Hotline Miami Review - De PS3 en Vita-versie bekeken

Recensie | -

Met een rubberen kippenmasker over je gezicht zo snel mogelijk een heel pand vol zwaarbewapende gangsters ‘schoonvegen’, in de praktijk juist besmeuren met zoveel mogelijk bloed. Dat klinkt misschien als een nieuwe controversiële game van Rockstar, maar deze beschrijving slaat eigenlijk op Hotline Miami; een mix van GTA, Metal Gear, de jaren ‘80 en drugs.

Vice City met paddo’s

De toon van deze krankzinnige game wordt al direct in het menu gezet. Russische letters dansen over het scherm, samen met palmbomen en felle kleuren en ondertussen klinkt toepasselijke muziek. Alsof we GTA: Vice CIty met Russische ondertiteling hebben opgezet en niet vergezeld worden van een zak chips, maar een doosje paddo’s . Als we vervolgens worden toegesproken door drie figuren met rubberen dierenmaskers op hun snufferd, twijfelen we echt even aan wat er in de koffie zat. Tijdens de eerste missie valt het psychedelische tintje echter weg en worden we nuchter geschud door extreem expliciet geweld. En dat vanuit een topdown perspectief met 8-bit graphics.

Stealthy Kill Frenzy

Met zo’n zelfde rubberen dierenmasker over je gezicht ren je een gebouw binnen, schiet je iedereen aan gort en vertrek je weer. Dit doe je een kleine twintig keer en dan heb je de game uit. Dat doet dankzij de graphics, het camerastandpunt en de gewelddadigheid denken aan de Kill Frenzies uit de oude GTA’s, maar Hotline Miami is vele malen uitdagender en ingewikkelder. Soms doet de game zelfs meer denken aan Metal Gear, dan aan GTA.

Vijanden zijn met één schot om te leggen, maar één kogel in jouw buik en jouw darmen liggen ook overal. Het is daarom echt noodzakelijk je moordtochten goed te plannen. Door te schieten trek je alleen maar meer vijanden aan die eerst schieten en dan pas vragen stellen, en dat loopt zelden goed af. Als naamloze huurmoordenaar beschik je echter ook over de nodige trucjes. Sowieso maken je blote vuisten en slag- of steekwapens geen geluid en zijn daarom soms functioneler dan een shotgun, maar door op het juiste moment een deur in te beuken, mep je een vijand ook bewusteloos. Vervolgens maak je ‘m met een finishing move definitief koud. Dat gaat er vaak hard aan toe. Schedels kapot slaan op de vloer of zelfs ogen inprikken met de duimen, de naamloze huurmoordenaar draait er zijn hand niet voor om. En gek genoeg ziet elke moord er ondanks de 8-bit graphics verrassend gedetailleerd uit. Ook vuurwapens richten trouwens de nodige zichtbare schade aan, zoals afgerukte ledematen, weggeblazen gezichten of uitpuilende darmen. De brute moorden gaan hand in hand met een onvergeeflijke moeilijkheid die je dwingt elke actie te overdenken. En tussen de moorden door komt in luchtigere scènes die lekkere jaren 80-vibe weer naar boven. Krankzinnigheid en genialiteit liggen dicht bij elkaar, zo wordt weer eens bewezen met Hotline Miami.

Cross-buy

Helaas wil de besturing op de PlayStation 3 nog weleens roet in het eten gooien. De game speelt eigenlijk als een twin-stick shooter, maar de besturing is net niet nauwkeurig genoeg, waardoor je nog weleens onnodig je doelwit mist. Dat resulteert weer gegarandeerd in een oncontroleerbare chaos én jouw dood. Dit maakt Hotline Miami op de PlayStation 3 soms behoorlijk – onnodig – frustrerend. Dit is deels op te lossen door te locken op één specifieke vijand, maar tijdens de grotere schietpartijen wordt lang niet altijd de juiste vijand geselecteerd. Bovendien zien vijanden jou al van grote afstand aankomen, zelfs als ze zich nog buiten beeld bevinden. Nu is het met de R2 mogelijk om een groter deel van het level te verkennen, maar dat is soms net te langzaam. De relatief trage en gecompliceerde besturing op de PS3 verraden dat deze game nooit ontwikkeld is met een controller in gedachte, maar echt bedoeld is voor de snellere en preciezere muis van een PC.

Op de PlayStation Vita zijn gelukkig veel betere oplossingen gevonden. Locken op een vijand doe je door ‘m aan te tikken (weet je tenminste zeker dat je de goede hebt) en ook de omgeving verder verkennen gebeurt via de touchscreen. Dat blijkt in de praktijk een stuk sneller en intuïtiever te zijn dan op de PS3. Je hoeft bij de aanschaf gelukkig niet eens te kiezen tussen de PS3- en PS Vita-versies van Hotline Miami; de game is Cross-buy dus je krijgt gewoon beide versies. Saves worden tussen de beide versies ook nog eens automatisch gesynchroniseerd, waardoor de moordtochten altijd en overal zijn voort te zetten. Het risico bestaat dat een meekijkende forens in de trein je dan aanziet voor een psychopaat, maar voor deze game nemen we dat graag voor lief.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Laat je niet misleiden door het uiterlijk, Hotline Miami is namelijk geen Kill Frenzy: The Game. Voordat je de – vaak behoorlijk lugubere – moorden kunt plegen, moet je observeren, plannen en nadenken. Zeker meerdere vijanden in één kamer omleggen vereist heel veel geduld en vaardigheid, waardoor de game uiteindelijk een stuk langer is dan je aanvankelijk verwacht. Mocht je de keuze hebben, speel ‘m dan wel op de Vita. De besturing op de handheld is dankzij de touchscreen net even wat fijner.

8
  • Zeer uitdagend
  • 8-bit graphics en tóch zeer gedetailleerd
  • Bijzondere vibe
  • Besturing op PS3 niet optimaal

Plaats een reactie


X
Lees meer over Hotline Miami: