Remember Me Review - Blijft je bij

Recensie | -

Wat blijft er nog van onze persoonlijkheid over als we onze herinneringen niet meer hebben? Wie ben je nog als datgene wat jou jou maakt, je herinneringen, er niet meer zijn? Dat is het filosofische uitgangspunt van Remember Me. Het biedt een interessante opzet voor deze action-adventure waarin je de controle neemt over Nilin, een stoere heldin die – hoe kan het ook anders – in een laboratorium wakker wordt met geheugenverlies.

Remember Me schotelt ons een toekomst voor waarin herinneringen gedigitaliseerd en gecommercialiseerd zijn. Traumatische herinneringen kunnen verwijderd worden uit je geheugen, blije herinneringen kunnen opgeslagen worden op externe servers en het is zelfs mogelijk om herinneringen van anderen te ‘stelen’. Nilin is hier zelfs zo bedreven in, dat ze de herinneringen van anderen kan remixen, een talent dat haar zeer gevaarlijk maakt voor bepaalde instanties. Het hoe en waarom is aan het begin van de game echter nog niet aan de orde, want in eerste instantie weet Nilin slechts twee dingen zeker: haar eigen naam, en dat een mysterieuze rebellenstrijder genaamd Edge haar probeert te helpen om te ontsnappen uit het laboratorium waar ze zojuist is wakker geworden.

Girl Power

Het is een verademing om weer eens met een stoere heldin te spelen. In een interview gaf één van de ontwikkelaars aan dat een hoop uitgevers de game alleen wilden uitgeven als de hoofdpersoon een man zou zijn. Gelukkig is dat niet gebeurd, want Nilin is één van de tofste personages sinds Jade uit Beyond Good & Evil en Alyx uit Half-Life 2. Bovendien is ze geen dertien-in-een-dozijn domme bimbo. Nilin is waar gamebabes anno 2013 voor moeten staan: sexy, intelligent en zelfverzekerd.

Vanaf de eerste minuten word je meteen in de geloofwaardige wereld van Remember Me getrokken, die qua setting en thematiek doet denken aan films als Minority Report en Totall Recall. Door slim met camerastandpunten te spelen wordt er een filmische sfeer gecreëerd. Terwijl Nilin door de gangen van het lab strompelt gaan doktoren, schoonmaakrobots en vliegende camera´s hun dagelijkse gang. Binnen de grenzen van de science fiction is de wereld erg geloofwaardig en bovendien heeft de setting genoeg eigen smoel om niet als een herhalingsoefening van andere sci-fi verhalen over te komen.

Nadat Nilin met de hulp van Edge ontsnapt uit het lab, komt ze terecht in de stad die het decor vormt voor de rest van de game: Neo-Paris. Parijs anno 2084 is prachtig vormgegeven. De stad ziet er futuristisch uit, hoewel kleine herkenbare elementen in de architectuur verraden dat we hier toch echt met Parijs te maken hebben en niet de zoveelste futuristische metropool. De stad heeft echter wel twee gezichten: de utopische elitewijken, en de vergane glorie van de sloppenwijken. In die sloppenwijken maken Leapers de dienst uit; misvormde herinneringen-junkies die het regelmatig op Nilin voorzien hebben.

Gelukkig ziet Nilin er niet alleen geweldig uit, ze kan ook nog eens een flink robbertje vechten. Het vechtsysteem van Remember Me lijkt nog het meest op dat van Batman: Arkham City. Met twee knoppen rijg je combo’s aan elkaar terwijl je inkomende aanvallen ontwijkt door over vijanden heen te springen. De gevechten hebben ook een strategisch element. Combo’s plak je namelijk zelf aan elkaar in het Battle Lab-menu. Naarmate je ervaringspunten vergaart speel je speciale combo-aanvallen (Pressens) vrij die bijvoorbeeld je levensbalk een beetje aanvullen, extra schade doen of de cooldown van je speciale aanvallen verlaagt. Zo kun je bijvoorbeeld een combo maken waarmee je een hele hoop health ontvangt, of juist een combo waarin je meerdere bonussen combineert.

Soundtrack

Remember Me heeft een heerlijke soundtrack. Nog voordat je de game speelt krijg je meteen al het idee met iets tofs te maken te hebben door de spannende muziek in het hoofdmenu. De man verantwoordelijk voor de soundtrack is ene Olivier Deriviere, die onder andere verantwoordelijk was voor de soundtrack van Obscure 2 en Alone in the Dark. De muziek van Remember Me doet denken aan de composities van Danny Elfman, maar ook aan de spannende sfeer van de Bourne-trilogy soundtrack.

Daarnaast beschikt Nilin na verloop van tijd over een scala aan speciale moves, en die zijn ook zeker wel nodig. Zeker in de tweede helft van de game zijn de gevechten best pittig en word je bestookt door soms wel tien verschillende vijanden. Gelukkig heeft Nilin onder andere de Fury-aanval waarmee ze tijdelijk als een bezetene om zich heen mept, terwijl ze met een DOS S-aanval alle vijanden tijdelijk verwart. Sommige vijanden vereisen ook een speciale aanpak, zoals soldaten met schilden die je alleen kunt verslaan door op ze te schieten met je digitale armkanon. De gevechten zijn altijd vermakelijk, al halen ze net niet het niveau van het vergelijkbare Batman: Arkham City.

Gelukkig biedt de game meer dan alleen gevechten. Terwijl Edge je van de ene naar de andere locatie stuurt om uiteindelijk je herinneringen terug te stelen, klautert Nilin van gebouw naar gebouw. Het werkt allemaal prima, al doet het niks dat we niet al gezien hebben. De game neemt je tijdens de platformgedeeltes zelfs enorm aan het handje door telkens een overduidelijk pijltje te tonen op de plek waar je naartoe moet.

De meest originele gedeeltes van Remember Me zijn dan ook de momenten waarop Nilin de herinneringen van anderen moet remixen. In deze segmenten krijg je eerst een bepaalde herinnering te zien, waarna je deze vrijelijk vooruit en terug kunt spoelen door met de thumbstick te draaien. Tijdens het afspelen lichten bepaalde elementen in de omgeving op die je vervolgens kunt aanpassen. Zo moet Nilin op een gegeven moment de herinnering van één van haar vijanden aanpassen zodat deze zich aansluit bij de rebellen. Door aan een herinnering aan haar man te knoeien, herinnert de vijand zich dat de doktoren uit het lab haar man hebben vermoord, terwijl dat in het echt natuurlijk niet gebeurd is. Het zorgt er echter wel voor dat Nilins slachtoffer zich aansluit bij de rebellen omdat ze door haar nieuwe herinnering een bloedhekel heeft aan de doktoren die verantwoordelijk zijn voor de ‘dood’ van haar man. Het is dan ook doodzonde dat de game maar een stuk of vijf van deze momenten kent.

Hier en daar zijn er ook de nodige puzzels op te lossen, waarbij Nilin vaak gebruik maakt van zogenoemde Remembranes. Dit zijn herinneringen van anderen die achtergelaten zijn in de spelwereld, en door ze te activeren versmelten deze herinneringen zich met de realiteit. Zo zie je de herinnering in een soort hologram-vorm, waardoor Nilin bijvoorbeeld geheime doorgangen kan ontdekken door de persoon in de herinnering te volgen.

Ondanks de afwisseling tussen de gevechten, het platformwerk, de puzzels en de nodige bossfights, verslapt de aandacht op den duur een beetje. Het verhaal werpt interessante vragen op en je bent erg nieuwsgierig naar de achtergrond van Nilin, maar helaas bieden de overige personages niet dezelfde diepgang als Nilin. Soms ligt het tempo van het verhaal ook net iets te hoog waardoor je niet altijd precies door hebt waarom je nu eigenlijk op een bepaalde plek bent en wat je daar exact moet doen. Richting het einde wordt dit weer rechtgetrokken met een aantal interessante plottwists en een niet bijster origineel maar toch zeer bevredigend einde.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Remember Me is een weergaloos begin voor de nog jonge ontwikkelaar Dontnod Studios. Het feit dat deze ontwikkelaar het risico durft te nemen om een nieuwe IP te produceren met een stoere heldin in de hoofdrol is al noemenswaardig. Dat de game dan ook nog eens lekker wegspeelt, een interessant verhaal met een filosofische gedachtegang en een toffe wereld biedt, is nog eens extra mooi meegenomen. Als game is Remember Me net niet van het hoogste niveau. Maar voor iedereen met een voorliefde voor goede science fiction-verhalen waarin dystopische samenlevingen geregeerd worden door machtige corporaties is dit vaste prik. Deze game staat volgend jaar nog steeds in ons geheugen gegrift.

8
  • Herinneringen bieden tof concept
  • Eindelijk weer eens een stoere gamechick
  • Remix-segmenten erg origineel
  • Hollywood-waardige soundtrack
  • Verhaal verslapt een beetje halverwege
  • Niet elk personage even sterk geschreven

Plaats een reactie


X
Lees meer over Sly Cooper: Thieves in Time: