1. Remember Me Review - Blijft je bij

Remember Me Review - Blijft je bij

Wat blijft er nog van onze persoonlijkheid over als we onze herinneringen niet meer hebben? Wie ben je nog als datgene wat jou jou maakt, je herinneringen, er niet meer zijn? Dat is het filosofische uitgangspunt van Remember Me. Het biedt een interessante opzet voor deze action-adventure waarin je de controle neemt over Nilin, een stoere heldin die – hoe kan het ook anders – in een laboratorium wakker wordt met geheugenverlies.

Remember Me schotelt ons een toekomst voor waarin herinneringen gedigitaliseerd en gecommercialiseerd zijn. Traumatische herinneringen kunnen verwijderd worden uit je geheugen, blije herinneringen kunnen opgeslagen worden op externe servers en het is zelfs mogelijk om herinneringen van anderen te ‘stelen’. Nilin is hier zelfs zo bedreven in, dat ze de herinneringen van anderen kan remixen, een talent dat haar zeer gevaarlijk maakt voor bepaalde instanties. Het hoe en waarom is aan het begin van de game echter nog niet aan de orde, want in eerste instantie weet Nilin slechts twee dingen zeker: haar eigen naam, en dat een mysterieuze rebellenstrijder genaamd Edge haar probeert te helpen om te ontsnappen uit het laboratorium waar ze zojuist is wakker geworden.

Girl Power

Het is een verademing om weer eens met een stoere heldin te spelen. In een interview gaf één van de ontwikkelaars aan dat een hoop uitgevers de game alleen wilden uitgeven als de hoofdpersoon een man zou zijn. Gelukkig is dat niet gebeurd, want Nilin is één van de tofste personages sinds Jade uit Beyond Good & Evil en Alyx uit Half-Life 2. Bovendien is ze geen dertien-in-een-dozijn domme bimbo. Nilin is waar gamebabes anno 2013 voor moeten staan: sexy, intelligent en zelfverzekerd.

Vanaf de eerste minuten word je meteen in de geloofwaardige wereld van Remember Me getrokken, die qua setting en thematiek doet denken aan films als Minority Report en Totall Recall. Door slim met camerastandpunten te spelen wordt er een filmische sfeer gecreëerd. Terwijl Nilin door de gangen van het lab strompelt gaan doktoren, schoonmaakrobots en vliegende camera´s hun dagelijkse gang. Binnen de grenzen van de science fiction is de wereld erg geloofwaardig en bovendien heeft de setting genoeg eigen smoel om niet als een herhalingsoefening van andere sci-fi verhalen over te komen.

Nadat Nilin met de hulp van Edge ontsnapt uit het lab, komt ze terecht in de stad die het decor vormt voor de rest van de game: Neo-Paris. Parijs anno 2084 is prachtig vormgegeven. De stad ziet er futuristisch uit, hoewel kleine herkenbare elementen in de architectuur verraden dat we hier toch echt met Parijs te maken hebben en niet de zoveelste futuristische metropool. De stad heeft echter wel twee gezichten: de utopische elitewijken, en de vergane glorie van de sloppenwijken. In die sloppenwijken maken Leapers de dienst uit; misvormde herinneringen-junkies die het regelmatig op Nilin voorzien hebben.

Gelukkig ziet Nilin er niet alleen geweldig uit, ze kan ook nog eens een flink robbertje vechten. Het vechtsysteem van Remember Me lijkt nog het meest op dat van Batman: Arkham City. Met twee knoppen rijg je combo’s aan elkaar terwijl je inkomende aanvallen ontwijkt door over vijanden heen te springen. De gevechten hebben ook een strategisch element. Combo’s plak je namelijk zelf aan elkaar in het Battle Lab-menu. Naarmate je ervaringspunten vergaart speel je speciale combo-aanvallen (Pressens) vrij die bijvoorbeeld je levensbalk een beetje aanvullen, extra schade doen of de cooldown van je speciale aanvallen verlaagt. Zo kun je bijvoorbeeld een combo maken waarmee je een hele hoop health ontvangt, of juist een combo waarin je meerdere bonussen combineert.

Soundtrack

Remember Me heeft een heerlijke soundtrack. Nog voordat je de game speelt krijg je meteen al het idee met iets tofs te maken te hebben door de spannende muziek in het hoofdmenu. De man verantwoordelijk voor de soundtrack is ene Olivier Deriviere, die onder andere verantwoordelijk was voor de soundtrack van Obscure 2 en Alone in the Dark. De muziek van Remember Me doet denken aan de composities van Danny Elfman, maar ook aan de spannende sfeer van de Bourne-trilogy soundtrack.

Daarnaast beschikt Nilin na verloop van tijd over een scala aan speciale moves, en die zijn ook zeker wel nodig. Zeker in de tweede helft van de game zijn de gevechten best pittig en word je bestookt door soms wel tien verschillende vijanden. Gelukkig heeft Nilin onder andere de Fury-aanval waarmee ze tijdelijk als een bezetene om zich heen mept, terwijl ze met een DOS S-aanval alle vijanden tijdelijk verwart. Sommige vijanden vereisen ook een speciale aanpak, zoals soldaten met schilden die je alleen kunt verslaan door op ze te schieten met je digitale armkanon. De gevechten zijn altijd vermakelijk, al halen ze net niet het niveau van het vergelijkbare Batman: Arkham City.

Gelukkig biedt de game meer dan alleen gevechten. Terwijl Edge je van de ene naar de andere locatie stuurt om uiteindelijk je herinneringen terug te stelen, klautert Nilin van gebouw naar gebouw. Het werkt allemaal prima, al doet het niks dat we niet al gezien hebben. De game neemt je tijdens de platformgedeeltes zelfs enorm aan het handje door telkens een overduidelijk pijltje te tonen op de plek waar je naartoe moet.

De meest originele gedeeltes van Remember Me zijn dan ook de momenten waarop Nilin de herinneringen van anderen moet remixen. In deze segmenten krijg je eerst een bepaalde herinnering te zien, waarna je deze vrijelijk vooruit en terug kunt spoelen door met de thumbstick te draaien. Tijdens het afspelen lichten bepaalde elementen in de omgeving op die je vervolgens kunt aanpassen. Zo moet Nilin op een gegeven moment de herinnering van één van haar vijanden aanpassen zodat deze zich aansluit bij de rebellen. Door aan een herinnering aan haar man te knoeien, herinnert de vijand zich dat de doktoren uit het lab haar man hebben vermoord, terwijl dat in het echt natuurlijk niet gebeurd is. Het zorgt er echter wel voor dat Nilins slachtoffer zich aansluit bij de rebellen omdat ze door haar nieuwe herinnering een bloedhekel heeft aan de doktoren die verantwoordelijk zijn voor de ‘dood’ van haar man. Het is dan ook doodzonde dat de game maar een stuk of vijf van deze momenten kent.

Hier en daar zijn er ook de nodige puzzels op te lossen, waarbij Nilin vaak gebruik maakt van zogenoemde Remembranes. Dit zijn herinneringen van anderen die achtergelaten zijn in de spelwereld, en door ze te activeren versmelten deze herinneringen zich met de realiteit. Zo zie je de herinnering in een soort hologram-vorm, waardoor Nilin bijvoorbeeld geheime doorgangen kan ontdekken door de persoon in de herinnering te volgen.

Ondanks de afwisseling tussen de gevechten, het platformwerk, de puzzels en de nodige bossfights, verslapt de aandacht op den duur een beetje. Het verhaal werpt interessante vragen op en je bent erg nieuwsgierig naar de achtergrond van Nilin, maar helaas bieden de overige personages niet dezelfde diepgang als Nilin. Soms ligt het tempo van het verhaal ook net iets te hoog waardoor je niet altijd precies door hebt waarom je nu eigenlijk op een bepaalde plek bent en wat je daar exact moet doen. Richting het einde wordt dit weer rechtgetrokken met een aantal interessante plottwists en een niet bijster origineel maar toch zeer bevredigend einde.

Conclusie en beoordeling

8
Remember Me is een weergaloos begin voor de nog jonge ontwikkelaar Dontnod Studios. Het feit dat deze ontwikkelaar het risico durft te nemen om een nieuwe IP te produceren met een stoere heldin in de hoofdrol is al noemenswaardig. Dat de game dan ook nog eens lekker wegspeelt, een interessant verhaal met een filosofische gedachtegang en een toffe wereld biedt, is nog eens extra mooi meegenomen. Als game is Remember Me net niet van het hoogste niveau. Maar voor iedereen met een voorliefde voor goede science fiction-verhalen waarin dystopische samenlevingen geregeerd worden door machtige corporaties is dit vaste prik. Deze game staat volgend jaar nog steeds in ons geheugen gegrift.
  • Hollywood-waardige soundtrack
  • Remix-segmenten erg origineel
  • Eindelijk weer eens een stoere gamechick
  • Herinneringen bieden tof concept
  • Niet elk personage even sterk geschreven
  • Verhaal verslapt een beetje halverwege

Dit artikel delen

Over de auteur

Reacties

  • Mooi cijfer voor een interessante game :)

  • Erg goede review, voor een groot deel mee eens.

  • "Eindelijk weer eens een stoere gamechick" - Wat een slap pluspunt, dus als het een man was kreeg het spel een 7?

  • Rob legt dit punt prima uit in zijn review en staat daarom terecht in die plus lijst. Zoals IG regelmatig heeft uitgelegd is de plus en min lijst niet de verantwoording voor het cijfer, dat is de gehele recensie.

  • Ik denk dat mensen vaak kijken naar de plus- en minpunten en het cijfer om vervolgens een reactie te plaatsen…

  • Ja, natuurlijk, je gaat ook heus niet het artikel helemaal lezen om een waardevolle comment te plaatsen. #neemtteveeltijd #YOLO

  • Volgens mij was er laatst nog Lara Croft, dus volgens mij is het redelijk stom om te zeggen dat er 'eindelijk weer is een stoere game chick' is. Verder weet ik niet of ik het eens ben met het cijfer, aangezien ik het niet heb gespeeld. Ik merk wel dat dit het hoogste review cijfer is van deze game die ik tot nog toe heb gezien.

  • Game inmiddels gespeeld een voorlopig kan ik me helemaal vinden in die 8.
    Geen idee of dat zo blijft maar deze game verdient dit cijfer tot dusver 100% vind ik.

  • Mirror's Edge anyone?

  • Het is in essentie dan ook een mix van Uncharted, Deus Ex en Mirror's Edge ;)

  • Het is in essentie dan ook een mix van Uncharted, Deus Ex en Mirror's Edge ;)

  • Toen ik voor het eerst deze game begon te spelen deed het me zeker denken aan mirror's edge.

  • IGN, met wie ik het vaak eens ben, geeft een 5.8! Dat is nog een verschil zeg!! Over smaak valt niet te twisten, maar zo'n verschil zie je niet vaak!

  • Moet zeggen dat ik me meer in de review van IGN kan vinden, hoewel ik het vaak juist NIET met IGN eens ben…

  • Ik vind die 5.9 zo'n vreemd cijfer van IGN. Waarom niet afronden naar een 6? Is die game serieus 0,1 punt slechter dan een 6? Een scoresysteem die tot 100 gaat is sowieso klinklare bullshit. Om deze reden hecht ik geen waarde aan IGN's reviews.



    Er stond in hun conclusie ook "Cult classic one day but forgettable today". Dus de game is nu niet goed… maar later wel? Dit hebben ze inmiddels ook weer eruit gehaald, wat ook niet echt duidt op professionaliteit.

  • Can't spell ignorant without IGN!

  • omdat ze het een 5.9 vinden,

  • Ik vind een score van 1 tot 100 juist veel beter, aangezien je dan een exacte indicatie hebt van een game.

  • Mooi! Na een aantal negatieve recensies van andere sites werd ik toch even bezorgd. Ik laat lekker mijn pre-order staan nu :).



    Er zijn nog lang niet genoeg toffe game-heldinnen. Naast Faith en Jade hoop ik dat Nilin binnenkort ook één van mijn favoriete game-personages wordt.

  • Jammer dat de Remix-segmenten zo weinig in de game voor komen. Ik dacht dat het de hoofdmoot van de game zou zijn. Ondanks dat ga ik de game beslist wel een keertje spelen omdat een goed verhaal in een mooie setting met degelijke game play mij zeker aanspreek.

Plaats reactie

Wanneer je een reactie plaatst ga je akoord
met onze voorwaarden voor reacties.

Log in om te reageren

Op deze website gebruiken we cookies om content en advertenties te personaliseren, om functies voor social media te bieden en om ons websiteverkeer te analyseren. Ook delen we informatie over uw gebruik van onze site met onze partners voor social media, adverteren en analyse. Deze partners kunnen deze gegevens combineren met andere informatie die u aan ze heeft verstrekt of die ze hebben verzameld op basis van uw gebruik van hun services. Meer informatie.

Akkoord