanden. Alsof vanaf dat moment ineens geen moeite meer gestoken is in dit deel van de game.

Deze game is getest op de PlayStation 3

Conclusie en beoordeling

6,5
Dead Space 3 kent momenten waarop de game net zo sfeervol en spannend is als zijn voorganger. Ook enkele nieuwe toevoegingen, zoals het zelf in elkaar zetten van wapens, zijn leuk. Maar voor het merendeel valt er heel wat te zeiken. De saaie menselijke vijanden, de eentonige aanvaringen met de Necromorph, het feit dat het verhaal op zijn best slapjes is en het gegeven dat de game wel heel kunstmatig opgerekt is, maken dit een einde van de trilogie dat niet eens in de schaduw mag staan van zijn voorgangers.
  • Door ruimte zweven nog steeds tof
  • Zelf wapens maken
  • Gebedel microtransacties
  • Eentonige en voorspelbare gevechten
  • Voelt erg opgerekt
  • Verhaal met gaten

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Poeh, laag cijfer. Dit had ik eerlijk gezegd niet verwacht, zonde dat deze goeie trilogie geen waardige afsluiter heeft.

  • Onzin, want het is een hele goede game alleen deze review spoort gewoon niet. Op het net krijgt ie overal hogere punten dan hier hoor.
    En als je de Coop enzo niet gespeeld hebt, hoe kun je dan een goede review geven.

  • alsof of game reviewers ook maar een klein beetje te vertrouwen zijn.



    behalve misschien IG want deze site geeft toch vaak best accurate reviews.

  • Ik vind het cijfer ook onterecht. Ik vermaak me er zeer goed mee.
    Al is dit deel inderdaad wel wat minder als de eerste twee delen.

  • Ik snap er niks van! Een paar jaar terug gaf Insidegamer onderhand bij elke game een 9 of hoger en nu geven ze ineens telkens lager dan de rest van de wereld.



    Last van moodswings mannen? Als deze game maar een 6,5 verdient, dan gaan er veel onvoldoendes vallen dit jaar!

  • De vorige delen verdienden ook een 9. ;)

  • Zo, EA wordt gestraft voor het door de mangel halen van hun tofste serie in jaren.



    Sweet sweet justice

  • Jongens, recensies blijven subjectief toch?

  • Precies, een recensie is in principe niets meer dan een schrijver die zijn mening over het spel geeft, een subjectieve beoordeling dus. Er wordt niet beweerd de absolute waarheid in pacht te hebben :')

  • Well, you know, logisch?



    Maar over het geheel genomen wordt de game minder positief ontvangen door de pers en IG is een van de (negatievere) uitschieters daarin. Ik kan dat wel waarderen.

  • Je zult mij ook niet horen zeggen dat mijn mening de juiste is.



    Sowieso is wat ik doe natuurlijk nooit goed. Geef ik het een hoog cijfer dan ben ik omgekocht door EA, geef ik het te laag dan heb ik de game niet gespeeld of begrijp ik er niets van. Echt goede argumenten waarom mijn cijfer niet bij de game past heb ik om heel eerlijk te zijn hier nog niet gelezen…

  • thijs, dit is juist een hele goede review, het laat zien dat niet alle reviewers compleet debiel zijn als het aankomt op games.
    Ik zou willen dat er meer van dit soort reviews zouden zijn.



    een ontzettend terecht cijfer voor een zeer matige 3rd person shooter, waarin de kwaliteiten die de vorige 2 delen zo goed maakten ver te zoeken zijn.



    Jammer dat EA weer een franchise om zeep helpt.

  • Laag. Te laag.

  • Had na de demo al snel gezien dat het een hoopje shit is.
    Moet zelfs de gratis pc versie niet.



    DS>>>DS2>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>DS3

  • Je wilt geen gratis game?!
    For shame, Shenmue :O

  • Dacht precies hetzelfde

  • Gratis of 1000 euro, dat maakt voor mij geen verschil. Of het is de moeite waard om te spelen, of niet.

  • In hoeverre zijn games gratis als je tijd moet besteden om ze te spelen? Geld is inwisselbaar, tijd niet ;)

  • Dead Space gaat dezelfde kant op als Resident Evil. RIP Survival Horror games

  • Dan is ZombiU ineens niet meer zo heel slecht hmm? :P
    Maar wie weet gebeurd daar hetzelfde mee als daar vervolgen van uitkomen..

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord