StarCraft II: Heart of the Swarm Review

Recensie | -

Het stond in de sterren geschreven: StarCraft II: Heart of the Swarm moest en zou zowel het multiplayersucces van de serie uitbreiden en verfijnen en een singleplayeravontuur bieden dat de RTS-fanaat op zijn wenken bedient. Of het tweede deel uit het drieluik het gewenste effect heeft op de meerspelersfunctie, dat kan op de lange termijn pas echt beoordeeld worden. Dat Heart of the Swarm weer een fantastische beleving biedt voor eenieder die van een sterke campagne houdt, dat is in ieder geval wel al helder.

Kerrigan

In StarCraft II: Heart of the Swarm is Kerrigan de gevallen ster van de Zerg. Haar Queen of Blades-uiterlijk is ze verloren, maar het is wel de vraag tot in hoeverre ze al haar streken is kwijtgeraakt. Minder ambitieus is ze er echter niet om geworden: ze is vastberaden om haar geduchte vijand Arcturus Mengsk – die haar als Terran ooit achterliet voor de Zerg – voor eens en altijd uit het veld te ruimen. Om dit te bewerkstelligen gaat zij verder als leider van de Zerg. Nu niet meer als de gewetenloze Queen of Blades, maar iets meer als persoon; met alle menselijke trekjes als gevolg. De uiteengeslagen Zerg poogt Kerrigan weer tot een krachtige eenheid te vormen; haar eigen sterrenensemble.

Het Zerg-verhaal van StarCraft II wordt mede verteld met behulp van een aantal CGI-filmpjes, zoals we dat bij games van Blizzard-makelij gewend zijn. En die mogen ditmaal niet buiten beschouwing worden gelaten. Met Heart of the Swarm lijkt Blizzard een nieuwe stap gemaakt te hebben, want het zijn kunststukjes op zich geworden. De korte verhalende en vaak actievolle filmpjes zien er volwassener, stijlvoller en dynamischer uit dan ooit te voren. Wie in de loop der jaren ook maar enigszins een zwak heeft gekregen voor deze op zichzelf staande filmische fenomenen likt zijn vingers af bij hetgeen Blizzard heeft weten te creëren. De productiewaarde was nog nooit zo hoog.

Missies

En die kwaliteit zet zich ook door in daadwerkelijke missies. Kerrigan’s rol is er één met veel meer sterallures dan die van Jim Raynor in Wings of Liberty ooit geweest is. Ze is het belangrijkste personage zowel buiten als in de veldslagen, en vormt een uitgebreide versie van een Hero zoals we dat uit de strategiedelen van WarCraft kennen. Ze stijgt in level, heeft aanpasbare vaardigheden en eigenschappen en de speler kan een gevecht door Kerrigan juist in te zetten net even kantelen. Haar invloed is misschien hier en daar iets te groot, en niet iedereen zal dat waarderen, maar door de introductie van een overtreffende trap van de Hero voelt de singleplayer van Heart of the Swarm aan als een totaal eigen, unieke belevenis.

Dat unieke aspect wordt verder versterkt door de manier waarop de opzet van missies en de overkoepelende structuur is aangepakt. In Wings of Liberty speelde je vaak slechts één missie per planeet, waardoor het universum van StarCraft niet zo uit de verf komt als gehoopt. Nu speel je drie missies per hemellichaam, en samen vormen die een soort miniverhaal over of omtrent de gebeurtenissen op die planeet. Helaas schitteren die korte verhalen niet bepaald door zeer memorabele gebeurtenissen, waardoor die individuele segmenten van het verhaal niet zo indrukwekkend zijn, maar het feit dat zo’n drietal missies onderling een logisch verband hebben draagt al bij aan het algehele ervaring van de campagne.

De variatie onder de missies zelf zit in ieder geval meer dan snor. Blizzard staat erom bekend om bepaalde gametypes zo nu en dan wel eens door elkaar heen te gooien, en dat gebeurt ook in Heart of the Swarm. Een stukje stealth om de sleur van massale vechtpartijen te breken is een ludieke en aangename verandering en voelt – ondanks dat dit soort kleine uitstapjes niet enorm diep gaan – aan als een fijne samensmelting van genres. Uiteraard vinden dit soort uitstapjes niet plaats bij de vleet, waardoor de focus gewoon ligt op de authentieke RTS-stijl zoals we dat van StarCraft kennen. Missies zijn gevarieerd, zijn niet altijd rechttoe rechtaan ‘vernietig de vijand’-opdrachten en zijn simpelweg enorm vermakelijk. Dat de Zerg een ras is waar je veel creatieve oplossingen en methodes mee kunt verzinnen, draagt daar ook zeker aan bij.

Daarnaast is het fijn dat iedereen zelf bepaald hoeveel hij of zij uit de game haalt. Daarmee wordt niet bedoeld dat je gewoon kunt besluiten om de game halverwege te kappen en vaarwel te zeggen, maar dat een hoop optionele opdrachten en missies aan de speler zelf overlaten of ze alle zijtakken van een map gaan verkennen. Spelers die ervoor kiezen om voor de volle pond te gaan, worden ook beloond; Kerrigan verdient meer levels, waardoor je met een sterker personage de campagne kunt vervolgen. Dat je hier en daar wat kleine stukjes extra lore meepikt, is natuurlijk een bonus.

Zerg Units

Spelers die zich niet aan de multiplayer hebben gewaagd van Wings of Liberty en daarom een beetje afschrikken van de – toch wat complexere – speelwijze van de Zerg ten opzichte van de Terran, kunnen gerust gesteld zijn. De eenheden worden langzaamaan geïntroduceerd, waardoor er nooit een situatie ontstaat dat je overdonderd bent door de nieuwigheden, opties of complexiteit. Dikwijls vervullen de ‘nieuwe’ units ook een belangrijke rol in de desbetreffende missie, waardoor meteen duidelijk is waar zo’n kek slangenbeest of uit de kluiten gewassen insect al dan niet voor te gebruiken is. Wellicht iets storender voor de meer ervaren speler, want die wordt geforceerd dezelfde leercurve te volgen.

Zoals al in de inleiding genoemd is het wat lastiger te zeggen wat Heart of the Swarm op de lange termijn voor de multiplayer community en e-sportstak gaat betekenen. Wel is duidelijk dat Blizzard ook daar niet heeft stilgezeten; elk ras krijgt een klein aantal nieuwe units en er wordt een groot aantal nieuwe maps beschikbaar gesteld. Uit de bèta bleken met de huidige aanvulling aan het arsenaal weinig problemen, maar het is nooit zeker welke problemen er nog opduiken. Het is in ieder geval goed om te zien dat Blizzard risico durft te nemen om zijn uitmuntend uitgebalanceerde multiplayer enigszins durft te vernieuwen en een hoop nieuwe content beschikbaar stelt. De ster van StarCraft II straalt als nooit tevoren.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

StarCraft II: Heart of the Swarm is een uitstekende voortzetting van de serie. De campagne is uitstekend, de Hero-rol van Kerrigan is een fijne vernieuwing en de CGI-filmpjes indrukwekkend en het is goed om te zien dat Blizzard zich ook aan aanpassingen in het online departement heeft gewaagd. Al met al een must voor eenieder die van Wings of Liberty heeft genoten.

9
  • Missies divers en uitstekend
  • Hero-rol van Kerrigan is een goede aanvulling
  • CGI-filmpjes om je vingers bij af te likken
  • Ook op multiplayergebied aangepast en vernieuwd
  • Verhaalsegmenten van planeten niet altijd even sterk

Plaats een reactie


X
Lees meer over StarCraft II: Heart of the Swarm: