Professor Layton en de Erfenis van de Azran Review - Laytonesque

Recensie | -

Professor Layton en ik hebben elkaar sinds een zeker avontuur in een curieus dorpje niet meer gezien, maar in die tussentijd heeft hij heel wat nieuwe avonturen beleefd. Veel is er in die tussengelegen vijf delen alleen niet veranderd.

In dit nieuwste avontuur hebben ik, Layton, Luke en zijn nieuwe compagnons die tussen deel één en zes erbij zijn gekomen, een wereldreis van jewelste gemaakt. Dat is allemaal te danken aan de erfenis van Azran, een groot geheim van een lang verloren beschaving waarmee Layton in aanraking komt door een bijzondere mummie. Deze ingevroren overlevende is namelijk het startsein voor een – in de woorden van mijn gewaardeerde ex-collega Chris Glerum – ‘Laytonesque’ reis die je al puzzelend over de hele wereld brengt om de benodigde eieren van de Azran te vinden.

Puzzelkunde

Op iedere plek die het reisgezelschap bezoekt staat er een nieuw mysterie te wachten. Deze korte verhalen zijn vermakelijk genoeg en behoorlijk gevarieerd. De ene keer ontrafel je het geheim van een eeuwenoude ruiltraditie op een tropisch eiland, de andere keer onderzoeken Layton en co waarom een gigantische rode wolf een arm westernstadje steeds lastigvalt. Welke locaties je als eerste aandoet en in welke volgrode je de mysteries oplost bepaal je helemaal zelf door er met Laytons luchtschip naartoe te vliegen.

Allemaal leuk en aardig, maar tussen het geklets door draait het allemaal om één ding: puzzels. Vijfhonderd raadsels, berekeningen en vraagstukken zijn er in totaal op te lossen in te nieuwe Layton. Wie de eerdere delen heeft gespeeld komt de opzet van deze puzzels vast wel bekend voor: lees aandachtig het raadsel door en geef vervolgens het juiste antwoord, schuif de puzzelstukken zo rond dat alle delen een logisch geheel vormen en bereken hoeveel vierkanten in deze vorm passen. Weet je tijdens een puzzel niet waar je moet beginnen of kom je er simpelweg niet uit? Dan zijn er hints te koop in ruil voor muntjes, die je vindt door op opvallende plekken in de omgevingen te tikken.

Deze hints worden naarmate je er meer koopt steeds explicieter. De eerste keer wordt je een beginnetje of een vage omschrijving van waar je op moet letten gegeven. Een optie om meteen de derde of vierde hint te kopen en de voor de hand liggende uitleg over te slaan zou eigenlijk best welkom zijn, maar of je daar echt last van zult hebben hangt natuurlijk helemaal af van je eigen puzzelkunde.

Braaf

Naast dat je wat minder punten krijgt, zijn er verder geen grote gevolgen voor het verkeerd beantwoorden van een vraagstuk. In veel gevallen kun je dus ieder antwoord langsgaan wanneer je er echt niet meer uitkomt. Hintmuntjes zijn er, wie goed zoekt, genoeg en zelfs ik kwam met mijn afwezige wiskundeknobbel door de rekenraadsel heen.

Ook in het nieuwste Layton-avontuur stelen de puzzels nog steeds de show. De aankleding doet dat minder. Hoewel er heel veel personages de revue passeren wordt het verhaal nergens echt spannend of meeslepend. Ik zou zelfs durven stellen dat Layton en zijn reisgezelschap eigenlijk behoorlijk saai zijn. Als brave toeristen trekken ze de wereld over waar ze iedereen beschaafd aanspreken over hun mysterie. Veel interessanter en kleurrijker zijn de bijpersonages en de slechterikenorganisatie Targent, die ook op het geheim van de Azran uit zijn.

Dat Laytons posse niet helemaal goed uit de verf komt heeft misschien ook te maken met het feit dat personages ook in dit deel weer Nederlands spreken. De geanimeerde tussenfilmpjes worden er niet minder mooi op, maar de Nederlandse stemacteurs spetteren niet bepaald. De optie om te kunnen kiezen voor Engelse stemacteurs en tekst zou in ieder geval welkom zijn. Deze schittert, net als in eerder Layton-delen, in afwezigheid.

Eikels en mode

Met veel prachtige locaties en gevarieerde puzzels houdt het hoofdverhaal je wel even zoet. Daarna zijn er nog aardig wat puzzels en minigames over. De leukste daarvan is een serie van levels waarin je een eekhoorn moet helpen zijn eikeltjes te verstoppen door zijn voedsel in specifieke richtingen te laten rollen. Ook leuk: een serie van puzzels waarin je een tuin opnieuw moet laten opbloeien door op strategisch plekken bloemen te plaatsen.

Minder hersenkrakend of leuk zijn de modeshows waarin je de verschillende personages die je tegenkomt tijdens je reizen moet aankleden aan de hand van hun wensen. Het moet wel de sufste minigame zijn die ik in jaren heb gespeeld.

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

Laytons laatste legende weet met slimme puzzels en een ietwat braaf verhaal aardig te vermaken. Het is spijtig dat de game zo vast zit in oude manieren, maar daartegenover staan wel ouderwetse uitdagende puzzels die de stoffig geworden hersens doen kraken.

7+
  • Puzzels blijven leuk
  • Vermakelijk mysteries
  • Aan de brave kant
  • Suffe minigames
  • Nauwelijks vernieuwing

Plaats een reactie


X
Lees meer over Professor Layton en de Erfenis van de Azran: