Borderlands 2 – Tiny Tina’s Assault on Dragon Keep DLC review

Recensie | -

Borderlands 2 staat inmiddels bekend als een vrij gestoorde game waarin je van alles kunt verwachten. Hoewel het verhaal een vrij serieuze ondertoon bevat, wordt er vooral gecommuniceerd middels humor. Humor heeft zonder onderliggende emotie geen diepgang, zo zegt lead writer Anthony Burch meestal, en deze filosofie is duidelijk te merken in het nieuwste DLC-avontuur van Borderlands 2: Tiny Tina’s Assault on Dragon Keep. Deze DLC is typische Borderlands-DLC; het is een ode en een parodie tegelijk, en het vertelt ook nog een klein verhaaltje.

Bunkers & Badasses

Het idee achter de DLC is vrij simpel: de vault hunters uit het eerste deel spelen een potje Bunkers & Badasses – wat natuurlijk een Borderlands-variant van Dungeons & Dragons is. Tiny Tina neemt de rol van dungeon master op zich en vertelt het verhaal, en de vault hunters zijn de spelers die haar fantasiewereld betreden om een avontuur te beleven. Omdat Tiny Tina een nogal wispelturig en gestoord dertienjarig meisje is, is ze soms tegenstrijdig in haar verhaalvertelling. Zo opent ze haar verhaal met een wereld die ooit prachtig was, maar nu geteisterd wordt door de Handsome Sorcerer (HandsomeJack in een tovenaarsoutfit) waardoor alles duister en grauw is. Wanneer jij aan het avontuur begint, vertelt Tina vrolijk dat het stralend weer is en dat er een regenboog aan de helderblauwe hemel staat – wat je ook te zien krijgt wanneer je in het eerste gebied van de DLC aanbelandt. Lilith wijst Tina op haar tegenstrijdigheid en Tina beseft dat haar verhaal niet klopt. Per direct verandert de heldere hemel naar een dystopisch kleurtje en wordt de gehele sfeer omgegooid.

Tiny Tina is best oké

Tiny Tina vertelt het verhaal van de DLC dus je zult haar stem vaak horen. Sommige Borderlands 2-fans zijn niet echt gecharmeerd van dit personage en dat begrijp ik: ik vond haar in het hoofdverhaal ook niet altijd grappig, voornamelijk omdat haar humor voorspelbaar werd. In Tiny Tina’s Assault on Dragon Keep is ze echter meer afwisselend en stoorde ik mij geen moment aan haar teksten. Dankzij deze DLC ben ik dit personage zelfs meer gaan waarderen.

Dit eerste moment is niet alleen bedoeld als een (effectief) geintje en visueel indrukwekkend trucje, het laat ook meteen de aard van de DLC zien: je bent onderdeel van een live rollenspel waarin de gestoorde Tiny Tina haar fantasie de vrije loop laat, terwijl de vault hunters op haar reageren en meespelen. Jij zit in een Dungeons & Dragons-achtige wereld vol orcs, skeletten, draken en ander fantasy-gespuis, en je hoort tussendoor de stemmen van de deelnemende Borderlands-helden. Er wordt telkens gediscussieerd over Tina’s matige continuïteit in verhaalvertelling, en de dertienjarige dungeon master vervangt tussendoor enkele personages om wat voor reden dan ook. Maar vooral het onderlinge gekibbel is erg vermakelijk om aan te horen tijdens het gamen.

Lilith neemt het spel vrij serieus en wil het verhaal volgen, mede om Tina een plezier te doen; Mordecai kan het allemaal niet zoveel interesseren, maar raakt naarmate het spel vordert steeds meer geïnteresseerd; Brick wil dingen slaan… gewoon, omdat hij wil slaan. Dit laatste voorbeeld is in het bijzonder grappig omdat het in sommige situaties onnodig gezeik oplevert. Ergens halverwege het verhaal kom je bij een goedaardig persoon aan die jou verder kan helpen om de Handsome Sorcerer te verslaan, maar voordat je met hem spreekt, moet er een dobbelsteen gegooid worden om te bepalen wie het woord mag doen. Brick wint en zegt dat hij de persoon wil slaan, waarop Lilith en Mordecai pissig reageren, want zij willen verder met het verhaal. Hier heeft Brick maling aan en hij slaat de potentiële questgiver, die nu woedend wordt en zijn volledige leger op je af stuurt. Borderlands 2 neemt zichzelf niet te serieus, zoals we gewend zijn, maar het geeft hiermee ook een kritisch signaal af.

Kritiek

Want er zijn genoeg ontwikkelaars die hun verhaal kunstmatig oprekken op de meest arbitraire manieren waardoor het momentum volledig tot stilstand komt: denk bijvoorbeeld aan actiegames die een paar triviale puzzels bevatten. Ook Tiny Tina’s Assault on Dragon Keep bevat enkele puzzelmomenten als een parodie op andere games die dit trucje hanteren. Maar het blijft niet enkel bij ironisch implementeren en enkele kritische grappen maken waardoor Gearbox ook schuldig zou zijn aan hanteren van hetzelfde trucje – zoals een Far Cry 3: Blood Dragon doet – er wordt op Borderlands-achtige wijze een oplossing aangedragen. Net wanneer ik dacht “bah, ik heb helemaal geen zin in deze klotepuzzel,” gaf de game een eenvoudige alternatieve oplossing zodat ik snel verder kon. De DLC bevat meer van dit soort momenten die heerlijk kritisch zijn omdat ze op komische wijze gebracht worden, vol typerende Borderlands-persoonlijkheid.

Toch maakt de DLC zich ook schuldig aan een archaïsche designkeuze die soms storend werkt. Toen ik merkte dat het einde van de DLC naderde, rende ik langs vijanden heen om zo snel mogelijk naar het einde te werken en de laatste cutscene te zien. De content was voor mij duidelijk en ik wilde aan de recensie werken. Maar toen stuitte ik vooral op gesloten hekken en deuren die zich enkel openden nadat alle vijanden waren verslagen, wat soms zelfs voor lichte verwarring zorgde. Deze typische ‘arenastructuur’ is niet alleen een vorm van oppervlakkige tijdvulling, het werkt ook niet goed in grote ruimtes zoals in deze DLC; het resulteert in onnodig zoekwerk. Het is echt een klein minpuntje aangezien veel dungeons crawlers zo met hun omgevingen en verhaalprogressie omgaan, maar het valt gewoon op wanneer de ontwikkelaar juist zo kritisch reageert designkeuzes van anderen.

Tiny Tina’s Toverachtige Terrein

Grafisch gezien gaat Gearbox uitstekend om met hun omgevingen: bijna alle assets in Tiny Tina’s Assault on Dragon Keep zijn nieuw en het ziet er allemaal prachtig uit. De fantasy-stijl, gecombineerd met Borderlands-elementen, komt perfect uit de verf. Vooral het kasteel en de kerkers zijn een plezier om in rond te lopen en te knallen. Tel daarbij op dat alle vijanden nieuw zijn en ook ander gedrag tonen dan vijanden uit het hoofdverhaal, en je hebt te maken met een berg nieuwe content die verfrissend is van begin tot eind. En de setting is dan wel volledig nieuw, het onderliggende verhaal en de toon hiervan zijn trouw aan Borderlands 2. Tina’s spelletje Bunkers & Badasses is namelijk haar interpretatie van alle gebeurtenissen uit het hoofdverhaal, en zij gebruikt dit spelletje als ontsnappingsmiddel aan de werkelijkheid. Het arme meisje kan nog niet wennen aan het idee dat enkele vrienden van haar zijn overleden in het hoofdverhaal, en dus verdraait ze een paar belangrijke verhaalmomenten.

Tina’s fantasieverhaaltje is eigenlijk best wel tragisch, terwijl het ook een ode is aan geeky games, tv-series en boeken… waarna de DLC dezelfde games, tv-series en boeken hard parodieert of gekscherend verwerkt in een grap. Het is een uitzonderlijke cocktail van allerlei elementen die je normaal gesproken niet kunt combineren, behalve in Borderlands 2. Het ongeveer zeven uur durende verhaal van Tiny Tina’s Assault on Dragon Keep (talloze sidequests en dergelijke niet meegerekend) lijkt aan de oppervlakte ver verwijderd van het hoofdverhaal, maar is in feite het letterlijke vervolg hiervan. En dan sluit de game ook nog eens af met een teaser die wijst op nog meer DLC, of wellicht een derde Borderlands. Welke van de twee het ook wordt, ik heb vertrouwen in het resultaat.

Deze game is getest op de Xbox 360

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Tiny Tina’s Assault on Dragon Keep is een prettig gestoorde combinatie van allerlei elementen die normaal gesproken niet te mengen zijn. Tina’s fantasierijke herbeleving van het hoofdverhaal vervult een multifunctionele rol: het is een ode en parodie op allerlei geeky zaken, het geeft meer inzicht in de personages van Borderlands 2 en het werpt terloops ook nog een kritische blik op matig gamedesign. Humor en tragiek worden op dezelfde manier samengevoegd zoals je gewend bent van het hoofdverhaal, en er is genoeg content om je voorlopig zoet te houden. Gearbox levert wederom toffe DLC af.

9-
  • Verfrissende setting
  • Goed verhaal
  • Grappig
  • Mooie omgevingen
  • Arena-momentjes

Plaats een reactie