Far Cry 3: Blood Dragon Review

Recensie | -

Far Cry 3: Blood Dragon is de beste grap in game-vorm die ik ooit gezien heb. Het neemt de basis van Far Cry 3 en maakt daar een compleet neonverlichte ode aan alle foute, Amerikaanse tekenfilms uit de jaren tachtig van. Het neemt zichzelf nergens serieus, maar doet ook niet de moeite om te wijzen op zijn eigen lolligheid en dat maakt de game heerlijk om te spelen.

Lang leve de eighties!

Als je net als ik halverwege de jaren tachtig geboren bent, kan het niet anders dan dat je opgegroeid bent met de jarenlange herhalingen van de Teenage Mutant Ninja Turtles, Dinoriders, C.O.P.S., Bionic Six, Jayce and the Wheeled Warriors, G.I. Joe, Transformers, M.A.S.K. en meer. Als je ze nu terugkijkt straalt de foutheid er vanaf, maar toen was dat simpelweg stoer. Precies die houding neemt Far Cry 3: Blood Dragon aan en neemt je mee naar een realiteit die al twee keer het einde van de wereld heeft meegemaakt, waarin Canada een radioactief gat in de grond is en de tweede Vietnam Oorlog voor niemand goed uitgepakt heeft.

Als sergeant Rex Power Colt ben je door de staat weer tot leven gewekt als cyborg, samen met één van je beste vrienden, Spyder. Samen worden jullie er op uitgestuurd om uit te vinden waar de losgeslagen colonel Sloan zijn basis opgezet heeft, tezamen met zijn cyborg leger. Deze eerste missie dient als tutorial en vertoont al een paar van de game’s hilarische trekken. Denk aan pop-ups in het zicht van Rex die hem eerst alle bewegingen uitleggen maar al snel beginnen te plagen met de suggestie om een duurder tutorial pakket te kopen. Ben je hier voorbij dan kun je verder met de missie. Al snel loopt het echter allemaal mis, is Spyder dood en wordt je lichaam gedumpt in een grot op een afgelegen eiland. Vanaf hier begint je avontuur pas echt.

Blood Dragon

Het eerste dat je ziet wanneer je vrij over het eiland mag lopen is één van de grootste dreigingen die je in heel de game gaat tegenkomen: de Blood Dragon. Deze grote dinosaurus heeft niet alleen prachtige neonverlichting, maar ook dodelijke lazerogen. Gelukkig kunnen ze daar niet zo goed mee zien, dus als je er zo rustig mogelijk voorbij kruipt is de kans dat ze je ontdekken klein. Het leuke is dat zelfs als je volledig gelevelled bent (je kunt tot de dertig gaan) en alle bijzondere skills hebt, ze nog steeds een uitdaging blijven. Dat is mooi, want samen met alle andere dieren op het eiland houdt dat de open wereld interessant.

Van die open wereld moet je het wat betreft langdurig plezier ook hebben. Speel je enkel de verhaalmissies door, dan ben je met een uur of vier er wel doorheen. Begrijp me niet verkeerd, ze zijn geniaal, worden aangevuld met hilarische 2D-filmpjes en maken heerlijke referenties naar onder andere Dinoriders (echt te mooi voor woorden). Wil je echter nog een paar dagen in de neon-verlichte wereld blijven hangen dan ben je aangewezen op de structuur van in te nemen forten met ieder hun eigen missies.

Er zijn in totaal dertien forten op het eiland te vinden, stuk voor stuk verschillend van elkaar. Deze kun je overnemen om niet alleen de aanwezigheid van vijandelijke cyborg-soldaten in het gebied te verminderen, maar ook om een thuisbasis te hebben waar je wapens kunt kopen, ze kunt upgraden en bonusmissies kunt aannemen. Je neemt deze forten over door iedereen daarbinnen te vermoorden. Het plezierige daaraan is dat je dat op verschillende manieren kunt doen. Zo zijn er vaak allerlei stroomkabels die naar de forten leiden, waaraan je naar binnen kunt glijden. Dan wel “guns blazing” of juist zo stilletjes mogelijk. Daarnaast zijn er vaak wel minstens twee ingangen naast de hoofdingangen van het fort, dus is stilletjes naar binnen glippen altijd een optie. Natuurlijk kun je ook al granatengooiend en lazerschietend op een fort af stormen, maar totdat je een paar flinke wapenupgrades hebt weten te verkrijgen is dat niet de beste optie.

Een andere optie is nog om gebruik te maken van de Blood Dragons. Ieder fort wordt namelijk beschermd door een speciaal energieschild die ontworpen is om juist die kolossale beesten buiten te houden. Schakel deze handmatig uit vanuit het fort, of blaas de generator buiten het fort op en er zal een Blood Dragon naar binnen lopen en iedereen uitmoorden. Het addertje onder het gras: je moet het beest er ook weer weg zien te krijgen door hem zelf te doden of weg te lokken. Dit laatste kun je doen met de cyberharten, die je logischerwijs uit de lichamen van je vijanden rukt, meestal met bijbehorend fout commentaar van Rex; “What’s the matter, heartbroken?”

Eenmaal een fort veroverd kun je daar weer nieuwe missies aannemen, zoals bevrijdingsmissies, waarbij je een wetenschapper moet bevrijden uit de klauwen van een groepje cyborg soldaten ergens op het eiland. De meest tijdsintensieve missies die je kunt aannemen zijn echter de jachtmissies, waarin je een bepaalde vijand of dier moet omleggen met een specifiek wapen. Gezien het feit dat het eiland bevolkt wordt door cyborg-haaien, -panters, -tijgers, -ossen, -krokodillen en een aantal mutanten (waaronder schildpadden, hint, hint) is dat niet altijd even makkelijk. Oh en laten we de duivelse geiten niet vergeten. Letterlijk duivels, overigens.

Far Cry 3

Als je Far Cry 3 hebt gespeeld betwijfel ik dat niet vrijwel alles je heel bekend voorkomt. Gelukkig neemt Blood Dragon alle goede kanten van die game, terwijl het wel zijn eigen draai er aan geeft. Ten eerste is natuurlijk letterlijk alles gedoopt in een neon-sausje en is de game zeer donker om dit beter tot zijn recht te laten komen. Daarnaast geeft de typische jaren tachtig muziek, samen met de voice-acting een heerlijk humoristisch sfeertje dat alle absurditeit en actie bij elkaar houdt. Natuurlijk, als je al vijftien uur in de game hebt zitten lach je niet meer als Rex voor de zoveelste keer “I gave him the shaft” zegt nadat je iemand met een pijl doorboort hebt. Een lichte grijns zal er echter waarschijnlijk nog wel zitten.

Deze game is getest op de PlayStation 3

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Het gevoel voor detail is wat de game uiteindelijk zo vet maakt. Van een prachtige uitleg in het menu waarom een boog futuristisch is zolang je er neon op plakt tot het kunnen opsteken van Rex z’n middelvinger, het is allemaal tof. Voeg daar aan toe dat je tussen de vier en twintig uur gameplay uit de game haalt dankzij onder andere de extra missies en de verborgen voorwerpen die je kunt zoeken (tv’s, videobanden, schatkisten) , hij scherp geprijsd is en amper ruimte inneemt op je harde schijf en je hebt geen enkele reden om hem te laten liggen.

8
  • Geweldig gevoel voor humor
  • Wat leuk was aan Far Cry 3 behouden
  • Neon
  • Soms wat aan de (te) donkere kant
  • Naast de verhaalmissies wat herhalend

Plaats een reactie