Wonderful 101 Review

Recensie | -

PlatinumGames staat bekend om stoere en brute titels als MadWorld, Vanquish en Bayonetta. Gezien het voorgaande oeuvre lijkt het ogenschijnlijk vrolijke The Wonderful 101 nogal een vreemde eend in de bijt. De kleurrijke uitstraling en het koddige ontwerp doen vermoeden dat we te maken hebben met een simplistisch spelletje. Maar schijn bedriegt. The Wonderful 101 vereist strategisch denkwerk en is net zo’n spectaculaire achtbaanrit als Bayonetta.

GEATHJERK

The Wonderful 101 is een groep van honderd gewone mensen, die met behulp van een Wonder-Mask en medaille transformeren tot helden in felgekleurde pakjes; stereotypische persoonlijke strijdkreten en overdreven sprongen en kapriolen bijgeleverd. Wanneer Blossom City, de stad van held Wonder-Red, door de buitenaardse GEATHJERK (ja, echt) wordt aangevallen, worden alle honderd helden door hun organisatie opgeroepen om de stad te redden. Wie dan die honderd-en-eerste strijder is? Je voelt hem waarschijnlijk al aankomen, want dat ben jij.

Ondanks dat je in de loop van de game constant de leden van de Wonderful Onesbijeenscharrelt, zullen slechts zeven leden een prominente rol vervullen. Deze zeven personages maken de dienst uit in het verhaal, en creëren vaak zeer komische situaties. Zo zal Wonder-Blue soms wat stuntelig zijn en is hij verontwaardigd dat de onervaren Wonder-Red de boel leidt, terwijl de dikke Wonder-Green zijn Franse afkomst maar al te graag met de rest van de wereld deelt. Net als alle andere Fransen, overigens. De conversaties, knullige acties en doldwaze momenten zijn oprecht grappig, en maken van de personages ware karakters.

Elk van die zeven hoofdpersonages kent een bepaalde superkracht, die je met behulp van een symbool oproept. Voor Wonder-Red’s Unite Fist teken je met de stylus of rechter analoge stick een cirkel, Wonder-Blue’s Unite Sword verkrijg je door een lange lijn te trekken en Wonder-Green’s Unite Gun teken je met een vluchtige ‘L’-vorm bij elkaar.

Grote groep

De lengte van deze lijnen, en daarmee de sterkte van de superkrachten, is begrenst door het aantal helden dat je in je groep hebt. Het is daarom handig dat je omstandige burgers kunt inschakelen als tijdelijke helden. Niets is frustrerender dan met een klein groepje helden bijvoorbeeld een cirkel te trekken. Daarnaast moet je, met het breder wordende assortiment, ook steeds nauwkeuriger de symbolen tekenen. In het begin is er met een cirkel, een rechte lijn en een ‘L’-vorm nog weinig aan de hand, maar wanneer je in totaal zeven figuren tot je beschikking hebt, zal de game jouw bedoelde teken nog wel eens verkeerd interpreteren.

Het helpt hierbij dat de game in slowmotion gaat wanneer je tekent. En dat heb je ook wel nodig, want The Wonderful 101 is chaotisch, snel en behoorlijk pittig. De hoogste moeilijkheidsgraad waarop je kunt starten is Normal, en daarbij ga je echt een behoorlijk aantal keer dood. Dat heeft er niet alleen mee te maken dat de game redelijk pittig is, en dat elke vijand een uitgekiende tactiek vereist. Het voornaamste struikelblok is dat je levensbalk zich niet vanzelf hersteld. Je zult zelf voorwerpen moeten vinden om jouw team te genezen, of ze bij elkaar mixen met ingrediënten die je verzamelt in de sfeervolle, mooie wereld van Blossom City.

Stop Wonder-Red in Super Smash

Dit is een directe oproep aan Nintendo om Wonder-Red in Super Smash Bros. te stoppen. Het personage leent zich er uitmuntend voor: een tof karakter met typische aanvalskrachten en daarnaast kan hij tot een waar Nintendo-personage uitgroeien. Wellicht in combinatie met Wonder-Blue en – Green, waardoor je drie distinctieve aanvallen hebt. Ik ben in ieder geval alvast om. Nu Nintendo nog.

Dat The Wonderful 101 een titel is van de hand van PlatinumGames, is overduidelijk. Voornamelijk tijdens eindbaasgevechten wordt dit duidelijk. Ze zijn spectaculair, over the top en uiterst vermakelijk en grappig. Het inrammen van de A-knop om zoveel mogelijk schade te doen tijdens een scripted stukje is Bayonetta-esk, even als absurde situaties waarin je met een soort honkbalknuppel op een honkbalveld bommen van een eindbaas terugslaat. Zodoende kijk je elke keer weer reikhalzend uit naar de volgende confrontatie met een uit de kluiten gewassen GEATHJERK.

Juist door dit soort enorm vermakelijke segmenten is het zo jammer dat je aanvankelijk meer frustratie dan plezier beleeft aan de game. De uitleg is schaars, wat op zich redelijk verademend is, maar zodoende moet je wel zelf uitdokteren welke tactiek voor elke vijand nodig is. Dat is soms enorm pittig in de chaotische situaties waarin The Wonderful 101 je werpt. Zo word je soms met de grond gelijk gemaakt, voordat je ook maar een enkel idee hebt hoe je de tegenstanders precies moet aanpakken. De game gaat af en toe simpelweg te snel of is te druk om een uitgedacht plan uit te testen. Dat wordt zo nu en dan zo frustrerend, dat je de game liever even weglegt. Dat is enorm spijtig, want The Wonderful 101 heeft je genoeg te bieden om je zeker voor twintig uur zoet te houden. En mocht je net zo vaak dood gaan als ondergetekende, zeker dertig uur.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

The Wonderful 101 is een sprankelende game. De personages zijn guitig en aandoenlijk, er ontstaan enorm grappige situaties en de eindbaasgevechten zijn ware spektakels. Het is jammer dat een chaotische, snelle game als deze in de weg wordt gezeten door symbolen die niet altijd juist worden geïnterpreteerd, of gewoon tot te veel gepriegel leiden. Daarnaast wordt de game soms frustrerend, doordat je tegen nieuwe vijanden sneller dood gaat dan je lief is. Gelukkig zet PlatinumGames wel een titel neer die verder op alle vlakken interessant en prachtig is. Een vervolg zou dan ook zeker welkom zijn.

8+
  • Dolkomische figuren en situaties
  • Blossom City is sprankelend
  • Eindbaasgevechten zijn een waar genot
  • Symbolen tekenen leidt tot gepriegel
  • Frustreert soms door chaos

Plaats een reactie


X
Lees meer over The Wonderful 101: