Grid 2 Review

Recensie | -

Met Grid 2 laat Codemasters zien dat zij als geen ander begrijpen wat een race boeiend maakt. Het gaat in deze racegame niet om het constant vasthouden van de ideale lijn, het saai in een rijtje achter elkaar aanrijden en hopen dat tegenstander iets te laat remt, of het laten zien hoe mooi een auto er in een game uit kan zijn. Racen in Grid 2 draait om snelheid, strijd, agressie en onderdelen die van de auto’s afvliegen.

De perfecte racer

Grid 2 is op de baan wat mij betreft dan ook echt de perfecte racer. Niets is zo lekker als in een bocht een achterstand van honderd meter te overbruggen omdat jij iets later remt dan de tegenstander en al driftend hem voorbij gaat. Niets geeft meer voldoening dan op een zesde plaats rijden en zien hoe de nummer vijf en vier dankzij een hevig gevecht keihard tegen de railing aanknallen. En als je dan eenmaal op de eerste plaats rijdt, heb je gelukkig geen last van het achterlijke rubberbanding. Tegenstanders komen in dit geval alleendichterbij als jij steekjes laat vallen.

Net als in het eerste deel zijn die steekjes op te lossen door gebruik te maken van een Flashback. Grid was destijds de eerste racegame waarin je de tijd kon terugspoelen. Destijds controversieel, vandaag de dag niet meer dan logisch dat het er in zit. Er ontbreekt echter wel een element in Grid 2: er lijkt geen straf te zitten op het gebruik van Flashbacks. Waar je in het eerste deel gestraft werd voor het gebruiken van dit hulpmiddel middels lagere geldbedragen aan het einde van een race, is er in dit deel geen soortgelijk systeem. Vooruitgang zie je enkel in de hoeveelheid fans die je verzamelt en dat is redelijk nietszeggend. Ook hecht je hierdoor minder waarde aan auto’s. Die koop je niet langer, maar krijg je naar mate jouw carrière vordert of doordat je bepaalde tests voltooit. En die auto’s zijn vervolgens niet te verbeteren. Hierdoor voelt de carrièremodus een beetje kil aan.

Gelukkig is er wel goed nagedacht over de variatie in de game. In de carrièremodus doorloop je een carrière in de nieuwe World Series Racing. In de eerste drie seizoenen probeer je de World Series Racing te promoten in de Verenigde Staten, Europa en Azië, om daarna echt in de nieuwe raceserie plaats te nemen. Elk seizoen houdt je een dikke anderhalf uur zoet en schakelt op het perfecte moment over naar een nieuw continent. Elk nieuw continent brengt naast nieuwe circuits ook een aantal nieuwe speelmodi. Waar je in de Verenigde Staten je vooral bezig houdt met gewone races, daar staan in Europa een aantal Time Attack-modi voor je klaar, terwijl je in Azie een Drift-event voorgeschoteld krijgt. Elke locatie kent een drietal modi die je moet voltooien om genoeg fans te verzamelen, waarmee je het finale-event van het seizoen vrijspeelt.

LiveRoutes

Ontwikkelaar Codemasters is enorm trots op hun Liveroutes. In principe komt het erop neer dat een race random is opgebouwd en je niet ziet welke route je precies neemt. De minimap werkt bijvoorbeeld niet, waardoor je het verschil tussen een scherpe en flauwe bocht niet ziet. Hierdoor worden races net wat spannender

Die opbouw is dus goed, net als de circuits waarover je scheurt. Naar mijn mening hadden de eerste seizoenen wat meer echte circuits mogen bevatten, maar met stratencircuits die je laten scheuren door Chicago, Parijs en Dubai krijg je genoeg variatie. Bovendien kent elk circuit meerdere varianten en heb je dus met verschillende modi te maken. Een normale race door de straten van Parijs is heel anders dan een Eliminator-variant (waarbij de laatste constant afvalt).

Grid 2 heeft op het gebied van het daadwerkelijk racen mij op geen enkel moment verveeld. De game is constant pittig te noemen, waarbij ik op de normale speelstand heel erg mijn best moest doen om als eerste te eindigen, en de intelligentie van de tegenstander is van een heel hoog niveau. Zij maken net als jou foutjes, zoals het uit de bocht vliegen, maar dat is altijd spontaan. Spoel je bijvoorbeeld de tijd terug, zodat ook de tegenstander terug in de tijd gaat, dan maken zij bij de volgende poging de fout niet. Ze komen daarmee enorm menselijk over.

Slimme tegenstanders

Dat zie je ook terug in het verdedigen van de lijn. Je moet echt vechten om voorbij iemand te komen. Tegenstanders in Grid 2 maken geen gebruik van de ideale lijn. Het lijkt wel alsof zij altijd in de achteruitkijkspiegel kijken om te zien wat jij doet, en ze reageren daarop. Bochten worden daardoor heel goed afgedekt, waardoor jij van goede huize moet komen om vanuit de buitenbocht langs de tegenstander te scheuren. En als het dan eens misgaat en je bijvoorbeeld botst, dan is ook dat genieten. In het schadesysteem kan echt alles kapot en vliegen de kleinste onderdelen over het circuit. Stiekem maak je daardoor hier en daar expres een fout, om te genieten van de enorme impact van de crash.

De online multiplayermodus hebben we nog niet live kunnen testen, maar daar gaan we zeker op terugkomen. We vonden het nu belangrijk dat we voor de release een cijfer aan de game kunnen plakken gebaseerd op onze singleplayer-ervaringen. Grid 2 bevat echter ookeen lokale multiplayermodus, waardoor je lekker in splitscreen kunt rondracen.

Deze game is getest op de Xbox 360

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Grid 2 is een fantastische racegame, waarbij je echt moet strijden voor een goede klassering. Geen ‘ideale lijn gezeik’, maar pure strijd. Hierdoor voelt een overwinning ook echt als een overwinning aan. Qua variatie zit het ook goed, maar is het is wel jammer dat de carrièremodus een beetje kil is. Dat minpunt zorgt er voor dat hij net tekort komt voor een 9 of hoger. De multiplayer-beoordeling houden jullie nog van ons tegoed!

  • Fantastisch racgevoel
  • Strijd
  • Slimme tegenstanders
  • Variatie in circuits en modi
  • Kille carrièremodus

Plaats een reactie