1. Double Dragon II: Wander of the Dragons Review

Double Dragon II: Wander of the Dragons Review

Na vijf minuten Double Dragon II: Wander of the Dragons gespeeld te hebben zijn er twee reacties mogelijk: je lacht hardop of je barst in tranen uit. Ik begon te lachen, was blij verrast en belde Jelle direct op om hem te feliciteren met zijn geweldige grap. Ik had geen idee dat je iemand ook stront digitaal kon sturen. Na enige uitleg en het begrip dat dit daadwerkelijke een game moest voorstellen heb ik echter een paar dagen huilend in een hoekje gezeten.

Pure bagger

Ik kan niet genoeg benadrukken hoe bagger deze game is. Tot op zeker niveau heb ik er geen woorden voor, ik heb letterlijk stomgeslagen achter mijn Xbox 360 gezeten. Wat in mijn hoofd een eerbetoon aan één van de grootvaders van de side-scrolling beat ‘m up had moeten zijn is een slap aftreksel geworden waarin niks klopt. Bedankt, beste ontwikkelaars bij Gravity, voor het laten zien wat jullie in de toekomst vooral NOOIT MEER moet worden toevertrouwd.

De ellende begint hem al bij hoe de game er uit ziet. Het ontwerp van de personages is ronduit lui te noemen met tientallen klonen van elkaar en hoofdpersonages die er uit zien alsof je ze na vervoer eerst met een voetpomp wat volume moet geven. Ook de omgevingen zijn weinig divers en zeer simplistisch, wat wel prettig is, want je wilt niet teveel afgeleid zijn terwijl je huilend naar de animaties kijkt. Zat onder dit alles nu een degelijke kern, waarin op zijn minst nog de oude Double Dragon-games in te herkennen waren, had ik de tekortkomingen nog enigszins door de vingers kunnen zien.

Maar helaas, ook daar geen verrassingen! Nee, alles in Double Dragon II: Wander of the Dragons is precies zo bagger als de rest, perfect in de lijn der verwachting. Want als de simpelere kanten van de vormgeving je al zo goed af gaan, dan is het natuurlijk logisch om de basis 2D-gameplay complexer te maken. In plaats van dat je nu maar twee kanten op kunt vechten heb je acht richtingen waarin je kunt meppen. Het eerste punt van frustratie is al dat de controls gewoon niet goed werken en je regelmatig een zijstap maakt of achteruit loopt terwijl je juist probeert om te draaien. Heerlijk.

Daarnaast komt het regelmatig voor dat je ingesloten wordt door meerdere vijanden, terwijl je maar een enkele kant op kunt verdedigen. Je hebt weliswaar nog een snelle elleboogaanval die je kunt gebruiken wanneer je omringd bent, maar dan kun je in de meeste gevallen dus maar reageren op twee vijanden tegelijkertijd. Als er dan nog eens twee vanuit een andere richting aanvallen ben je de lul. Nu zouden hier de speciale aanvallen uitkomst voor moeten bieden, maar die werken voor geen meter en zijn nauwelijks te onderscheiden van de gewone aanvallen.

Het resultaat is een oneerlijk moeilijke game, omdat het negen van de tien keer niet lukt om te bewegen zoals je wilt, acties niet naar behoren werken en bijzondere aanvallen niks extra’s lijken te doen. Vergeet alsjeblieft hier even niet dat de game ook nog eens spuuglelijk is en de animaties een gemiddelde leprapatiënt eer aandoen en je hebt alle redenen om hardop huilend in een hoekje te gaan zitten. Het is zo erg dat ik bewust het woord “bagger” vermijd, omdat ik bang ben het zo vaak te gebruiken dat de recensie dichtslibt. Als klapper op de vuurpijl is de enige online-functie van de game een leaderboard, in plaats van de mogelijkheid om online met en tegen andere mensen te spelen.

Conclusie en beoordeling

1,7
De luiheid straalt er vanaf, of de onkunde, ik ben er nog niet over uit. Nee, laat deze game alsjeblieft zo hard liggen dat de ontwikkelaar zich genegeerd voelt. Pik liever Double Dragon: Neon op, die wél met liefde gemaakt is en een geweldige eerbetoon aan de serie wil zijn.
  • Huilen van verdriet was nog nooit zo leuk
  • Alles wat er mis is in de wereld
  • Alles

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • haha 2-, het zou beter -2 zijn als ik naar de minpunten kijk :d

  • Tja, ik vond er ook niet veel aan, dit in tegenstelling tot het briljante Double Dragon 2 van de NES!
    Laatst nog op de Wii gedownload en het blijft een vette klassieker!



    Deze nieuwe versies mogen van mij wel in de prullenbak :(

  • Ik zag deze game van de week ook op live arcade en had al mijn bedenkingen. Alleen al om hoe het eruit zag, naar mijn mening niet dus. Bovenstaande bevestigd het toch wel een beetje lol.

  • Geen visitekaartje van de Beat em Ups van weleer. Schande.

  • Zoveel mis en toch nog een 2-?



    Positief zeg

  • haha te triest

  • 2- Lekker bezig ;)

  • Nu mogen ze hetzelfde eens proberen met Street of Rage.

  • Nee, alsjeblieft niet zeg! Streets of Rage is wat mij betreft de top van de sidescrolling beat'm up (deel 2 speel ik nog heel vaak) en die verdient niet zo'n behandeling als Double Dragon! :D

  • Ben het helemaal met je eens hoor! Al lijkt het me wel tof als er een moderne goede versie van zou komen.

  • Dat is heiligschennis. Streets of rage is een klassieker en verdient respect. Mocht er ooit een remake van worden gemaakt laat het dan door het originele team (inclusief Yuzo Koshiro uiteraard) worden gemaakt;-)

  • Double Dragon is ook heilig.



    Ik zou Double Dragon zelfs nog hoger willen plaatsen dan Streets of Rage wat toch is ontstaan als een Double Dragon kloon.



    Ik vermaak me wel met de originele Double Dragon 2, die is ook nog goed speelbaar.

  • Idd, Double dragon 2 van de NES was absoluut fantastisch (dankzij de Virtual console speel ik 'm nog vaak).
    Streets of rage en dan voornamelijk deel 2 had toch altijd mijn voorkeur, maar goed, smaken verschillen :)



    Als er een goede remake van SoR zou komen dan zou ik het leuk vinden, maar als ze met crap zoals deze nieuwe DD komen dan hoeft het voor mij niet ;)

  • Als je de recensie leest en de minpunten bekijkt, verdient deze game nog steeds veel te veel. Als alles in de game slecht is, dan geef je toch wel een 0-1 als score.

  • Wauw, nog slechter dan Call of Duty: Black Ops Declassified.

  • Dat wordt dus budgetbak, altijd leuk voor de "foute"game weekenden zo door het jaar heen.
    Met veel bier en vet eten en natuurlijk vrienden wordt zo'n game ineens een stuk aangenamer en beter verwerken..

  • Alweer een klassieker volledig vern**kt, shame!

  • Moah, matige recensie en ik vertel graag waarom. Ik lees altijd met plezier recensies die zware onvoldoendes krijgen, omdat ze zo lekker weglezen. De frustratie moet er toch uit, Marco :-)



    Maar naast uitleggen waarom iets niet werkt, moet ook het zeuren wat diepgang kennen. Dat begon goed (inleiding), maar daarna is het wat lui-ig afgetypt. Met name omdat aangegeven wordt dat "alles" niet goed was, zeik het dan ook goed en humoristisch af tot en met het einde.



    Als je gaat zeiken, doe het dan in stijl, zodat je review echt lachen blijft!

  • Ik wil niet overkomen als iemand die het blind voor zijn collega opneemt, maar ik ben 't toch echt niet eens met deze kritiek. Ik heb een paar keer gegniffeld tijdens het lezen en ik snapte Marco's commentaar op de game perfect. Hij legt uit wat er functioneel verkeerd is en laat duidelijk zijn walging blijken.



    Ik vind het een duidelijk verhaal. Meer aandacht dan dit verdient deze game ook niet :P

  • Toch maar weer de C64 versie er bij pakken dan?

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren