MLB 13: The Show Review

Recensie | -

Met de toezegging van Major League Baseball om in 2014 of 2015 voor een aantal topwedstrijden neer te strijken in het nieuw te bouwen stadion in Hoofddorp, kunnen we ons in Nederland langzaam aan gaan opmaken voor honkbal op het allerhoogste niveau. Geheel toevallig draagt Sony een steentje bij aan de aanwakkering van de Nederlandse honkbalmanie door hun het nieuwste deel in hun uiterst succesvolle sportfranchise, MLB 13: The Show, eindelijk uit te brengen in Europa. Een betere voorbereiding op de Nederlandse MLB-wedstrijden dan het spelen van dit pareltje op sportgamegebied is er niet.

America’s national pastime

MLB 13: The Show is namelijk een ontzettend complete gamevertaling van America’s national pastime. Honkbal is een complexe sport, vol met regeltjes, tactieken en mogelijke scenario’s voor elke spelsituatie, die allemaal op fantastische wijze zijn doorgevoerd in de game. Dit manifesteert zich bijvoorbeeld al bij het werpen van de pitcher. De werper heeft een keur aan worpen tot zijn beschikking – van harde four-seam fastballs tot effectballen als sliders en knuckleballs, afhankelijk van het beschikbare scala van de desbetreffende werper – die hij kan gebruiken in een strategisch steekspel met de slagman. Benader de slagman bijvoorbeeld eerst met een razendharde fastball de rechtsonder in de slagzone, om het karwei vervolgens af te maken met een wegdraaiende curveball en een verrassende, lage change-up.

Hoewel de brede selectie aan worpen de honkballeek waarschijnlijk doet duizelen, is dat in zijn geheel onnodig. MLB 13: The Show is ondanks zijn diepgang namelijk ook bijzonder geschikt voor nieuwkomers. In het geval van de pitching kan de beginner bijvoorbeeld eerst in uitgeklede vorm aan de slag. Het enige wat de beginnende speler hoeft te doen is een worp kiezen (zoals de eerder genoemde fastball of slider) en de locatie in de slagzone selecteren met de analoge stick. De pitcher gooit de gewenste bal vervolgens richting de gewenste plek, terwijl de nieuwkomer met iedere pitch meer kennis vergaart over het effect van elke bal.

Road to the Show

Naast geijkte modi als de exhibition- of competitie­modus, bevat MLB 13: The Show ook nog een aantal andere interessante speltypes. Daarvan springt vooral Road to the Show eruit. In deze carrièremodus creëer je een eigen speler, wordt je ingelijfd door een Minor League-team van een Major League-organisatie en moet je uiteindelijk terecht zien te komen in de hoogste regionen van het Amerikaanse honkbal. Hiervoor moet je goed trainen op specialisaties, veel wedstrijden spelen en bovenal, je aan de soms pittige doelstellingen van de manager houden. Road to the Show is misschien wel dé modus waarin je de meeste tijd zult steken.

Na verloop van tijd is de beginner verworden tot een doorgewinterde speler en staan er uitdagendere werpmodi ter beschikking. De persoonlijke favoriet van ondergetekende is de pulse pitch-modus. Ook bij deze optie selecteer je een worp naar keuze met één druk op de knop, maar bij het bepalen van de pitchlocatie veranderd de cursor in een pulserende cirkel die de accuraatheid van de worp bepaalt. Hoe groter de cirkel is, hoe groter de afwijkingsmarge van je pitch is. Het is dus de kunst op je werper te ontketenen op het moment dat de cirkel op zijn kleinst is en de precisie daarmee het grootst. De snelheid van het pulseren hangt samen met de ervaring die de pitcher met de desbetreffende worp heeft. Wanneer de knuckleball de favoriete pitch van een werper is, zal de cirkel voor deze worp langzamer pulseren dan bij een minder favoriete four-seam fastball.

Het ligt dan ook voor de hand om een knuckleballer, zoals zo’n pitcher dikwijls wordt genoemd, vooral een knuckleball te laten gooien. De kans op een mooie pitch is immers significant groter. Toch is het onverstandig om telkens dezelfde bal te gooien, want de oplettende slagman gaat op den duur de patronen herkennen. Als slagman is het namelijk de taak om de werptactiek van de pitcher te doorgronden, de wijdballen of minder goed te raken wijdballen te laten gaan, en de lekkere slagballen met een ferme tik het veld in (of bij voorkeur uit) te slaan. Ook het slaan is uiterst toegankelijk gemaakt met een moeilijkheidsgraad voor beginners. Hierbij worden vooral makkelijkere slagballen gegooid en hoef je als slagman enkel op het juiste moment de knop in te drukken (vierkantje voor power hitting, kruisje voor een normale slag, rondje om te swingen voor contact).

Pure analog hitting

Het slaan door een juiste timing een goede opmaat naar het briljante pure analog hitting, waaraan de meer ervaren MLB: The Show-speler zich aan kan wagen. Bij deze slagoptie moet je de rechter analoge stick naar achteren trekken en op het juiste moment naar voren duwen om de knuppel rond te swingen. De snelheid en timing waarmee je deze beweging uitvoert, bepaalt of, in welke richting en hoe hard je de bal slaat. Pure analog hitting is behoorlijk uitdagend en zorgt voor ultieme voldoening wanneer je de bal over de hekken heen slaat. Met name omdat deze slagmethode verrassend natuurgetrouw aanvoelt.

Naast het werpen en slaan zijn eigenlijke alle spelfacetten uit het honkbal op majestueuze wijze in de game overgenomen. Dat geldt ook voor praktisch alle Major League-spelers, die tot in detail zijn nagemaakt. Ze zien er niet alleen uiterst mooi en realistisch uit, maar gedragen zich ook precies zoals de echte spelers. Dustin Pedroia, de tweede honkman van de Boston Red Sox, staat bijvoorbeeld precies aan slag zoals hij in het dagelijks leven ook doet, compleet met zijn typerende, ietwat zenuwachtig ogende trekjes. Hetzelfde geldt voor werpers als de imposante C.C. Sabathia, de ace van de New York Yankees, met zijn imponerend solide werpbeweging. De game is daardoor een feest van herkenning voor iedereen die wel eens een Major League-wedstrijd kijkt.

Naast de spelers zijn ook alle 30 Major League-stadions precies nagemaakt. De Green Monster (de hoge groene muur in het linksveld) in Fenway Park staat net zo fier overeind als in het echt en ook kleinere bijzonderheden als het roggenaquarium in Tropicana Field hebben hun weg gevonden naar de virtuele stadions. Het is dan wel weer jammer dat de toeschouwers in het stadion er sinds jaar en dag nogal klungelig en blokkerig uitzien. Absoluut geen spelbreker, maar het staat in schril contrast met het hoge niveau van realistische visualisatie van de rest van de game.

Een ander opmerkelijk slordigheidje in deze voor de rest fenomenale game speelt zich af op het veld. Het wil, zij het sporadisch, wel eens voorkomen dat een honkloper (die bijvoorbeeld een honk steelt) in nogal bijzonder contact komt met een binnenvelder die hem probeert uit te tikken voor hij het honk bereikt. Dat bijzondere contact is bijvoorbeeld een sliding half door de veldspeler heen. Wederom geen spelbreker, maar wel een onnodige slordigheid. Gelukkig is de rest van de game van een dusdanig hoog niveau dat de beste honkbalsimulatie, tevens één van de beste sportgames van het moment is.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

MLB 13: The Show is een fantastische gamevertaling van America’s national pastime, honkbal. Praktisch alle spelfacetten van de populaire sport zijn in de game terug te vinden, op uiterst realistische wijze. Dat geldt ook voor de spelers, die niet alleen mooi zijn vormgegeven, maar ook briljant zijn geanimeerd. Het lijkt hierdoor welhaast of je met de echte Major Leaguers aan de slag gaat. Voor eenieder die liever met een zelfgemaakte speler aan de slag gaat is er daarnaast de ijzersterke Road to the Show-modus. De game kent helaas nog wat kleine slordigheidjes, maar gelukkig staan die het spelplezier nergens in de weg. Spelplezier dat niet enkel door de doorgewinterde honkbalfan, maar ook door de nieuwkomer met succes kan worden beleefd.

9
  • Complete honkbalervaring
  • Road to the Show is ijzersterk
  • Ongekend realistische spelers
  • Toegankelijk voor beginners, uitdagend voor de fans
  • Kleine, onnodige slordigheden

Plaats een reactie


X
Lees meer over MLB 13: The Show: