Pro Cycling Manager 2013 - Start van de Tour de France

Recensie | -

Met Pro Cycling Manager 2013 op de PC kan de Tour de France voor mij niet snel genoeg beginnen. Voor de honderste keer wordt de ronde dit jaar gereden. Met alle festiviteiten zou je denken dat het voor ontwikkelaar Cyanide een goede reden is om de Pro Cycling Manager-serie aan te pakken en naar een hoger niveau te brengen. De serie staat namelijk de laatste jaren zo goed als stil.

Geen stap in de goede richting

Helaas blijkt de 2013-versie geen stap in de goede richting te zijn. Dat weet je eigenlijk al wanneer je bij de eerste race die je opstart het commentaar hoort. Het is hetzelfde commentaar dat je al vier jaar lang hoort. Wie zich ooit heeft geërgerd aan de bullshituitspraken van de heren Ten Napel en Mulder in de FIFA-games, moet voor de grap Pro Cycling Manager 2013 eens gaan spelen. Bij aanvang van elke race krijg je te horen dat het een prachtige dag is en dat het vooral een etappe is voor de sprinters/vluchters/klimmers. Daarna word je weggeschoten en komt het tweede déjà vu-punt naar voren in de vorm van de soundtrack. Ook deze is echt al jaren hetzelfde, waardoor je ook deze editie weer met gemak zonder geluid kan spelen. Op één of andere manier verzinnen je hersenen zelf de soundtrack er wel bij.

Een ander terugkerend probleem is te vinden in de veelvuldige crashes. Ik heb de game op drie verschillende high-end systemen met verschillende videokaarten en laatste drivers getest, en in alle gevallen crasht de game bij het willekeurig opstarten van een race. Gelukkig zit er een hele goede autosave-functie in, maar je moet daarna weer wel een hele tijd wachten voordat de race waarbij de game crashte is geladen. Dat frustreert. Het is te hopen dat er zo snel mogelijk een patch wordt uitgebracht, zodat het geheel een stuk beter speelbaar is.

Goed, dat zijn de nare punten van deze editie, maar gelukkig zijn er wel een paar handige nieuwigheden. Zo is het heel nuttig om aan het begin van het seizoen de verschillende doelen voor de verschillende rijders vast te stellen. Kies je er voor om met Belkin te rijden (wat nog als Blanco in de game zit, maar dat is te begrijpen), dan kun je voor Gesink de focus op de Giro en de Vuelta leggen, Mollema’s seizoen op de voorjaarsklassiekers en de Tour, terwijl je met een Theo Bos probeert hoge ogen te gooien in de Ronde van Turkije. Het voordeel van het stellen van deze doelen en het aangeven hoe belangrijk dat is, is dat de game op maat gemaakte trainingsschema’s aan de renners koppelen. Zodoende zijn ze ook echt fit op het moment dat er een ronde komt waarin zij moeten schitteren.

Hier bovenop is het mogelijk om bepaalde renners van te voren al te selecteren voor bepaalde rondes, zodat zij weten waar ze aan toe zijn en dat ze tevreden blijven. Jawel, deze game heeft een klein RPG-sausje gekregen, waarbij je renners tevreden moet houden. Zijn ze dat niet, dan presteren ze minder goed en zijn ze minder snel geneigd om hun contract te verlengen.

Sponsoren

Dat geldt ook voor de sponsoren. Hiermee kun je aan het begin van het jaar bepaalde doelen stellen en afhankelijk van de zwaarte van het doel, krijg je meer of minder geld. Het halen van een top 10-positie levert minder op dan het winnen van een bepaalde ronde. Tegelijkertijd zorgen hogere doelen ook voor een hogere moeilijkheidsgraad en de mogelijkheid om het doel niet te halen. Ook hier geldt dat het minder halen van doelen kan resulteren in het beëindiging van een sponsorcontract, waardoor je op zoek moet naar een nieuwe geldschieter.

Het zijn dit soort zaken achter de schermen die de game iets meer diepgang geven. In de actie zelf, het racen, zien we veel dingen terug die we herkennen van de vorige versie. Daarbij race je met een team van maximaal negen man en heb je de mogelijkheid om als knecht water te halen voor de andere renners, in de vroege aanval mee te gaan, op een bergpas proberen weg te rijden of mee te sprinten om de dagzege. Qua intelligentie doet de game niet onder aan de voorgaande versie. Een ontsnapping in een spintersettape in een driedaagse wedstrijd heeft zodoende minder kans van slagen dan een overgangsetappe in de derde week van de Tour de France. En ook rij je met een Gesink minder snel weg op de Mont Ventoux met de grote belangen dan met dezelfde rijder in de Tour de California. Het winnen van een Tour de France is dan ook een echte opgave en is de kans klein dat je zoals in de voorgaande versies met een Mollema opeens in een ontsnapping een half uur aan ruimte krijgt en daarmee uiteindelijk de Tour wint.

Haaks op deze vorm van intelligentie in het peloton, is de domheid van jouw renners. Zo was ik in de eerste Tour-etappe druk bezig met een aanval van Laurens ten Dam en lag mijn focus daarop. Natuurlijk zorgde ik er voor dat een man als Bram Tankink mijn kopmannen Mollema en Slagter in al hun behoeften voorzag. Uiteindelijk werd Ten Dam gepakt en zag ik tot mijn verbazing dat Mollema op vijf minuten van het peloton verwijderd was. Blijkbaar reed hij achter het peloton en werd hij op een klimmetje van de tweede categorie domweg gelost. Dat is mij nog niet eerder met een renner van die status overkomen en je zou denken dat de beste man ook wel zo slim was om tijdens zo’n berg even vooraan bij te blijven, maar niks daarvan.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Zodoende kent Pro Cycling Manager 2013 een hoop frustratiepunten, terwijl we juist hadden gehoopt op een aantal verbeteringspunten. Die zijn er op het gebied van management, maar zijn in onze ogen te summier om een upgrade ten op zichte van de 2012-versie goed te praten. Volgend jaar moeten er echt stappen gezet worden en die patch om de crashes op te lossen mag ook wel snel komen.

  • Intelligentie peloton
  • Management-verbeteringen
  • Daar buiten echt te weinig veranderingen
  • Crashes
  • Déjà vu op gebied van commentaar en soundtrack

Plaats een reactie