WWE 2K14 Review - Volgestopt met boeiende content

Recensie | -

WWE 2K14 is een game die niet zozeer uitblinkt van de vernieuwingen, maar het moet hebben van zijn inhoud. De game zit vol met verschillende vechtersbazen, arena's om in te knokken en modi om je in te verliezen. En de gevechten zelf zijn onderhoudend genoeg om je echt een tijd bezig te houden.

Interessant vechtsysteem

WWE 2K14 is een game die niet om prachtige knoppencombinaties draait of waarbij je ervoor moet zorgen dat je geen trappen tegen je gezicht krijgt. Het is een game waarbij timing een must is. Want zo'n negentig procent van de aanvallen die jij en je tegenstander uithalen zijn te counteren. Dat doe je door op het juiste moment de rechter trigger in te klikken. Het is een simpel principe, maar omdat het juiste moment een reactiesnelheid van een halve seconde vraagt, vergt het wel heel wat oefening en een scherpe blik. Je moet heel erg goed kijken naar de animaties van de tegenstanders en daaruit afleiden wanneer het countermoment komt. Het zorgt er voor dat WWE 2K14 een hoge instapdrempel kent, maar wanneer je het doorhebt, is de voldoening echt enorm en blijven gevechten spannend om te spelen. Het kan zelfs na een uur of twintig voorkomen dat je je countertiming even helemaal kwijt bent en door de tegenstander wordt verslagen.

Toch zijn er op het gebied van de gevechten zelf nog wel wat problemen waarmee de serie eigenlijk al jaren te maken heeft. Alhoewel het minder vaak voorkomt dan bij zijn voorganger, heeft de game hier en daar wat moeite om te begrijpen wat jij als speler nou precies wilt. Zo sla je in een gevecht zo nu en dan vol op de bakkes van de scheidsrechter in plaats van de tegenstander, en klim je op de ring terwijl je eigenlijk de stoel wilde pakken die in de ring zelf lag.

Daarnaast is het wat lastig te counteren wanneer een tegenstander wisselt van greep – bijvoorbeeld van een armgreep naar een nekgreep. Daardoor heb je een ander countermoment en door die overgang ga je vaak de mist in en dat kan in het heetst van de strijd best wel vervelend.

En visueel gezien is het niet al te best. De vechters zelf ogen goed, maar zijn wel wat ongedetailleerd. Je voelt dat niet het onderste uit de kan is gehaald, wat misschien nog wel het beste naar voren komt bij het publiek. Het is tof om te zien dat het publiek shirts draagt van de verschillende WWE-sterren, maar voor de rest zijn het redelijk lelijke houten poppen.

30 Years of Wrestlemania

WWE 2K14 gaat dan ook niet de boeken in als de beste vechtgame ooit gemaakt, maar potverdikkeme, leuk is hij wel. Dat is voor een groot gedeelte te danken aan de heerlijke 30 Years of Wrestlemania-modus. Hierin kan de speler tientallen gevechten uit de jaarlijkse Wrestlemania evenementen naspelen. Het zijn gevechten die vaak vooraf worden gegaan door videofragmenten die vertellen hoe de twee vechtersbazen uiteindelijk met elkaar in de ring kwamen. Dat kan bij sommige gevechten nostalgische gevoelens oproepen omdat je de gevechten vroeger zelf heb bekeken, maar als je nooit hebt gezien, dan biedt het broodnodige achtergrondinformatie en stap je helemaal ingelezen in de ring. Hierdoor snap je bijvoorbeeld het commentaar van de verslaggevers, maar wordt het ook duidelijk waarom er bepaalde dingen in gevechten gebeuren.

In de modus begin je in de jaren tachtig, de tijd waarin Hulk Hogan de grote held was. Het is heerlijk om te zien hoe knullig het er toen aan toe ging: worstelaars die opeens uitkomen voor het Iraakse leger, opgepompte gasten die helemaal gek worden als zij een andere worstelaar met hun vrouw zien en Japanse Sumoworstelaars die zo Amerikaans zijn als het maar kan. Destijds werd het realistisch gebracht, maar vandaag de dag voelt het vooral als een slapstick video. Ook is de aankleding van die gevechten helemaal van die tijd. De manier van het presenteren van de vechtersbazen is een beetje knullig, over de graphics zit een soort technicolor filter en de tv-graphics bestaan uit grote gele letters die tonen dat dit om het gevecht om de wereldtitel gaat.

Maar hoe verder je komt in deze modus, hoe dichter je bij de hedendaagse presentatie raakt. Er komt steeds meer ruimte voor het showaspect met de opkomst van de vechters. In de arena zelf beland je bijvoorbeeld opeens in een kooi, en worstelaars worden steeds vaker op de tafel van de commentatoren geflikkerd. De modus is dan ook een echte tijdreis en die is enorm leuk om mee te maken, hoewel wel gezegd moet worden dat het verschil in kwaliteit van de gevechten aanzienlijk is.

Zo zijn er gevechten waarbij je slechts een vijand een pak rammel moet geven en hem vervolgens moet pinnen. In sommige gevallen zijn de laadtijden langer dan het gevecht zelf en dat voelt dan als een anticlimax. Gelukkig hebben de gevechten met veel context en uitdagingen de overhand. Daarbij moet je dan bijvoorbeeld een tegenstander in de hoek van de ring smijten om daarmee een kleine cinematic vrij te spelen. Daarna laat je twee keer je speciale aanval op hem los en maak je het af door hem in de wurggreep te houden. Het maakt de gevechten uitdagender en geeft ze een historisch perspectief, omdat je een aantal legendarische scenes naspeelt.

De 30 Years of Wrestlemania-modus houdt de speler een goed aantal uur zoet, maar dan ben je er nog niet. De game kent de mogelijkheid om bijvoorbeeld een eigen superster te maken en daarmee een carrière te beginnen, waarbij het creatieproces honderden mogelijkheden biedt om hem uniek te maken. En dan zijn er nog een berg losse singleplayer- en multiplayerevenementen, zoals challenges waarbij je moet proberen om The Undertaker te verslaan en nog veel meer. Het is zo uitgebreid dat je er bijna duizelig van wordt.

Deze game is gespeeld op de Xbox 360

Conclusie en beoordeling

Het oordeel van

WWE 2K14 moet het niet echt van de vernieuwingen hebben. Het vechtsysteem, wat goed werkt, is nauwelijks veranderd, het ziet er redelijk hetzelfde uit als zijn voorganger en kent hier en daar nog wat eigenaardigheden. Maar wie zich in het vechtsysteem wil verdiepen en zich wil storten op de berg aan content die beschikbaar is, gaat een hele mooie tijd met deze game tegemoet. De 30 Years of Wrestlemania-modus is daarbij het absolute hoogtepunt en biedt de speler een heerlijke reis door de tijd.

8+
  • Vechtsysteem
  • 30 Years of Wrestlemania
  • Veelvoud aan modi
  • Visueel loopt het wat achter
  • Countermomenten zijn niet altijd even duidelijk
  • Het meppen van de scheidsrechter als je dat niet wilt

Plaats een reactie