Resident Evil: Revelations Review

Recensie | -

Ook zo de behoefte om de vieze nasmaak die Resident Evil 6 heeft achtergelaten weg te spoelen? Geen nood! De heruitgave van het eerder op de 3DS verschenen Resident Evil: Revelations is de ideale mondspoeling voor de teleurgestelde fan. Geen opgeblazen verhaal, geen constante over de top Hollywood-actie, maar voor het merendeel gewoon krappe gangen, kronkelende muntanten en zo nu en dan een gebrek aan ammunitie. In Revelations is Resident Evil is voor het eerst in jaren weer ouderwets spannend!

Geen revelatie

Dat je in Revelations af en toe op het puntje van je stoel zit, is niet te danken aan het verhaal. Die staat namelijk, geheel volgens de regels van de serie, vol van absurde personages en vergezochte plotwendingen. Verwacht ook niet heel veel nieuws te leren over de hoofdpersonages Jill en Chris of over de gebeurtenissen uit de andere games. De subtitel Revelations voelt dan ook een beetje misplaatst aan.

Dat het verhaal nooit echt weet te boeien doet verder niets af aan de beklemmende sfeer. Het is namelijk de locatie, een verlaten cruiseschip met het interieur van een oud landhuis, die ervoor zorgt dat de spanning af en toe om te snijden is. De smalle gangen, de grimmige sfeer en de bibberende Ooze-mutanten die op dit schip huishouden zijn de echte sterren van deze game.

Die donkere gangen doorloop je in typische Resident Evil 4-stijl. Als speler kijk je van achter de schouder mee en zodra je je vuurwapen trekt schuift de camera dichterbij zodat je je doelwit beter in zicht krijgt. Het grootste verschil met de 3DS-versie is dat je in deze uitvoering van Revelations logischerwijze geen Circle Pad Pro nodig hebt om tegelijkertijd te kunnen schieten en lopen, daar de consolecontrollers standaard over een tweede analoge stick beschikken. Een welkome toevoeging aangezien de game op momenten best hectisch kan worden.

Revelations mag op de consoles ook rekenen op iets scherpere textures en alternatieve outfits die je kunt gebruiken nadat je de game hebt uitgespeeld. Verwacht echter niet veel meer nieuwe toevoegingen dan dat. Dit is simpelweg exact dezelfde game met vrijwel exact dezelfde problemen als op de 3DS. Zo doorloop je dezelfde omgevingen wel heel erg vaak, maar dan als andere personages, is er weinig variatie te vinden in de vijanden en zijn kleine details zoals de lippen van de personages die totaal niet meebewegen met de stemmen nog steeds aanwezig.

Best jammer dat er geen extra moeite in deze heruitgave is gestoken, maar stukken storender zijn de haperingen en lange laadtijden. De game opstarten duurt zeker twee minuten en op cruciale momenten wil de game nog wel eens één of twee seconden stilstaan. Rommelig en ronduit knullig want we hebben het wel over een handheldgame die niet fatsoenlijk lijkt te kunnen draaien op een veel krachtigere console.

Klassieke Resident Evil

Onspeelbaar wordt de game er gelukkig niet door en er is veel om wel te waarderen in Resident Evil: Revelations. De singleplayer is nergens echt vernieuwend en voelt met betrekkelijk korte hoofdstukken en een tamelijk kleine locatie ietsje minder grootschalige als Resident Evil-games op de consoles. Dit zijavontuur moet het vooral hebben van zijn ouderwetse charme. De beklemmende sfeer komt in ieder geval een stuk beter tot zijn recht op het grote scherm.

Kogels zijn, mits je iedere ruimte afspeurt met de ‘genesis device’ op zoek naar verborgen voorwerpen, behoorlijk zeldzaam. Het zorgt ervoor dat je soms gewoon op de vlucht moet slaan terwijl je op je hielen gezeten wordt door allerlei slijmerige en glibberige gedrochten. Wapens zijn daarnaast te upgraden en wie goed de vele cabines van het schip doorzoekt kan zomaar op een nieuw schietijzer stuiten.

Raid moet wachten

Net zoals op de 3DS is de Raid-modus pas echt speelbaar als je eerst de singleplayer hebt uitgespeeld. Geen probleem voor wie de game nog niet op de 3DS heeft gespeeld, maar mocht je dat wel gedaan hebben dan is dat knap lullig. Oude spelers mogen dus Capcom’s Raid kussen.

De schietactie vindt zijn hoogtepunt in de Raid modus. Net zoals The Mercenaries in de eerdere Resident Evil’s goed was voor uren van vermaak is Raid minstens zo verslavend. In deze speelstand doorloop je korte stukken van gebieden uit de singleplayer terwijl je allerlei mutaties op de uit de singleplayer bekende mutanten omlegt. Piepkleine hunters bijvoorbeeld of gigantische Ooze. Het RPG-systeem die in deze stand is gestopt is niets minder dan zalig. Naarmate je beter speelt, koop je nieuwe wapens, upgrades, items en speel je nieuwe levels vrij waarin je net weer iets sneller en efficiënter met de vijanden kan afrekenen. Raid is ideaal voor korte potjes want een level doorlopen kost je niet veel meer dan een paar minuten. Je blijft er echter naar terugkeren, helemaal wanneer je online met een vriend of vriendin ten strijde trekt.

Deze game is gespeeld op de PlayStation 3

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Resident Evil: Revelations is niet de keurige overzetting geworden die het had moeten zijn, maar de vermakelijke singleplayer en de minstens zo vermakelijke Raid modus maken aardig wat goed. Het budget en de schaal van de game is duidelijk wat kleiner, maar in ruil daarvoor krijg je wel een ouderwets spannende Resident Evil die het op safe speelt, maar daardoor eigenlijk best verfrissend is.

  • Ouderwets spannend
  • Raid modus
  • Sfeer komt beter tot zijn recht op groot scherm
  • Problemen uit 3DS-versie behouden
  • Geen perfecte overzetting

Plaats een reactie


X
Lees meer over Resident Evil: Revelations: