Painkiller: Hell & Damnation Review

Recensie | -

Dekking, perks en RPG-achtige level-systemen, het zijn onderdelen die vandaag de dag zowat gelijkstaan aan de First Person Shooter, maar nog niet zo lang geleden was er een simpelere tijd. Een tijd waar je in een arena werd gedumpt en waar vrijwel onmiddellijk hordes vijanden op je af kwamen rennen waardoor er niets anders opzat dan knallen, knallen en nog eens knallen. Painkiller Hell & Damnation brengt je terug naar deze lang vervlogen tijd. Het is alleen de vraag of je na een paar levels nog steeds zo terugverlangt naar die periode.

Hersenloos

Hell & Damnation is een soort remix van de eerste Painkiller in een jasje van hogere definitie (al zou je dat kijkende naar de console-versie misschien niet zeggen). Levels en wapens uit de eerdere games worden hergebruikt, maar er is ook wat nieuws te ontdekken. Nieuwe levels zoals een operahuis bijvoorbeeld, en een wapen waarmee je houten staken afvuurt waarmee je de vele demonen, duivels en andere helse gedrochten aan muren nagelt.

Dat er een beetje variatie zit in je wapens is wel zo prettig, want veel meer dan heel, maar dan ook echt heel erg veel schieten doe je niet in Hell & Damnation. Je tegenstanders mogen dan wel variëren, van skeletten tot monniken met gigantische bijlen, ze gedragen zich eigenlijk allemaal exact hetzelfde. Veelal schreeuwend komen ze op je af rennen totdat je ze aan stukken schiet. Datzelfde riedeltje herhaalt zich wel tig keer per level. Steeds weer word je overlopen door drommen vijanden die geheel hersenloos jou alleen maar dood willen maken.

Waneer de game dit concept gebruikt is het haast zalig hoe je al ‘bunnyhoppend’ (door te springen beweeg je sneller) om groepen monsters heen danst om ze met de gestoorde vuurwapens te bestoken. Op zulk soort momenten is het haast overweldigend hoeveel waanzin en chaos er op je af wordt gegooid. Als Hell & Damnation niet werkt, dool je zielsalleen door veel te grote omgevingen opzoek naar die ene ondode strijder die ergens achter een pilaar is blijven steken waardoor je niet verder kunt naar het volgende gebied. Er zijn zeker pieken in deze hel, maar ze zijn niets vergeleken met de diepe, diepe dalen die de vijf uur durende singleplayer kent.

Spookstad

Dan is er ook nog het simpele feit dat een game zoals Painkiller niet ideaal speelt op een console. Met een controller kun je nu eenmaal niet alle benodigde snelle bewegingen maken waardoor de gameplay toch een tikkeltje minder hectisch en over de top is. Ook op technisch gebied is deze console versie minderwaardig aan de PC-versie van Hell & Damnation die al een half jaar eerder is uitgekomen. Met name bij de torenhoge eindbazen is het pijnlijk om te zien hoe het beeld gewoon een seconde stilstaat als een reus omvalt.

Diezelfde framerate heeft het ook behoorlijk moeilijk in de splitscreen modus waarin je met een tweede speler dezelfde levels doorloopt en dezelfde vijanden afschiet. Veel leuker zou de online multiplayer moeten zijn die de no-nonsense schietactie combineert met het online afknallen van andere gamers. In de praktijk komt daar maar weinig van terecht. Painkiller: Hell & Damnation is op de console nog maar een paar dagen uit, maar nu al een spookstad. Over een week is er waarschijnlijk helemaal niemand meer online te vinden.

Dat dit geen game van zestig euro is, maar een budgettitel neemt niet weg dat er best wat valt te klagen. Painkiller’s niet al te verre neef Serious Sam is op een willekeurige downloadable dienst voor minder te downloaden en de latere delen van die serie voelen ook niet zo verschrikkelijk gedateerd aan. Hell & Damnation kent daarnaast ook te weinig knipogen om het slappe verhaal, compleet met hele slechte voice-overs, dragelijk te maken.

Deze game is gespeeld op de Xbox 360

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Het selecte groepje dat staat te springen voor een nieuwe Painkiller is beter af met Hell & Damnation op de PC. Deze console uitvoering is lelijk, speelt niet geweldig en is technisch gezien een rommeltje. Dat de hel nog eerder dichtvriest dan dat je een vol multiplayer potje kunt beginnen zegt verder wel genoeg. Hel en verdoemenis voor deze game.

5-
  • Ouderwets chaotische gameplay
  • Technisch bijzonder zwak
  • Verlaten multiplayer
  • Bijzonder korte singleplayer

Plaats een reactie


X
Lees meer over Painkiller: Hell & Damnation: